25/9/16

22 βδομάδες

Με έπιασε μια φίλη μου τηλέφωνο. Με κάλεσε σε πάρτι με φαί και ζωντανή μουσική. Θα είναι εκεί κ άλλες αγκαστρωμένες και πρώην αγκαστρωμένες. Θα είναι εκεί και μια μαμμού-στο μοντέρνο της, και μια σύμβουλος θηλασμού.

Εν θα πάω, τι να πάω να κάμω? Το μόνο που με ενώνει με αυτές τις γκόμενες είναι ότι κάποτε κάναμε σεξ. Καποτε το ωάριο μας γονιμοποιήθηκε από ένα σούπερ τρούπερ σπερματοζωάριο. Αυτό. Δεν πάω.

Είμαι έτοιμη να κάνω έκρηξη. Όπως άμα είσαι κάπου και η κοιλιά σου είναι γεμάτη πόρτους και κακά. Αλλά δεν έχω ούτε πόρτους ούτε κακά. Έχω μωρό, και δεν μπορώ να το βγάλω να ανακουφιστώ. Θα κάνω έκρηξη.

Κατά τα άλλα είμαι και άρρωστη. Τι πιο ωραίο να προστεθεί στο σύνολο της ευχάριστης διαδικασίας του ύπνου, εχτός από αϋπνίες, στριφογύρισμα και κατούρημα, ας προστεθεί ο πυρετός, η δύσπνοια, οι μύξες. Κοιμήθηκα 2 ώρες.

Αν ακόμα μια φίλη μου που δεν έχει γεννήσει  μου πει να μεν παραπονιούμε, ότι εν το πιο όμορφο πράγμα και λοιπά, θα τους πω να παν να γαμηθούν και να γονιμοποιηθούν.

20/9/16

20η Βδομάδα

Γενικά λένε ότι το έμβρυο το νιώθεις κάπου στις 16-20 βδομάδες.

Εχτός που μια παλαβή στα μαθήματα του Μακάρειου που μας είπε ότι το ένιωσε στις 2,5 βδομάδες και ήθελα να είμαι ο Χιτλερ να της απαγορεύσω την γονιμοποίηση και κυοφορία διαπαντώς.

Εγώ εν ξέρω τι γίνετουν. Τάχα ένιωσα, τάχα εν ένιωσα, λίγο μπερδεμένα πράματα. Επίσης έχεις και τις διαταραχές του πεπτικού σωλήνα, και με το ότι τα έντερα σου εν ξέρεις πλέον ακριβώς που επιάσαν μετάθεση, κάθε τσίμπημα φτερούγισμα νεκάτωμα νομίζεις ότι εν το μωρό, αν και μπορεί να είναι και κακά. Μια άλλη παλαβή επίσης μου είπε, ότι νιώθω στην κοιλιά μου μετά την 16η βδομάδα είναι το μωρό. Είμαι σίουρη ότι τούτη είναι καλή υποψήφια για αίρεση, ή καλή χριστιανή. Πολλα το παίζει το "πίστευε και μη ερεύνα".

Και προχτές σαν οδηγούσα στο highway και έπαιζε αυτό:



Ένιωσα την! Ξεκάθαρα, και έντονα, και δεν ήταν σαν κάτι άλλο. Ούτε φτερουγίσματα ούτε κλωτσιές, ούτε τπτ από ότι χρησιμοποιούν για να το περιγράψουν. Είναι ακριβώς όπως άμα έχεις ένα ανθρωπάκι μες την κοιλιά σου.

Φυρμός




14/9/16

εν γιος οξά εν κόρη;

Λόγω των επιπέδων των ορμονών που δεν ήταν και τα καλύτερα, μου συνέστησε ο γιατρός, για να μεν έχουμε έννοιαν να κάμουμε ένα τεστ, το Veracity. Το οποίο αναλύει το dna του μπεμπε από το αίμα σου και βλέπει εχτός από διάφορα γενετικά και ιατρικά, και φυσικά το πιο σημαντικό: το φύλο.

Ιμμίσh, λαλούν μου να μεν μάθω τι είναι να εν έκπληξη στην γέννα. Μα χάνετε;

Ασπούμε πρέπει να ξέρω, αν δεν ξέρω παίζει να φυρτώ.

Εκάμαμεν το τεστ, πίεση στην πίεση να φκουν τα αποτελέσματα, 10 μέρες αναμονή.
Στο μεταξυ έκαμα σελίδα  στο ίντερνετ κ δεχουμουν στοιχήματα από φίλους και συγγενείς. Ένα 90% έλεγε γιος.
Και όσοι με βλέπαν, ποντάραν σε γιο.
Εγώ είδα όνειρο, ροζ κουβέρτες και μιαν κόρη, είδα και το όνομα της.
Η αγωνία στο ζενίθ.
.
.
.
.
.
.
 Πιάννει με η γιατρός, όλα καλά είπε με το τεστ.
-"Ξέρω και το φύλο", έσυρεν μου
-"Μεν μου πεις μεν μου πεις" είπα αλαλάζοντας, "θέλουμε να το μάθουμε μαζί με τον Φιτζ"

Μετά επαίχτηκε μίσσιον ππόσιπολ γιατί σιγά μεν καρτερώ να μάθω μετά που μέρες

Ηταν να πάει ο γαμπρός μου-που ήταν ντάουν τάουν κοντά στην γιατρό-να πιάσει κλειστό σφραγιστό φάκελο που την γιατρό να βρεθεί με την αδερφή μου κάπου στο δρόμο, να της  τον δώσει, να πάει η αδερφή μου σπίτι μου να βάλει τον φάκελο κάτω από την πόρτα μας. Να συντονιστούμε εγώ κ Φιτζ, να επιστρέψουμε σπίτι από τες επαρχίες την ίδια ώρα και να ανοίξουμε τον φάκελο. Τελικά ο γαμπρός μου δεν μπορούσε να πάει, κ σηκώστηκε το αδέρφιν μου που την άλλη άκρη της Λευκωσίας, να πάει στο κέντρο Λευκωσίας να πιάσει τον φάκελο, να έρτει στην ποδά άκρη της Λευκωσίας να φέρει το μυστικό φάκελο.

Στο χάι γουέη εγώ προσπαθούσα να μεν υπερβώ το όριο.

Φτάσαμε σπίτι. Σταθήκαμε ο ένας απέναντι από τον άλλο.

Ανοίξαμε τον φάκελο. Και λουλούδια και μελωδίες και χρώματα και ένα μελλον, ένας καινούριος κόσμος, που βάλαμε τα δομικά υλικά βγήκε από αυτόν. Επιτέλους, το μπεμπε έγινε πιο αλήθεια. Έγινε πρόσωπο, απέκτησε όνομα-το ίδιο με το όνειρο που είδα.

Ο Φιτζ έμεινε λίγο χάσκοντας, να κοιτά τον φάκελο.

Εγώ έκατσα στον καναπέ και έκλαιγα από σιοκ κ χαρά. Έβαλα αυτό:



13/9/16

Το κόμκουατ

Κόμκουατ, ένα υπέροχο φρούτο. Εγώ στα πλαίσια της αγροτικής διαπαιδαγώγησης μου από πατέρα και γιαγιά ξέρω ότι μαλακία σκεφτείς, όπως μούττες της τριμυθκιάς, διάφορους τύπους μανιταρκών, χόρτα όπως μολόχες, στρουθούθκια, χοστές, λουβάνα (χόρτο), διάφορα φρούτα όπως ζίζιφα και κόνναρα, να μασουλλω τρεμίθκια φρέσκα όπως και να τρώω τον νούρο της αγκινάρας. Πέραν αυτών, ότι μαλακία φρούτο κ ζαρζαβατικο βρίσκει ο πατέρας μου που δεν ξαναείδαμε, φέρνει το να δοκιμάσουμε.

'Ετσι πριν χρόνια είχε φέρει κομκουάτς, και μας αρέσαν τόσο πολύ ώστε να φυτέψει και δέντρο. Και κάθε χρόνο φορτώνεται κόμκουατς τα οποία τρώγονται σε μια μπουκιά!

Τόσο καιρό δεν το ξέρουν οι δικοί μας για την εγκυμοσύνη, και γενικά ένα στρες ότι θα τους το πούμε το έχουμε. Και χρησιμοποιώντας το μικρό αυτό φρουτάκι, ετοιμάζω μια ανακοίνωση που δεν θα χρειαστεί να μιλήσουμε ιδιαίτερα, απλά θα το καταλάβουν.

10 βδομάδες και εγώ κουβαλώ ένα κομκουάτ.

Και την ώρα που το καταλαβαίνουν, φαίνεται στο πρόσωπό τους.

Κλάματα κ οδυρμοί και αγκαλιές!

ευτυχώς νο κόμεντ για το ότι δεν είμαστε παντρεμένοι.

Μπόνους ματίριαλ: η μάνα μου να μου ζητά συγνώμη που με έπρηξε να παντρευτώ και να κάμω κοπελλούι, φαντάζομαι τωρά που είμαστε προ-κοπελλουθκιού κατάσταση εν τους κόφτει για το γάμο.

Μπόνους ματίριαλ 2: ο Φιτζ γενικά δεν είναι άτομο εκφραστικό, ή άτομο που του αρέσει να του τζιήζουν. Ο παπάς μου το άλλο άκρο, κλαμούρης και συναισθηματικός. Τοπ σκηνή: ο Φιτζ, στην αγκαλιά του παπά μου, ο οποίος κλαίει με αναφιλητά. Ριπλέη, ριπλέη, ριπλέη χαχαχαχαχα