24/11/16

Σήμερα

Έτσι καιρό πέρσι ήταν η δεύτερη μέρα που ήξερα ότι ήμουν έγκυος κ περίμενα να πάω γιατρό για επιβεβαίωση

σας σερβίρω δλδ περσινά ξινά σταφύλια εδώ κ καιρό.

κ γράφω στα ντραφτς εδώ κ καιρό.

η αλήθεια είναι ότι είμαι μια άλλη εδώ κ καιρό.

Μετά την γέννα, η ζωή είναι η ίδια αλλά διαφορετική. Είμαι η ίδια, αλλά δεν με αναγνωρίζω. Γενικά πέρασα πολλές φάσεις ψυχολογικές. Κλάματα απελπισίες ανασφάλεια, κ αγωνία άγχος. Αλλά μετά τον πρώτο καιρό βρίσκεις τι πρέπει να κάνεις. Κ μαθαίνεις κ το μωρό. Επικοινωνείτε.

Γενικά είμαι πολύ ενθουσιασμένη με το μωρό. Δεν ένιωσα αυτό το στιγμιαίο που περιμένουν όλες οι μαμάδες. Ένιωσα ότι είναι δικό μου το μωρό, ότι πρέπει να το προστατεύσω κ να το φροντίσω, αλλά δεν ένιωσα αυτά τα κύματα αγάπης. Δεν συνειδητοποίησα αμέσως τι έγινε. Αλλά μέρα με την μέρα την αγαπώ όλο κ περισσότερο. Κάθε μέρα την αγαπώ στο μαξ που μπορώ κ κάθε επόμενη μέρα την αγαπώ παραπάνω από ότι νόμιζα ότι μπορούσα. Ότι κάνει είναι υπέροχο, είναι μια κούκλα, κ δεν πιστεύω ότι εγώ κ ο Φιτζ εκάμαμε τούτο το τέλειο μωρό. Εν μου αρέσκουν τα μωρά αλλά η κοράκλα μου, εν παίζεται. Κ εν το λαλώ επδ εν δική μου :Ρ

Αλλά δυσκολεύομαι με εμένα. Δεν αγόρασα ακόμα ρούχα καινούρια. Μες τον νου μου θα ήμουν ήδη φιτ ξανά. Αλλά δεν είμαι. Πάω κ γυμναστήριο ασπούμε. Αλλά δεν πέφτουν τα κιλά, δεν επανέρχεται η κοιλιά κ σπάζω που τα νεύρα, κάθε φορά που πρέπει να εύρω τι να φορήσω. Να καλύπτει, να μου κάμνει, να εν οκ για να βαστώ μωρό, να μπορώ να πετάξω τα βυζιά έξω για τάιζα. Τα νεύρα μου. Τωρά που θα πάω πίσω στην δουλειά αποφάσισα να πάω να γοράσω στολή. 7 φορεσιές ίδιες. Να μεν χάνω χρόνο κ διάθεση κάθε πρωί.

Αυτά, η μετάβαση από Μπεατρίξ σε μάνα μπεατρίξ εν εύκολη κ δύσκολη. Μερικές φορές-τες παραπάνω βρίσκω τα, μερικές φορές απλά αναπνέω βαθιά κ προσπαθώ να καταλάβω τι έγινε κ πόθεν ήρτε τούτο το μωρό να τα ισιωσει ούλλα. Όπως τον παπά της, με το τράκτο.

6 σχόλια:

  1. One day at a time. :) Σε καταλαβαίνω απόλυτα με το δέσιμο που λες. Εμένα μου πήρε ακόμα πιο πολύ καιρό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ναι, νομίζω έχει να κάμει με τον άνθρωπο κ τον χαρακτήρα του.

      Διαγραφή
  2. Το πραγματικό πάρτι θα ξεκινήσει όταν θα μπορείς να επικοινωνείς μαζί της. Όταν θα έχει πραγματικά άποψη. Εκεί να δεις πόσο θα την αγαπάς.

    Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς τις κόρες μου. Χωρίς τις απόψεις τους, τις πλάκες τους, τα θέλω τους και τα πιστεύω τους. Ένας λόγος που σταμάτησα να γράφω και έκλεισα και το μπλογκ μου, είναι επειδή θα ξέφευγα και θα τις έκθετα χωρίς να το θέλω. Και ξέρω πόσο τις εκνευρίζει η κάθε είδους έκθεση.

    Απόλαυσε κάθε στιγμή ρε Βικυ. Φιτ θα ξαναγίνεις. Ποτέ δεν θα είσαι όμως η ίδια. Και αυτό είναι τόσο συναρπαστικό. Θα ήταν βαρετό να ήμασταν συνέχεια οι ίδιοι εξάλλου.

    Δεν θα βάλω όνομα, είμαι σίγουρη κατάλαβες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κι η μάνα μου ένα περίπου το ίδιο λέει, ότι τα παιδιά της μας αγάπησε μετά που μας γέννησε, βλέποντας πόσο την είχαμε ανάγκη για να επιβιώσουμε.
    Τα άλλα όλα εν δύσκολα, αλλά φαντάζουμαι ότι η κοράκλα κάμνει counteract τούτα ούλλα. Έννα έρτουν ούλλα πίσω βήμα βήμα. Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή