29/1/16

Άτομα τα οποία ο κόσμος θα ήταν καλύτερος διά της απουσίας τους

32. Άτομα που φέρνουν που σπίτι τους μαχαιροπίρουνα αν και έχει πλήρες σετ στην κουζίνα του γραφείου

Τάχα παίρνεις τα δικά σου και στα εστιατόρια;

Τάχα άμα πάεις διακοπές εν κατουράς ούτε λούνεσαι;

Τάχα έχουμε λέπρα και νεκατσιάς να φάεις που το ίδιο πιρούνι; Έστψ κι αν μπορείς να το πλύνεις η ίδια πριν το χρησιμοποιήσεις;


26/1/16

Time Out #30 Cypriot brats τα αιώνια ΜΩΡΑ

Έτυχε και βρέθηκα σε τόπο που πρέπει να καρτεράς ενώ κάθεσαι πάνω σε μια μεταλλική καρέκλα ενωμένη με άλλες 5 στην σειρά. Έφκαλα το κινητό μου και άρκεψα το τσιατ. Όλα ωραία και καλά. Δίπλα μου μια άλλη γυναίκα έτσι 50άρα. Μια χαρά, εδιάβαζε εφημερίδα στο κινητό. Δίπλα της ένας νεαρός 25άρης έχασκε. Και δίπλα του ένας μιτσής 7-8 χρονών με τον παπά του 40 χρονών.

Εμείς οι 5 μοιραζόμασταν ένα κοινό κάθισμα.

Καθώς καθόμασταν άρκεψε ο μιτσής να σούζει τα πόθκια του και να τα φακκά χαμέ. Με κάθε σούσμα και φάτσhιμα και μεις μαζί.
Αρκέψαν και ανάφκαν τα λαμπάκια μου. Μα 3 ενήλικες να κάθουνται να τους σούζει ένας μιτσής; Αν δεν μπορείς παιδάκι  μου και έχεις ενέργεια πιάστο βούρος, κάμε τούμπες χαμέ, εν ξέρω, ποσκολίστου αλλιώς. Να με σούζεις πέρα δώθε ε όι, εν έχω την όρεξη σου.

Έτσι ευγενικά στο πεντάλεπτο σκύβω μπροστά λέω του:
"γειά σου αγοράκι, μπορείς να σταματήσεις να σούζεσαι; μας σούζεις όλους και εν μπορώ"
Το αγοράκι εν απάντησε.
Αλλά στο δευτερόλεπτο γύρισε από την άλλη και συνέχισε να σούζεται.
Χαμογέλασα στον παπά του.
"Είναι ενοχλητικό να μας σουζει όλους, τουλάχιστον εμένα"
"Ε εν μωρό τι θέλεις να κάνω" απαντά

Κόψε του τα πόθκια του, δώστου ένα γαουρόπατσο.
ΜΩΡΟ! 8 χρονών ΜΩΡΟ αν δεν μπορείς να του πεις να μεν σούζει άλλους 3 ενήλικες απλά επδ θέλει να σούζει τα πόθκια του ε πέταξε τον που το φαράγγι της κακκαρίστρας.

Τούτο το ΜΩΡΟ εν θα μάθει ποττέ να υπακούει, να σέβεται τους άλλους και θα γίνει άλλος ένας χώρκατος σκατοκυπραίος που θα νευριάζει το δικό μου το κοπελλούι που εν θα είναι τέλειο, αλλά σίουρα θα ξέρει ότι εν είναι μόνο του σε τούτη τη κοινωνία.

-ΤΙ ΕΝΝΟΕΙΣ ΕΝ ΜΩΡΟ ΡΕ ΣΚΑΤΟΧΩΡΚΑΤΕ, λαλώ όπως σηκώνουμε πάνω και τραβω το σπαθί μου.8 ΧΡΟΝΩΝ ΕΝΝΑΙΝ ΜΩΡΟ! ΠΕΡΚΕΙ ΝΑ ΤΡΙΦΚΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΥΛΛΟΥ ΤΟΥ ΑΜΑ ΘΩΡΕΙ ΒΥΖΙΑ ΝΑ ΣΟΥΖΟΥΝΤΑΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΚΑΙ ΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕΝ ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙ ΣΕ 20 ΛΕΠΤΑ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΖΟΥΜΑΣΤΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΘΙΣΜΑ. ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΚΑΤΩ ΣΤΑ ΑΡΧΙΔΙΑ ΜΟΥ Ο ΣΚΑΤΟΚΟΤΣΙΡΟΣ ΣΟΥ.

εσφαξα τον, και εμεινε και του μωρό ψυχολογικό. 

22/1/16

Μια ιστορία #2

Επερίμενε τον, στο πάρκο. Είδεν την που μακρυά και ελάφρυνε η διάθεση του. Λες και πιον εν ήταν 60 χρονών, λες και ήταν 40, όπως την πρώτη φορά που την είδε.
Είδε τον που την πλησίαζε, και του χαμογέλασε. Κάθισε δίπλα της. Φιληθήκαν. Έπιασε της το χέρι της. Εμιλήσαν για πολλά και διάφορα. Σταμάτησε να του ζητά τα ίδια και τα ίδια. Αποδέκτηκε αυτή ότι αυτή θα ήταν η σχέση τους. Συνέχισε να ελπίζει ότι θα γεράσουν μαζί, αν και εκείνος ήταν ήδη στην αρχή του γήρατος. Συνέχισε να ελπίζει ότι θα της δώσει την θέση στην ζωή του που της αξίζει. Εχτός από την θέση της "γκόμενας".

Ήταν γνωστό σε όλους. Εχτός από τα παιδιά της, ίσως. Ήταν μαζί 20 χρόνια. Εκείνος ήταν 40 όταν γνωριστήκαν, με μεγάλα παιδιά στο λύκειο,  εκείνη 25, με δύο παιδιά νηπιαγωγείου. Αυτός πρόσεξε το αδιόρατο παιχνίδι στα μάτια της. Και δεν μπορούσε απλά να το προσπεράσει. Όπως και δεν προσπέρασε και πολλές άλλες. Μόνο που σε αυτή την έπαθε. Και δεν μπόρεσε να προχωρήσει ποτέ. Όλες τις άλλες τις δέκτηκε η γυναίκα του. Όλες τις περιπέτειες του ενός μήνα. Αλλά αυτήν, που ο μήνας έγινε μήνες, και ο χρόνος χρόνια, την μίσησε, και όσο περνούσε ο καιρός την μισούσε όλο και περισσότερο.

 Πηγαίναν μαζί διακοπές, 1 ή 2 φορές τον χρόνο, αυτή αποξένωσε τον άντρα της και ήταν έτοιμη, να τον αφήσει, μόλις μεγάλωναν τα παιδιά. Αυτός συνέχιζε να είναι σύζυγος στην σύζυγο του, και δεν το συζητούσε καν να χωρίσει. Να βγουν και οι δύο από σχέσεις που δεν ήταν αρκετές και να είναι μαζί.

20 χρόνια. Της κράτησε το χέρι. Εκείνος υπερβολικά αδύναμος για να είναι αποκλειστικά δικός της, εκείνη υπερβολικά αδύναμη για να βγει από αυτή την σχέση. Περπάτησαν στο πάρκο χέρι χέρι. Την φίλησε. Αποχαιρετιστήκαν.

Το έμαθε από την εφημερίδα το άλλο πρωί. Δεν θορυβήθηκε όταν δεν του απάντησε στο μήνυμα το βράδυ. Μερικές φορές δεν απαντούσε, είτε δεν μπορούσε, είτε του κρατούσε μούτρα που ήταν ακόμα παράνομοι. Είδε το όνομα της στην εφημερίδα, το αυτοκίνητο της διαλυμένο. Θανατηφόρο έγραφε. Άρπαξε το τηλέφωνο. Αλλά το άφησε. Δεν είχε κάποιον που θα μπορεί να ρωτήσει. Να μάθει.

Πέρασε τις επόμενες μέρες να τριγυρνά έξω από το σπίτι της. Χωρίς να σταματά. Έμαθε για την κηδεία στην εφημερίδα. Κάθησε έξω από την εκκλησία. Μετά περπάτησε στο νεκροταφείο, στάθηκε στην είσοδο. Μη τολμώντας να μπει μέσα.

Ζούσε ένα πένθος που δεν μπορούσε να ζει.   

18/1/16

Άγνωστη Χ ΙΙI

Beatrix is exiting...

X: τι με κόφτει για την ανωνυμία πλέον;

λλίο εχάσα το νόημα. Γιατί εν σας βάλλω την φάτσα μου δαμέ να την θωρείται;  Μια χαρά φάτσα, αν και είμαι καλλύτερη που κοντά.

Η αλήθκεια είναι ότι πλέον λογοκρίνεται και το μπλογκ. Δυστυχώς. Επειδή κάποια πράματα εν λιγοτερο σημαντικό να τα πεις και σημαντικότερο να μην πληγώσεις κάποια άτομα.

Να σας βάλω και το αγόρι μου δαμέ.

Να μιλώ για ότι θέλω.

Ξέρω, μπορεί να καταλάβετε ότι είμαι απλά ακόμα ένα άλλο άτομο, σαν όλα τα άλλα;

Η αλήθκεια είναι ότι άρκεψα και χάνω φίλους. Εν λέω ότι είμαι απόλυτα σωστή σε όλα, αλλά κάποια πράματα εγώ, για μένα θεωρώ τα τραγικά.

Εν μπορώ ο άλλος να είναι σίγκλ και να το αντιμετωπίζει σαν αναπηρία.
Εν μπορώ ο άλλος να θέλει να τον λυπηθώ. 
Εν μπορώ ο άλλος να λέει ξεκάθαρα ότι θα σιωπήσει για το καλό της παρέας.
Εν μπορώ να έχω φίλους που να είναι θύματα.
Εν μπορώ να μιλά κάποιος με υπονοούμενα και ασάφειες
Και εν μπορώ τα δράματα.

Εν μπορώ να είμαστε φίλοι και:
1. να είμαι η "μάμα" σου
2. να μεν σε εκτιμώ
3. να παίζεις άμυνα

 Το θέμα είναι ότι εχω κενά, είμαι σεδιαδικασία εξεύρεσης νέων φίλων. Οι υφιστάμενοι ή αποκαθηλωθήκαν, ή έχουν κοπελλούθκια!

Εν ξέρω ήντα σχέση έχουν τα πιο πάνω με την ανωνυμία. Απλά εσκέφτουμουν τα που εξάπλωνα εχτές με το μπουρνούζι στο κρεβατάκι, πίνοντας νερό με λεμόνι, μπροστά στην πισίνα με οξυγόνο και άλατα ενώ ο Φιτζ έκαμνε σάουνα. Το μαγιό μου εμίτσιανε, θέλω πιο μεγάλο σάιζ-τράτζικ?

Απλά θεωρώ πλέον ότι εν έχει νόημα αν ξέρετε ποιά είμαι ή όχι.
Που την άλλη κιόλας, σιγά την έννοια που έχετε, κοιμηθείτε με τες κλάτσες πόψε!

Είμαι η Χ, με δόξα και τιμή, έχω καστανά μαλλιά πκιον!
 

14/1/16

καμία τομή στα γεγονότα

Η σχέση μου με τα νέα. Είναι ανύπαρκτη.

Το να παρακολουθήσω ειδήσεις σπίτι είναι εχτός εαυτού. Δηλ.ποτέ από τότε που μένω σπίτι μόνη μου, πάνω που 3 χρόνια, δεν άναψα την τηλεόραση και να βάλω επίτηδες να δω ειδήσεις. Ψέματα, γιατί έπρεπε να γνωρίσω τον Φιτζ, να ερωτευτούμε, να συγκατοικήσουμε, να χορτάσουμε σεξ, να βαρεθεί να θωρούμε σειρές μες το κρεβάτι που το λάπτοπ για να πάει να φέρει μια τηλεόραση που περίσσευκε της μάμας του. Πριν εν είχα/ειχαμε.

Παλιά ήμουν πολλά ενημερωμένη.

Στην Ελλάδα εν μου έφευκε τπτ. Έβλεπα ειδήσεις, έκανα και ζαππινγκ. Πολλές φορές έβλεπα και το πρωί. Τα πρωινά-ενημερωτικά. Εγοραζα εφημερίδες, ειδικά τις Κυριακής που ήταν πλούσιες, που φτάνναν στα περίπτερα γύρω στις 10 την νύχτα του Σαββάτου. Να πιάννω εφημερίδα που το περίπτερο μεσάνυχτα Σαββάτου, είτε με πυζάμες, είτε με ψηλοτάκκουνα και να την βάλλω πας το τραπεζάκι, και το πρωί της Κυριακής να την διαβάζω πας τον καναπέ με τον καφέ

Μετά στην Αγγλία, εν είχα ττέλλη αλλά το browser μου άμα το άννοιες έφκαλλε σου αμέσως τες τελευταίες ειδήσεις, και έτσι έκαμνα το πρωί με τον καφέ. Τζιαμέ έμαθα για το πτωμα του Παπαδόπουλου που το κλέψαν, ήταν μες τα top news.

Μετά τι έγινε;

Εν οκ να μεν ξέρεις τπτ για την χώρα που ζεις, να μεν θέλεις να ανοιξεις μια εφημερίδα; Ή την τηλεόραση; 

Ηρταν τούτες ολες οι απογοητεύσεις, το μαρί, η κρίση, το περιπαίξιμο, κατάλαβα ότι σωτηρία δεν έχουμε, ότι εν πάνω κάτω όλα άκαρπα. Ασπούμε εν ξέρω τι γίνεται. Μαθαίνω τον απόηχο από το fb. Και ότι πει ο Τάσος το πρωί. who cares ασπούμε. Αφού αν μαθαίνω το τι γίνεται το πιο πιθανό να μεν θέλω να ζιω δαμέ πκιον. Εν καλός τούτος ο συμβιβασμός; Εν πιθανό να αντέξω πολλύ καιρό έτσι; Who knoooooows!

Αλλά εν ανησυχητικό νομίζω

12/1/16

Πέρι Μπάουι ή Μπόουι

Ντάξει, εν μπορώ παίζει να φυρτώ που εγέμωσε το fb μου με tributes και ριπς στον Bowie.

Ασπούμε, εν ήξερα ότι εν ούλλοι τόσο φανς πλέον.

Εγώ έτσι ανοιχτά, εν τον ξέρω τον άνθρωπο. Την φάτσα του είδα την πολλές φορές αλλά, το ούτε-άντρας-ούτε-γυναίκα-μέρος-φιδίσιο-πυκνή-φύτρωση-μαλλιών πρόσωπο του εν με ενέπνευσε ποτέ να μπω να ακούσω μουσική του.

Και εν είμαι κ άτομο που απλά ακούω ράδιο. Εγύρεψα πολλούς, ειδικά άμαν εντυπωσιάζουμε που την φάτσα, το προφίλ, την απήχηση.

Αλλά εν με ενέπνευσε ο Μποαουι. 

Και οκ, σίουρα κάποιοι εκάτσαν ακούσαν τον, αλλά ΠΝΑΣΤΕ! εν δυνατόν όλοι; Οξά ξέρετε ένα τραγούδι και εγίνετε και φαν. Ενα τραγούδι εν σας κάμνει φαν. Φαν είσαι άμα ξέρεις 90% των τραγουδιών. Πόσους δίσκους έφκαλε. Λεπτομέρειες της ζωής και της προσωπικότητας. Είδες ένα ντοκυμαντέρ της ζωής του, αν ζει βουράς να τον δεις λάιβ. Άμα άκουσες 5-6 τραγούθκια κ αρέσαν σου απλά αρέσκει σου. Σοου πνάσε.

ααααααααααααααααααααααα εν μπορώ. Και η κουτσή μαρία επόσταρε μου ριπ μπάουι

7/1/16

Απορώωωωωωωωωω, απορώωωωωωωω

Γιατί μαθαίνουν τα αρσενικά να κατουρούν στέκοντα;

Για δεν μαθαίνουν να κατουρούν κάθοντα που:
1. είναι πιο εύκολο, απλά κάθεσαι
2. πιο υγιεινονομικό αφου δεν την πιάννεις
3. ΠΙΟ ΥΓΙΕΙΝΟΜΙΚΟ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΟΥΡΑΣ ΕΝΤΟΣ ΕΧΤΟΣ Κ ΕΠΙ ΤΑ ΑΥΤΑ

4/1/16

Το πιο καλό το θύμα είμαι εγώ! #not

Γενικά εγώ εν μπορώ να είμαι το θύμα μιας υπόθεσης.
Θα απαντήσω. Θα ξεμπροστιάσω την κατάσταση και την εκτονώσω.  Αυτό όμως ποτέ δεν θεωρείται εντάξει, αμέσως χάνεις το δίκαιο σου. Και αυτότο βρίσκω εντελώς απαράδεκτο.

Να εξηγήσω.

Παράδειγμα 1: ανακαλύπτω συζήτηση φίλων μου γνωστών μου, στο fb να με κατηγορούν. Απαντώ του "χάι παίδες είμαι η Μπεατρίξ και μόλις είδα αυτά τα μηνύματα". Αρκέφκουν να με βομβαρδίζουν με τηλέφωνα τα οποία δεν απαντώ και μηνύματα παρακάλια να μιλήσουμε. Εντωμεταξύ μπλέκονται και άλλοι φίλοι μας στην υπόθεση. Όλοι με το μέρος μου, καημένη Μπεατρίξ και έχεις δίκαιο και πω πωωωωω.  Ένηγουέη μετά που λλίες μέρες, μιλώ στο τηλέφωνο με όλους και οκ, ζητούν μου συγνώμη, εγώ εν το δέχομαι και χαλά το "γλυκό". Γιατί; Γιατί εν υποκρισία να ζητάς συγνώμη για κάτι που είπες, και πιστεύεις για μένα, και να την δεχτώ. Την  μόνη συγνώμη που θα δέχουμουν θα ήταν "συγνώμη που σε έκανα παρέα ενώ δεν σε πάω και έφαα σου τον χρόνο σου πάνω μου, ενω θα μπορούσες όσες φορές φκήκαμε μαζί να έφκαινες με άλλους πιο κατάλληλους ανθρώπους". Και τότε, εν ήμουν πλέον το θύμα, αλλά ήμουν το εμπόδιο στο να είμαστε όλοι μαζί παρέα! Να μου μάχουνται οι υπόλοιποι ότι διαλύω την παρέα, και ότι να το ξανασκεφτώ. Και αυτά τα πράματα ασπούμε να είναι λογικά! Κύριε ελέησων.

Παράδειγμα 2: είσαι φίλος μου, φκαίνουμε έξω. Αρκείς κάθε φορα 15-20 λεπτά. Λαλώ σου το, ότι εν το θεωρώ σωστό να σε καρτερώ κάθε φορά. Ότι ο χρόνος σου εν είναι πιο σημαντικός που τον δικό σου κι θεωρώ το πολύ εγωιστικό. Γελάς και εν το συζητάς. Περνούν 3 χρόνια και συνεχίζεις να αρκείς. Ξεκινώ να σου λαλώ άλλη ώρα που την πραγματική ώρα συνάντησης. Μαθαίνουν το και οι κοινοί μας φίλοι, κάνουν το και κείνοι. Πάεις 2 φορές πιο νωρίς που μας σε ένα τόπο και αγκρίζεσαι! Και μαθαίνεις ότι σου λέμε άλλη ώρα κάθε φορά και φέυκεις που το τραπέζι νευριασμένος. Δηλαδή3χρόνια που σε καρτερώ εγώ εν εντάξει. Επληγώθηκες που σου λαλούμε ψέματα. Που αντιδράσαμε στο χούι σου. Και φυσικα όλοι τρέχουν να απολογηθούν. Εγώ εν το κάνω. Συνειδητά αντέδρασα στο 15-20λεπτο που έπρεπε να περιμένω κάθε φορά. Είμαι σκληρή είπαν μου.

Και σκέφτουμαι, γιατί ο κόσμος αρέσκετε στα θύματα? που θα σκάσουν και να ανεχτούν οποιαδήποτε συμπεριφορά. Και όταν αντιδράσει κάποιος ο οποίος δεν φταίει σε κάτι, σε κείνο που του κάνουν, τότε ο θύτης αποκτά δίκαιο;

Και τούτα εν δύο παραδείγματα που έζησα εγώ πρόσφατα. Μπόρουμε να το δούμε σε πιο σημαντικά θέματα στην κοινωνία. Στον κόσμο, όλοι θέλουν ένα αξιοπρεπές θύμα, να κάτσει να την βιάσουν να με παλέψει πίσω, να τον διασύρουν και  να μεν αντιδράσει. Οι σύροι εν κρίμα όσο  εν στην Συρία, άμα φύουν και ενεργά αντιδρούν  σε αυτό που ζουν ξαφνικά εν είναι θύματα.

Αυτά!

Καλή χρονιά και καλά ξεσκαρταρίσματα!