25/11/15

Περί καφέ

Ξυπνώ, σκέφτουμαι ότι και πάλι σήμερα δεν θα πιω καφέ

καφέ

καφέ

ούτε στην δουλειά θα πιω καφέ

ούτε μετά το φαί θα πιω καφέ

ούτε το απόγευμα θα πιω καφέ

ιμμίσh να αποτοξινωθούμεν και να απεξαρτηθούμεν, και να παστίνουμεν και να μοντελοποιηθούμεν και να  ζήσουμε 300 χρόνια τούρκικα ή ρώσσικα εν ξέρω όποιος κερδίσει.

εν πιννω καφέ




Και έπιννα και το φραπέ και το νέσκαφε και το εσπρέσσο, και τον κυπριακό και του φίλτρου, και κρυό και βραστόν και καφές να είναι ότι να ναι, παγωτό καφέ και κουφέτες καφέ και σοκολατάκια που έχουν μέσα κοκκο καφέ.


4 καφέδες την ημέρα και εκοιμούμουν και μια χαρά, δώστου τσάι και βαλεριάνα και ξυπνώ η ώρα 4 και θωρώ τα ταβάνια.
 

Αυτά.


10/11/15

Του πόθου τ`αγρίμι;

Άκου τωρά κατάσταση.

Που την μιαν, πόμπα πράμαν, ήβραμεν τον Φιτζ, το αγόρι που εν τέλειος, προσωποποίηση του ρομαντισμού και του έρωτα, νιώθω πολύ ποθητή δίπλα του και καλύπτει όλες τις γυναικείες μου ανάγκες καλός ταιρκάζουμε και έχει ένα καλό επίπεδο και ανέχουμαστε ο ένας τον άλλο για να είμαστε μαζί επειδή ταιρκάζουμε περνούμε αρκετά καλά όταν είμαστε ξεκούραστοι και έχουμε ωρα και γενικά είμαστε καλό ζευγάρι αν εξαιρέσεις ότι πριν ένα μήνα επέρασα 10 λεπτά να δέρνω την φάτσα μου-ναι πραγματικά να δέρνω την φάτσα μου-με τα μάθκια μου πρησμένα σαν όλα τα κλασσικά δραματικά κορίτσια 30 χρονών μετά από έναν αδιάκοπο καφκά 30 ημερών ώσπου να καταλήξουμε να φύει που το σπίτι, εγώ να καπνίζω 10 10 τα τσιγάρα, και να μεν δέχουμαι να στραφέι πίσω, και ύστερα που στράφηκε να κάμω αλλό καμιά βδομάδα για να νιώσω άνετα και ότι εν θέλω να ξεριζώσω τα νύσhια μου ώστε να μεν χτάρω την φάτσα μου που απελπισία-τjιαι μετά λαλείτε μου ότι είμαι καλά.

Που την άλλη εφκήκαμεν προχτές, κορούδες, και έγινε της πουτάνας φίλε μου. Έβαλα το φουστάνι που εφόρησα με τον Φιτζ ακριβώς μια μέρα πριν. ο Φιτζ εν έκαμε κκόμμεντ. Ο κάθε κυπραίος που με είδε, μάθκια πόξω ο πιο ήλαρος, σεξουαλικές παρενοχλήσεις ο πιο χώρκατος. Και εν θέλω να γυρίζει να μου μιλά ο κάθε καθυστερημένος, ούτε να νιώθω έτοιμη προς βιασμό όταν κυκλοφορώ μόνη μου.

Αλλά πως μπορώ να έχω το ίδιο αποτέλεσμα με τον Φιτζ? Πώς γίνεται να με θωρεί έτσι ξανά ο Φιτζ;

Που βρίσκω του πόθου τ`αγρίμι ξανά;

5/11/15

Άκρως Κυπριακόν #5

Να φκαίνει επίσημη ανακοίνωση:

"για να σας σταλούν ηλεκτρονικά παρακαλώ επικοινωνήστε με τον Άχρηστο Άχρηστου στο 2245γαμωτοκερατομουγιαδημόσιουςλειτουργους"

Χτυπώ το:
ΑΑ:άχρηστος άχρηστου
ΒΚ-μουά

ΑΑ:Ναι
ΒΚ: ναι μπορώ να μιλήσω με τον κ. Άχρηστου.
ΑΑ:Ναι μιλάτε
ΒΚ: κ. Άχρηστου χαίρεται, είμαι η Μπεατρίξ Κίντο, εκ μέρους της εταιρείας Γαμούμενκαιδέρνουμεν και θα θέλαμε να λάβουμε τα τάδε και τάδε έντυπα σχετικά με το τάδε κ τάδε θέμα ηλεκτρονικά
ΑΑ: ναι, πρέπει να περάσετε που δαμέ να τα πιάσετε.
ΒΚ: κ Άχρηστου μα η επίσημη δημοσιέυση του τμήματος σας λέει ότι μπορούμε να τα λάβουμε ηλεκτρονικά αν επικοινωνήσουμε μαζί σας
ΑΑ: ναι αλλά πρέπει να συμπληρώσετε μιαν αίτηση
ΒΚ: να σας την συμπληρώσουμε, να σαςπω την ηλεκτρονική μου διεύθυνση να μου την στείλετε να σας την συμπληρώσουμε
ΑΑ: δυσκολεύκουμε
ΒΚ: μα τι εννοείται κ. Άχρηστε
ΑΑ: ε δυσκολεύκουμε, να έρτετε που δαμέ να τα πιάσετε να συμπληρώσετε και την αίτηση
ΒΚ: μα κ. Άχρηστε εν είμαστε Λευκωσία, και αφού λέει ξεκάθαρα ότι εσείς είστε ο υπεύθυνος για να τα στείλετε ηλεκτρονικά
ΑΑ: ε δυσκολεύκουμε, πρέπει να περάσετε που δαμέ να τα πιάσετε.
ΒΚ: κ. Άχρηστε περιπαίζετε με?
ΑΑ: κυρία μου, τούτο που σας είπα, πρέπει να έρτετε που δαμέ
ΒΚ: .....κύριε ελέησων πκιον μες τούντην χώρα
ΑΑ:....τουυυυ τουυυυ τουυυυυ

έκλεισεν μου το

Ππι.Εσς: έτσι ενημερωτικά μόνο ένα που τα άκρως κυπριακά ένναιν για δημόσιο υπάλληλο

και γράφω μόνο κείνα που καταλήγουν σε μένα να φωνάζω: ΜΑ ΠΟΙΟΣ ΕΝ Ο ΜΑΣΤΡΟΣ ΤΟΥ, ΠΕΤΕ ΜΟΥ ΠΟΥ ΝΑ ΚΑΜΩ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

ύστερα περνά μου επειδή εν μπορείς να τους κάμεις τπτ

Time Out #29 Στην παράσταση η κλανιάρα

Άκου τωρά κουβέντα. Έκλεισα να πάμε ένα θέατρο, ποκείνο που εν πάγκοι και όχι καρέκλες. Ούτε αριθμούς θέσεων είχε, ούτε καρέκλες, όποιος κάτσει όπου κάτσει ότι ώρα έρτει.

Σόου επήγαμε νωρίς, κι όταν λέω νωρίς εννοώ δεύτεροι, είχε ακόμα1 ζευγάρι πριν που μας. Και οκ κάτσαμε τέλεια μπροστά. Του στυλ μιλά ο ηθοποιός και τα φτύμματα του ππέφτουν  μες τα μμάθκια μας. Κάτσαμε και περιμέναμε την ώρα να περάσει.Θωρούσαμε βίντεο στο κινητό και τάχα αγκάλιαζα τον Φιτζ. Οκ, που τρυφερότητα ο Φιτζ, κρατά τράκτο και εν ολογιαίματος, άρα αντιλαμβάνεστε.

Ήταν θέμα χρόνου να κάτσει κάποιος δίπλα μου. Και τσουκ ήρτε μια μεγάλη γυναίκα, >65 με τον άντρα της. Κουρεμένη σαν αγοράκι. Με τα μαλλιά της άσπρα σαν κατουρημένο χιόνι. Και με μια μεγάλη κωλούριση (η λέξη ευγενική χορηγία της αμαδρυάς). Ένηγουέη. Εγώ όταν θα κάτσω κάπου, προσέχω να μεν ενοχλώ με τα προσωπικά μου αντικείμενα και να σέβουμαι τον προσωπικό χώρο του κόσμου γυρώ μου. Είχα το σακκάκι μου στο πλάι και την τσάντα μου. Μόλις ήρτε η γεναίκα, εσήκωσα τα, έβαλα την τσάντα μεταξύ του Φιτζ και εμένα και το σακκάκι πάνω μου. Για να μεν την ενοχλούν.

Δεξιά αριστερά προσπαθούσε να συσταριστεί, τα πλαϊνά της ετζίζαν μου. Οκ μεν το παρακάμουμε, άφηστην γεναίκα να συσταριστεί ολάν. Στα 3 λεπτά γυρίζει προς το μέρος μου, και χαμογελά μου:
"Να βάλω την τσάντα μου δαμέ" λαλεί μου.

Η τσάντα της ήταν σε στυλ μπαουλούι, σκληρή και ορθογώνια. Μες τον νου μου έγινε έκρηξη, τι εννοείς μωρή ξεμωραμένη σκατοκοτζιάκαρη, εγώ εσήκωσα την δική μου και το σακκάκι μου για να έρτεις να μπήξεις εσύ την αμπούσταν σου μες τα πλευρά μου. Εν επρόλαβα να της πω. Έφυεν την που μόνη της. Εν εξαναγύρισεν πάνω μου. Φαντάζομαι το βλέμμα μου τα έλεγε όλα:






Μπεατρίξ: φόβος και τρόμος των μπαμπόγριων, μου έδωσα συγχαρητήρια.

Πάντως επλέρωσε με καλά η κοτζιάκαρη, έκλαννεν καθόλη την διάρκεια της παράστασης. Μάλλον επίεζεν τα άντερα της η τσέντα που εβάσταν πάνω της.