25/5/16

Βασικά καλησπέρα σας

Βασικά πλέον δεν φκάλλω το σπαθί σε κάποιες περιστάσεις, κρατώ το μόνιμα κ κόφκω κελλέ. Τουλάχιστον η γλώσσα μου. Έχω αναισθητοποιηθεί πλήρως.

Εν απίστευτος ο κόσμος, αν ήμουν πλούσια δεν θα δούλεφκα. Όχι επειδή εν μου αρέσκει η δουλειά/ή η δουλειά μου. Απλά ο κόσμος, εν μπορώ, εν πολλοί οισυμβιβασμοί, η διπλοματία.

Έχω φτάσει σε ένα σημείο που εν θωρώ κόσμο-εχτός της δουλειάς-με τον οποίο να κουράζουμαι ή να πρέπει να υποκρίνουμε. Ο Φιτζ ακόμα, τα επίπεδα του εν πολλά πιο χαμηλά, με αποτέλεσμα, τζιαμέ που καθούμαστε με κόσμο απλά να σβήνει.

Χαίρομαι που βρεθήκαμε με τον Φιτζ μες τούτη την ματαιότητα, εν το μόνο πράμα που με βαστά λογική. Η κοινή μας ζωή και ο προγραμματισμός της.

Είμαι 31 χρονών και νιώθω ότι η ζωή μου μπαίνει σε μια κανονικότητα. Μετά που έφαα πολλά πράματα με το κουταλούι, τωρά αρκεί μου κάτι απλό, μια γατίσια αγκαλιά, μια απόφαση για τες κουρτίνες, το τραπέζι της τραπεζαρίας-το γιοφύρι της άρτας.

Νιώθω πολλά μεγάλη όταν θωρώ 20 σαμθινγκς να μάχουνται να ανακαλύψουν τα αυτονόητα για μένα πλέον. Και ύστερα να πρέπει να τα ξεπεράσουν όλα και να κάμουν τους συμβιβασμούς τους.

Νιώθω ακόμα πιο μεγάλη, που θωρώ κάτι κορούες με τα σορτ, να ανακαλύπτουν την σεξουαλικότητα τους. Κάτι πιο μεγάλες με κοκκινάδι και στενά ρούχα γραφείου να φκαίνουν έξω και να προσπαθούν να το παίξουν μοιραίες. Τι σου είναι η γυναίκα. Επέρασα τα και γω εν λέω. Σκεφτουμαι τι θα πω της κόρης μου μια μέρα που θα τα περνά.

Είμαι πολλά ευχαριστημενη, με μενα. Που είμαι ακόμα λογική, που εν επέλλανα. Λαλείς να  είμαι απλά μπιζι και εννά πελλάνω μια μέρα; ποιά εν η επόμενη κρίση;

1 σχόλιο:

  1. Άκου έγραψα την ιστορία της ζωής μου τρόπος του λέγειν. Έκαμνα ένα τέταρτο σχόλιο και χάθηκε... θυμήθου τα παλιά μου σχόλια που εν έσκαζα. Κάπως έτσι.
    Θα σου πω μόνο μια ατάκα που μου ρτε, στην ξανάπα, φατσάρει άσχετη αλλά δεν είναι.. Καλοί γονείς δεν είναι αυτοί που δεν κάνουν λάθη αλλά αυτοί που είναι εκεί για να τα διορθώσουν. Να θυμάσαι να φώσεις πολλή αγάπη και να κτίσεις υψηλή αυτοεκτίμηση στα παιδιά σου
    Ξέρεις το και ξέρω το ότι τούτο έχει σημασία...Κατα τα άλλα μοιράζω πελλάρα αν θές (με διαπιστευτήρια):)) Και έτσι περιληπτικα μίλησα πάλε:)
    Πολλά φιλιά Αμαδρυαδουσhκα

    Υ.γ οι μισοί ανθρώποι στην Κύπρο δεν είναι διαγνωσμένοι. Να χαίρεσαι που ανήκεις στο άλλο μισό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή