24/8/16

Ψυχολογικά και ο πατέρας του

Είναι ακόμα μυστικό. Το ότι εγκυμονώ.

Ο πατέρας του έχει τα δικά του και μια ψυχρότητα ώρες ώρες μας καταλαμβάνει. Εγώ τα δικά μου.
Ψυχολογικά μια τεράστια ανασφάλεια με έχει πιάσει. Αν κάνω για μάνα, αν κάνω καμιά μαλακία, αν το σώμα μου εν οκ, αν εν κατάλληλος να γίνει πατέρας, αν μπορώ να στηρικτώ πάνω του, αν θα τα καταφέρουμε, αν θα τα καταφέρω, αν κάναμε καλά που είμαστε σε αυτή την κατάσταση τώρα, αν τέλειωσε η ζωή μου. Άσε, πολλή αναζήτηση και πάλη εσωτερική.

Ο πατέρας του, μετά από μια επίσκεψη σε ένα φίλο του που εγινε πρόσφατα πατέρας, μου ανακοίνωσε  ότι ο φίλος του δεν νιώθει άνετα να κρατά το νεογνό τους, και ότι η μητέρα του νεογνού ασχολείτουν συνέχεια με το νεογνό χωρίς να τον αναγκάζει-τον πατέρα του νεογνού-να ασχοληθεί ή να ξεπεράσει το σοκ. Και αυτή η δήλωση φυσικά με έκανε ακόμα πιο ανασφαλή ως προς τον πατέρα-του δικού μου.

Άντε τώρα εξήγα ότι "ναι αγάπη μου, είμαστε και οι δύο τρακαρισμένοι αλλα αυτή τη στιγμή εγώ έχω τον σπόρο σου μες την κοιλιά και όλη μου η ζωή πλέον θα ελέγχεται από αυτόν τον σπόρο, εσύ μπορείς άνετα σε κάποια φάση να την σκαπουλάρεις και να κάνεις μια νέα ζωή-το οποίο το στηρίζεις με το να θαυμάζεις το ότι ο φίλος σου κρατά απόσταση από το νεογέννητο του ασπούμε, εγώ τέλειωσα για πάντα, θα είμαι η μάνα αυτού του σπόρου και κρίνοντας από τον εαυτό μου, όταν έρθει η ώρα δεν θα κρατήσω κανένα όριο, θα είμαι εκεί για αυτό τον σπόρο 101% γι αυτό μην με σκας, έλα μαζί να γλείψουμε τα ψυχολογικά μας πριν γεννηθεί το μπεμπε και ασε τες μαλακιες του φίλου σου."

Ο σπόρος μεγαλώνει ασφαλής.

9 σχόλια:

  1. ο παπάς μου έχει κάτι δαχτύλες ΝΑΑΑΑ (με το συμπάθιο). Όταν εγεννήθηκα εφοάτουν να με πιάσει, να μου τζείσει. Λίο το δέος μπροστά στο ότι έχουμε ένα νέο μωρό το οποίο εν καλά (επροηγήθηκε η γέννα άλλου μωρού που ήταν άρρωστο), λίο η εικόνα του μικροσκοπικού νεογέννητου απέναντι στες τεράστιες δαχτύλες και φούχτες του με την χοντρή πέτσα, έκαμνε τον να φοάται ότι έννα κάει κάτι κακό άθελά του. Εκάθετουν κι έχασκε όμως πάνω μου, και σιγά σιγά εξιφοήθηκε τον εαυτό του κι όλα καλά. Κάμετε μια συζήτηση, έννεν κακό. Ήρεμα κι ωραία. Ίσως να σου το έλεε γιατί ήθελε να τον καθυσηχάσεις ότι εν θα εν έτσι, και όχι γιατί χαίρεται με την κατάσταση τζείνη και την επιθυμεί; :/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το να ασχοληθεί με το νεογνό είναι πιο εύκολο από το να συνεχίσει να ασχολείται και όταν το novelty effect will have worn off (όταν θα βαρεθεί το καινούριο παιχνίδι δηλαδή). Η δική μου εμπειρία τουλάχιστον αυτή ήταν. Συζητήστε τα αυτά και επίσης ό,τι childcare arrangements έχετε να κάνετε όσο είναι νωρίς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Χμ, παιθκιά εν διαφορετικόν για τον τζύρην από ότι για τη μάνα, κατά μέσον όρον, αλλά τζιαι ο χαρακτήρας εν πολλά σημαντικός σε τούτα τα πράματα. Εγώ είχα θέμαν με τα "πιασίματα" τζιαι με το άλλαμαν, πριν γεννηθούν οι γιοί μου. Το πρώτον ελύθυκεν πριν γεννηθούν ακόμα, με έναν απλούστατον τρόπον: έπιαννα άλλα μωρά της ευρύτερης οικογένειας, τζιαι οϊ επειδή επροθυμοποιούμουν, εδιούσαν μου τα οι μανάδες τους (συνήθως ξαδέρφες). Εν είshεν να πω οϊ. Μετά που ήρταν τα κοπέλια είχα ξεφοηθεί. Φυσικά το να κρατάς τα βρέφη πολλύν ώραν έτσι τζι'αλλιώς εν ενδείκνυται, ειδικά στην αρχήν που η κκελλέ τους εν κάθεται έναν τόπον. Αθθυμούμαι που έτρεμα να μεν εύρει πουθενά το πάνω μέρος του κρανίου τους κάπου τους πρώτους μήνες διότι είshεν μιαν τρύπαν (!) στην κορυφήν του κρανίου (μετά έκλεισεν ευτυχώς) όπου το δέρμαν ένιωθες το να υποχωρεί.
    Το άλλαμαν εν που τζιείνα τα πράματα του στυλ "man up and do it"! Εν απλά μια ιδέα, τζιαι η αηδία τζιαι το πρακτικόν του να τοποθετείς το μωρόν τζιαι να κλείεις σωστά την πάνναν κλπ. Ήταν έκπληξη το πόσον εύκολα το έμαθα τζιαι εν αηδίαζα. Έτυχεν να μου κάμουν τζιαι κακκά καθώς τους άλλασσα. Απλά έφκαλα δεύτερην πάνναν. No worries.
    Το μεγάλον πρόβλημαν ήβρα το στο να σηκώνουμαι όταν εκλαίαν μέσα στη νύχταν. Ήταν τζιαι θκιό εμάς, ήμουν υπεύθυνος να σηκώνουμαι για τον έναν (ναι , καταλάβεις τους που το κλάμαν παρακαλώ). Ώσπου να σηκωστώ η μάμμα τους ήταν πουπανωθκιόν τους. Έκαμα θκιό μήνες να καταφέρω να σηκώνουμαι πριν σηκωθεί.
    Τα υπόλοιπα (ετοιμασία πιπερών, απολύμανση, μπάνιον, αρρώστιες, γιατροί, ποσκόλιον κλπ.) έρκουνται ως φυσική συνέχεια. Ένα βήμαν τη φοράν. Αν έshετε τζιαι γιαγιάδες, παππούδες, θείους, ξαδέρφκια, εμπλέξετε τους τζιαι τζιείνους, αλλά μόνον επικουρικά. Ποττέ μεν βασιστείτε πάνω τους, εν λέει.
    Ελπίζω να σε εβοήθησα νάκκον τζιαι να μεν σε άγχωσα. Stay cool.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ πάλε λαλώ τους κι εν μου τα διούν. :/ #foreveralone

      Διαγραφή
  4. Αχ αυτές οι σκέψεις. Το θέμα είναι να θυμούμαστε ότι ενώ το μωρό εν μες στη δική μας την κοιλιά για 9 μήνες και εν κομμάτι της καθημερινότητας μας για τούτο το διάστημα, οπότε ο τοκετός και το πάρακατω εν η φυσική συνέχεια, για τον παπά του ξεκινά στην πραγματικότητα τη μέρα που το βλέπει. Η σύνδεση θα γίνει αναπόφευκτα πολύ αργοτερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θέλεις όμως την καθησυχαστική σκέψη ότι έννα εν τζειαμέ ο άλλος, εν θα είσαι μόνη σου σε τούτο, εν κανεί 9 μήνες εν εσύ που έννα "τραβάς το ζόρι". Τλχ εμένα ήταν να με πιάσει ένα κάτι τις αν ο άλλος ελάλεν μου περίεργα πράματα, και ένιωθα ότι πρέπει ΕΓΩ να τον στηρίζω πάλε... :/

      Διαγραφή
  5. Dont stress and over analyze everything! Πριν γεννήσω ο Τn'H υποστήριζε ότι δεν θα άλλαζε πάνες και επίσης φοβόταν να κρατήσει πάνω του νεογέννητα μικρά μωρά. Όταν γέννησα άλλαξαν τα πάντα. Για δύο χρόνια (τωρά τελευταία εξαπόλυσε μου την λίο επειδή πονεί την μέση του) ήταν ο αποκλειστικός της υπηρέτης στο μπάνιο. Και φυσικά κάμνει και όλα τα υπόλοιπα που κάμνω κι εγώ. Όσον αφορά το μωρό είμαστε ίσοι. Γι αυτό χαλαρώστε και οι δυο και απολαύστε την εγκυμόσυνη! Ναι, και οι δυο!!
    Joy Tears

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. wait wait!!!! Μα ποσο τζιερο εσιει να μπω σιορ μεσα σε τουτο το μπλοκ??????? Εγω τωρα το επηρα ειδηση!!

    Ουυυυ ηντα καλα! You will join our club!!! New mommy to be!

    Δεν θελουμε αρνητικες σκεψεις. Πιστεψε με οταν ερτει με το καλο το μικρουλακι τουτα ουλλα που συζητατε τζιαι σκεφτεστε εννα ενι πελλαρες μπροστα σε ενα μικροσκοπικο μυρωδατο μωρακι. Plus εν θα εσιεις ωρα να σκεφτεις οτιδηποτε πλεον!
    Καθε μαμα, καθε παπας τζιαι καθε μωρο εν διαφορετικο. Εννα εβρετε την ισορροπια.

    χχχχχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Think positive.
    Δεν θα πω κάτι άλλο γιατί ο πασάς μου μου απαγορεύει να μιλάω σε έγκυες. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή