22/1/16

Μια ιστορία #2

Επερίμενε τον, στο πάρκο. Είδεν την που μακρυά και ελάφρυνε η διάθεση του. Λες και πιον εν ήταν 60 χρονών, λες και ήταν 40, όπως την πρώτη φορά που την είδε.
Είδε τον που την πλησίαζε, και του χαμογέλασε. Κάθισε δίπλα της. Φιληθήκαν. Έπιασε της το χέρι της. Εμιλήσαν για πολλά και διάφορα. Σταμάτησε να του ζητά τα ίδια και τα ίδια. Αποδέκτηκε αυτή ότι αυτή θα ήταν η σχέση τους. Συνέχισε να ελπίζει ότι θα γεράσουν μαζί, αν και εκείνος ήταν ήδη στην αρχή του γήρατος. Συνέχισε να ελπίζει ότι θα της δώσει την θέση στην ζωή του που της αξίζει. Εχτός από την θέση της "γκόμενας".

Ήταν γνωστό σε όλους. Εχτός από τα παιδιά της, ίσως. Ήταν μαζί 20 χρόνια. Εκείνος ήταν 40 όταν γνωριστήκαν, με μεγάλα παιδιά στο λύκειο,  εκείνη 25, με δύο παιδιά νηπιαγωγείου. Αυτός πρόσεξε το αδιόρατο παιχνίδι στα μάτια της. Και δεν μπορούσε απλά να το προσπεράσει. Όπως και δεν προσπέρασε και πολλές άλλες. Μόνο που σε αυτή την έπαθε. Και δεν μπόρεσε να προχωρήσει ποτέ. Όλες τις άλλες τις δέκτηκε η γυναίκα του. Όλες τις περιπέτειες του ενός μήνα. Αλλά αυτήν, που ο μήνας έγινε μήνες, και ο χρόνος χρόνια, την μίσησε, και όσο περνούσε ο καιρός την μισούσε όλο και περισσότερο.

 Πηγαίναν μαζί διακοπές, 1 ή 2 φορές τον χρόνο, αυτή αποξένωσε τον άντρα της και ήταν έτοιμη, να τον αφήσει, μόλις μεγάλωναν τα παιδιά. Αυτός συνέχιζε να είναι σύζυγος στην σύζυγο του, και δεν το συζητούσε καν να χωρίσει. Να βγουν και οι δύο από σχέσεις που δεν ήταν αρκετές και να είναι μαζί.

20 χρόνια. Της κράτησε το χέρι. Εκείνος υπερβολικά αδύναμος για να είναι αποκλειστικά δικός της, εκείνη υπερβολικά αδύναμη για να βγει από αυτή την σχέση. Περπάτησαν στο πάρκο χέρι χέρι. Την φίλησε. Αποχαιρετιστήκαν.

Το έμαθε από την εφημερίδα το άλλο πρωί. Δεν θορυβήθηκε όταν δεν του απάντησε στο μήνυμα το βράδυ. Μερικές φορές δεν απαντούσε, είτε δεν μπορούσε, είτε του κρατούσε μούτρα που ήταν ακόμα παράνομοι. Είδε το όνομα της στην εφημερίδα, το αυτοκίνητο της διαλυμένο. Θανατηφόρο έγραφε. Άρπαξε το τηλέφωνο. Αλλά το άφησε. Δεν είχε κάποιον που θα μπορεί να ρωτήσει. Να μάθει.

Πέρασε τις επόμενες μέρες να τριγυρνά έξω από το σπίτι της. Χωρίς να σταματά. Έμαθε για την κηδεία στην εφημερίδα. Κάθησε έξω από την εκκλησία. Μετά περπάτησε στο νεκροταφείο, στάθηκε στην είσοδο. Μη τολμώντας να μπει μέσα.

Ζούσε ένα πένθος που δεν μπορούσε να ζει.   

10 σχόλια: