16/5/17

Στράτα, στρατούλα

Πρόλογος: εν θα προσπαθήσω να πείσω τον οποιονδήποτε για το αρκούδισμα. Για το αν είναι σημαντικό ή όχι.  Για το αν εν καλά να κάνουμε τα μωρά στρατά ή όχι. Για το αν πειράζει το μωρό να πάει απευθείας στο περπάτημα χωρίς να αρκουδίζει ή όχι. Εγώ έκαμα την έρευνα μου. Κάμετε την κ σεις αν θέλετε.

Όταν άρχισε το κορί μου να φκαίνει που το στάδιο του νεογέννητου, άρκεψα  να ενδιαφέρουμαι και για την φυσική της κατάσταση. Ο στόχος μου ήταν να κάνει καμποσο tummy time και να καταφέρει να αρκουδίσει. Επίσης στόχος  μου ήταν να έχει σωστή στάση, καλή ανάπτυξη του σπονδύλου, να μεν την καθίσκω, να μεν την κάνω στρατά κλπ.

Μα τι πόλεμο ρε κουμπάρε είχα.

Πρώτον κ κύριον, γιατί θεωρείται κακό το αρκούδισμα, τάχα τα μωρά που περπατούν αμέσως εν πιο εξελιγμενα. Με ένα καμάρι ούλλοι, "εμάς επερπάτησεν απευθείας". ΄Η αμα λαλείς ότι θέλεις να αρκουδίσει το μωρό: "εν θέλει να αρκουδίσει το μωρό, εν κρατιέται, εννα περπατήσει τώρα και να δεις". Εν καταλάβω γιατί θεωρείται υποτιμητικο το αρκούδισμα. ΕΛΕΟΣ. Σάννα κ εν παιδί κατώτερου θεού γιατί; Επειδή αρκούδισε. Ένναιν advanced κοπελλούι.

Δεύτερον κ κύριον. Αφού δεν στέκεται μόνη της, δεν έχει δυνατά πόδια να στηρίξει το σώμα της, γιατί θεωρείται ότι αυτά τα πόδια τα ανέτοιμα, τα μαλακά εν σωστό να τα κάνουμε στρατά και να τους βάλλουμε βάρος;

Τρίτον κ κύριον. Γιατι πρέπει να παλεύκω με γιαγιάες παππούδες θείους θείες κλπ για να κάμω αυτο που θέλω με το κοπελλούι μου. Αυτό που κρίνω εγώ σωστό. Και στην τελική να με αντιμετωπίζουν σαν την ιδιότροπη πελλοεκκεντρική επδ θέλω το μωρό να μεν χάσει αυτό το σημαντικό milestone που τόσες έρευνες δείχνουν ότι  έχει σημασία. Εν τους κόφτει, αυτό ξέρουν αυτό λένε αυτό θέλουν να ακολουθήσεις. Εν ξέρω γιατί το εκλαμβάνουν σαν κριτική. Όπως και διάφορα πράματα που κάνω σήμερα μπορεί όταν η κόρη μου βρεθεί στην θέση μου να είναι irrelevant. Oκ τι να κάνουμε. Ήμουν στο τσακ να στείλω κεινο το άρθρο που λαλεί οτι οι παππούδες είναι επικίνδυνοι για τα μωρά λόγο outdated medical information που δίνουν και ακολουθούν.

Μόλις τους απαγόρευσα το στρατά, στες 5 μέρες το μωρό αρκούδισε.

ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΟ ΠΡΑΜΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.


20 σχόλια:

  1. "...Και στην τελική να με αντιμετωπίζουν σαν την ιδιότροπη πελλοεκκεντρική... "
    Αυτό σημαίνει ότι είσαι σε καλό δρόμο!
    Keep going!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έλα υπερβολές, έννεν "επικίνδυνοι" οι παππούδες, τζιαι μπορούν να προσφέρουν πολλά, όπως μπορεί να κάμουν τζιαι τες ζημιές τους. Το πιο σημαντικόν όμως για τους παππούδες είναι να καταλάβουν, τζιαι να καταλάβετε τζιαι σεις ως ζευγάριν, ότι έννεν γονιοί. Άλλον ο παπάς τζι'η μάμμα, τζι'άλλον ο παππούς τζι'η γιαγιά. Period...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχα, δεν το λέω εγώ, η στατιστική ανάλυση της εφημερίδας το λέει

      Διαγραφή
  3. Εννοειται οτι δικο σου το παιδι, ενηλικας, θα κανεις οτι θες.
    Και εχεις και το μεγαλο αβανταζ - ενστικο της μανας.

    Να σου ζησει το πιο χαριτωμενο πλασμα του κοσμου χχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πόσο βαριέμαι τον κόσμο που άμα μας βλέπει έξω μας ρωτά για το μωρό (αν μίλησε, αν γέλασε, αν έφαγε, αν του αρέσει το κολοκύθι, το σπανάχι, η γλυκοπατάτα, αν κοιμάται σερί τη νύχτα). Έχω απαγορεύσει σε όλους τους φίλους μου να συζητούμε τέτοια πράγματα. Έκτοτε, δεν έχουμε και τι να πούμε. Είναι απίστευτο που όλος ο κόσμος του Κυπραίου περιστρέφεται γύρω από το μωρό και την ανατροφή του άπαξ και γίνει γονέας, με εκατέρωθεν σπόντες και υπονοούμενα για το ποίου η τακτική είναι ορθότερη. Ένα δράμα. Ζωές μηδέν. Τους λέω "ας συζητήσουμε για κάτι άλλο και με κοιτάζουν σαν να είμαι εξωγήινος". Εννοείται θα μεγαλώσεις όπως γουστάρεις το μωρό και λογαριασμό δεν θα δώσεις κανενός. Ας βλέπουν τα χάλια τους καλύτερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. η αλήθεια είναι ότι ελείψαν τα θέματα συζήτησης. Άτε να πούμε κ καμιά μαλακία για το survivor.

      νομίζω θέλεις νέους φίλους. εγώ έχω κάτι μιτσιές στην δουλειά και λαλώ κουβέντες εχτός του μωρού.

      Διαγραφή
  5. Το να σε ρωτήσουν για το μωρό το βρίσκω νορμάλ. Δεν με χαλά. Να προσπαθούν να επιβάλουν την γνώμη τους με χαλά και μένα. Θέλω να ακούσω όμως το κάτι διαφορετικό από αυτό που κάνω. Υπάρχουν πράγματα που μπορεί μην τα είχα σκεφτεί. Τις προηγούμενες γενιές τις ακούω. Έχουν μεγαλώσει και αυτοί παιδιά. Δεν φταίνε που αλλάζουν τα πράγματα. Θα μπορούσαν να δεχτούν πιο εύκολα τις καινούργιες μεθόδους/θεωρίες/πιστεύω. Το θέμα είναι ότι προσπαθείς μέχρι ένα σημείο να κάνεις αυτό που θέλεις. Αν δεν έχεις ανάγκη τους παππούδες και τις γιαγιάδες να σου το φροντίσουν όταν δουλεύεις και μπορείς να το περιορίσεις στις επισκέψεις μόνο τότε μπορείς ανενόχλητα να ακολουθείς τις δικές σου μεθόδους. Αν όμως πρέπει να το φροντίζουν μέχρι να πάει σταθμό, αν δεν είναι πεισματάρηδες κέρδισες, αλλιώς διάλεξε τις μάχες σου.
    Νομίζω δεν έχω κάνει στρατά κανένα από τα δυο παιδιά. Το τρίτο εννοείται ούτε λόγος. Ούτε ώρα. Άσε που κάθε φορά που τον αφήναμε ελεύθερο ο δεύτερος τον ισοπέδωνε. Αρκουδίσαν όσο καιρό ήθελαν και περπάτησαν όποτε ήθελαν. Εγώ προσπαθώ να μείνουν στην ηλικία τους όσο πιο πολύ γίνεται. Να μην μεγαλώσουν γρήγορα. Γίνεται?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα δεν λέω ότι απορρίπτω αυτά που λένε.

      Απλά εγώ αποφασίζω, είτε κάνουμε τ δικό τους είτε κάνουμε το δικό μου.

      "Εγώ προσπαθώ να μείνουν στην ηλικία τους όσο πιο πολύ γίνεται." αυτό ακριβώς. Δεν είναι διαγωνισμός ποιος θα περπατήσει πιο νωρίς.

      Διαγραφή
  6. Δεν ήξερα ότι το μπουσούλημα θεωρείται πασέ. Νόμιζα απλώς μόνο ότι αν δεν μπουσουλήσει δεν έγινε και κάτι. Ένιγουεϊ, ετοιμάσου για κυνηγητά <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μα είδες κατάσταση! Το πόσο ενθουσιάστηκα που μου έκαμες κόμμεντ κ βρήκα το μπλογκ σου και έχω να κάνω διάβασμα νέου υλικού που έχεις εκεί, δεν περιγράφεται χεχε

      Διαγραφή
    2. :) Σε διαβάζω τακτικά (περιττό να πω πως ταυτίζομαι απόλυτα στα μωρουδιακά ποστ από την πλευρά του μπαμπά) αλλά το να αφήσεις κόμμεντ με γορτνπρεςς ακάουντ σε μπλογκσποτ είναι ίσως από τις πιο γραφειοκρατικές ηλεκτρονικές δραστηριότητες και γι αυτό δεν κατάφερα να σχολιάσω πιο πριν..

      Διαγραφή
    3. Ο τρόπος που γράφεις μου προκαλει ένα συναίσθημα, σαν ευχάριστο σφίξιμο στο στήθος

      Διαγραφή
    4. Δεν ξέρω τι να πω. Σε ευχαριστώ πολύ!

      Διαγραφή
  7. Είμαι πολλά ανίδεη για το θέμα. Κάθεσαι (όχι εσύ, ο οποιοσδήποτε γίνει γονιός) και ψάχνεις τα μόνος σου τούτα ούλλα- δηλαδή μπαίνουν σου ιδέες και ψάχνεις το, ή λέει σου ο παιδίατρος κάτι ή τα βιβλία κλπ, και από εκεί και πέρα το ψάχνεις; Πώς ξέρεις τι πρέπει να ερευνήσεις δηλαδή;;;
    Το μόνο μωρό που θυμάναι είναι η βαφτισιμιά μου που δεν περπατούσε, αλλά όταν την άφηνες μόνη της, ή καθόσουν και την κρατούσες, έβαζε δύναμη απίστευτη στα πόδια της να σταθεί μόνη της. Δεν ξέρω τελικά αν μπουσούλησε ή αν περπάτησε, αλλά θυμάμαι πόσο μου έκανε εντύπωση το ένστικτο και η δύναμή της να στηριχτεί στα πόδια της μόνη της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ε μπαίνουν σου ιδέες και ψάχνεις το. νομίζω εξαρτάται που το άτομο. και πιάννει σε επειδή έχεις την απόλυτη ευθύνη αυτού του μωρού

      Διαγραφή
  8. Κανείς δεν γεννήθηκε γονιός. Και κανείς δεν έκανε ποτέ του λάθη.

    Δεν είναι κακό να ακούεις τις συμβουλές των συγγενών, των φίλων, ειδικών, παρόλο που μερικές φορές μπορεί να καταντήσει πολύ κουραστικό και ενοχλητικό. Και το βρίσκω σωστό και σημαντικό να αναζητάς πληροφορίες σε σχετικά βιβλία, σε περιοδικά ή στο διαδίκτυο.

    Εσύ όμως και η κόρη σου είσατε μια ξεχωριστή και ειδική περίπτωση. Γι' αυτό, ποτέ μην εφαρμόζεις κάτι, από όποιον και αν προέρχεται, αν δεν το περάσεις πρώτα από τη δική σου κρίση, και αν δεν το επεξεργαστείς με ψυχραιμία.

    Για κάθε τι, πρέπει να σκέφτεσαι πάντα, αν ταιριάζει σε ́εσένα, στο χαρακτήρα σου, στον τρόπο ζωής σου, στο περιβάλλον σου, στη νοοτροπία σου, στη φάση της ζωής σου, και φυσικά στο παιδί σου. Δεν διαλέγεις «τα καλύτερα» αλλά τα πιο «κατάλληλα».

    Και τέλος να συμπληρώσω, ότι, όλοι αυτοί που νομίζουν πως τα ξέρουν όλα, εκνευρίζουν εμάς που τα ξέρουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάτι τέτοιο ήθελα να πω αλλά όπως καλά ξέρουμε με την έκφραση δεν τα πάω καλά. :)
      Με κάλυψες.

      Διαγραφή