21/5/18

Η έρημος της συζήτησης

Μιλούσα με μια Πέγκυ, και μου έλεγε τελοσπαντων ότι κάτι φίλοι μας εν έχουν τίποτε να πουν πέραν του πότε να παντρευτείς, μετά πότε να κάμεις μωρό, κλπ κλπ.

Έχει που κείνη τη μέρα που το σκέφτουμαι.

Και γω στα ίδια κινούμαι.

ΝΤΑΞΕΙ, δεν είμαι γαούρα να ρωτώ έτσι προσωπικά πράματα, πότε θα αγκαστρωθεί κάποια ή αν θέλει ασπούμε.

Αλλά μιλώ για το μωρό. Εν ξέρω γιατί.

Η  αλήθεια, έχω πολλά να πω.

Να σου πω για την δουλειά;
Να  σου πω αν γράφω;
Να σου πω αν επήαμε ποτζιεί κ ποδά;
Να σου πω για το βιβλιο που διαβάζω;
Να σου πω το  πότκαστ που ακούω;

Πε μου θέμα και αρκέφκω.

Η αλήθκεια είναι αυτές οι συζητήσεις δεν ενδιαφέρουν κ κανένα.

Ειδικά αν μιλήσεις για intellectual καταστάσεις εν δύσκολο να καταφέρεις να κάμεις συζήτηση. Βρίσκω ότι πολλοί ανθρώποι δεν έχουν να προσφέρουν στη συζήτηση ή με βοηθήσουν να την προχωρήσω.

Ακόμα και με αυτή τη Πεγκυ, δεν έχουμε πολλά να πούμε. Νιώθω ότι είμαστε σε εντελως άλλες φάσεις και καρτερώ να ξαναβρεθούμε.

Επίσης βρίσκω ότι κυρίως έχω πολλά να πω με τις μαμαδοφίλες μου. Επδ πας την κουβέντα για αρρώστιες και τους αντράδες που μας σπάζουν και τα φαγιά των μωρών, κόφκεις και σοβαρές κουβέντες. Έχεις τρόπο να ανοίξεις την συζήτηση και να την προχωρήσεις. 

Και έτσι καταλήγω να μιλώ για το μωρό. Που εν το εύκολο. Το προφανές.
Είμαι μόνο αυτό;

Όχι.

Νιώθω ερημιά;

Ναι

Ξέρω που πάει αυτό το ποστ;

'Οχι

Εννά το ποστάρω;

Ναι

3 σχόλια:

  1. Αυτό με τις συζητήσεις για το μωρό το έχω στο νου μου από πριν να κάμω δικό μου. Προσπαθώ να μην μιλάω μόνο για τα μωρά όταν είμαι με άτομα που δεν έχουν. Γι' αυτούς πρέπει να είναι πολύ βαρετό.
    Από την άλλη κατάλαβα με τα χρόνια ότι όταν μου μιλάνε για μωρά όσο και να διαφωνώ κάτι θα πάρω να το χρησιμοποιήσω στην δική μου καθημερινότητα. Οπότε βολεύει.
    Την ανανέωση την νιώθω όντως μετά από συζήτηση με μια δυο φίλες που δεν έχουν παιδιά αλλά δυστυχώς πολύ σπάνια της βλέπω. Φυσικά εκεί νιώθω κάπως γιατί δεν έχω και πολλά να συζητήσω εγώ.
    Μπορώ να λέω βλακείες όμως. Με τις ώρες. Κάποτε έλεγα και ανέκδοτα με ελέφαντες. Τραγικό το ξέρω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Επίσης θεωρώ απαράδεκτο αν δεν είναι αδερφή σου ή κολλητή σου τις ερωτήσεις για το πότε θα γίνει κάποια μάνα. Όποια θέλει όποτε θέλει θα γκαστρωθεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εψές, εβρέθηκα με μιαν παρέα για φαγητό.
    Μεγάλη παρέα. Κάποια άτομα τα ήξερα. Κάποια τα ήξερα λίγο.
    Και κάποια καθόλου ( σύζυγοι των ατόμων που ήξερα ).
    Τελικά από το πρώτο λεπτό αρχίσαμε να μιλάμε και είχαμε πει διάφορα. Ποικιλία θεμάτων. Δεν εμβαθύναμε αλλά επικοινωνίσαμε ουσιαστικά και το απολαύσαμε.
    Ξέρεις, δεν είναι κάτι για να σε προβληματίζει.
    Με κάποια άτομα μας βγαίνει, έχουν κάτι να πουν, έχουν ένα ενδιαφέρον. Άλλα δεν έχουν. Κι άλλα τα έχουμε πει εκατοντάδες φορές. Ακόμα τα αγαπάμε αλλά... άντε! Τι άλλο να πεις;

    ΑπάντησηΔιαγραφή