22/2/15

το ζώον

αυτό το ζώον που έγινα

ζητά και έχει ανάγκη

ενώ πάλι διάλεξε για να μην πάρει



ενώ ήταν ελεύθερο και δυνατό

στα λόγια μπήκε στο κλουβί

έφαγε το κλειδί

και τώρα;  πώς να βγει;

πώς να βγω;

φοβάμαι,
μα πιο πολύ φοβάσε εσύ, ή μήπως ούτε κι αυτό;

πώς να βγω; φακκώ πας τα σίδερα, πώς να βγω; πίαννετε η ανάσα μου πως να βγω πώς να βγω

εν θέλω τίποτε
εν θέλω τίποτε
εν θέλω να νιώθω τίποτε

12/2/15

Απορώωωωωωωωωω, απορώωωωωωωω

Πότε η Τσικνοπέμπτη πήρε αυτές τις διαστάσεις;

Εγώ επήα Ελλάδα να σπουδάσω να μάθω τι είναι η Τσικνοπέμπτη.

Εμάς παλιά η γιαγιά μου απλά έκαμνε πουρέκια για να τσικνίσουμε, εν υπήρχε καν ο ορισμός "Τσικνοπέμπτη".  

Τωρά για πότε έγινε μαστ, και τα σχολεία ψήνουν κρέατα και βουρούμε να πάμε σε οποιαδήποτε ταβέρνα να καθούμαστε να χάσκουμε για να πούμε ότι εφάαμε τα παλιοφαγιά τους εν εκατάλαβα.

Μου φαίνεται πως ο Κυπραίος γυρεύκει να εύρει οποιαδήποτε ευκαρεία να υιοθετήσει οποιδήποτε ξένικο ιβέντ για να δειχτεί.

πχ. Χαλλοουίν


ξενερώματα






ξενερώματα

10/2/15

Προβλήματα της ηλικίας #1

Μεγαλώνω.
Είναι στέητμεντ.

Γενικά νευριάζουν με ανθρώποι που δεν συμπεριφέρουνται της ηλικίας τους. Νιώθω ότι κάτι λείφκουνται και δεν θέλω να κάτσω να το μάθω.

Ντάξει εν σου λέω να γίνεσαι μονόχνωτος όσο περνά ο καιρός αλλά γαμώτο εν χορτάνεις κάποιες μαλακίες σε κάποια φάση;

Παράδειγμα 1: 35άρηδες που κάνουν κερκίδα τίτσιροι-ή μη-σε ομάδα. λέημ, σο λέημ

Τέσπα. Μεγαλώνω και κάποια πράματα αλλάζουν.

Παράδειγμα 1: αδυναμία να παρακολουθήσω μια ολόκληρη ταινία χωρίς να κοιμηθώ. λέημ, σο λέημ.

4/2/15

Άγνωστη Χ ΙΙ

Beatrix is exiting...
 
Χ: Τι εν τούτο το θέμα που έχω.
Γιατί έχω το μπλογκ? Τι εν τούτη η ανάγκη?
Έτσι σιγά σιγά, μαθαίνουν την φάτσα μου ποτζιεί ποδά.

Πρώτα ήταν ο Φιτζ. Που με είδε, με γνώρισε.

Μετά η φίλη μπλόγκερ.

Μετά 2-3 άτομα που έμαθαν ποια είμαι.

Και άλλοι τόσοι που δεν ξέρω ότι ξέρουν.
Και αναρωτιέμαι γιατί εν πανικοβάλλουμαι?
Δεν μπορώ να πω ότι λογοκρίνω τον εαυτό μου πολύ. Λίγο, όσο πατάει η γάτα, όσο για να μην τον πληγώσω.
Τι άλλαξε; και δεν πανικοβάλλουμαι;

Νιώθω comfortable in my own skin?

Ή απλά ζω σε δικό μου κόσμο.

Είναι ικανός ένας άνθρωπος απλός να μπαλανσάρει την ζωή μου και να μην κόβω κεφάλια πια;

Ή επειδή έγινα πόλα σέλα αθυρόστομη και γαούρα εν χρειάζεται να φκάλλω τα νεύρα μου δαμέ;

Εν τούτο; Εφάρμοσα το "fake it till u make it" πλανο;

και τώρα am i making it?

Οξά επειδή λαλώ σας τα εσάς δαμέ, ξαφνικά οι παραξενιές μου γίνουνται νόρμαλιτι, και εν προσέχω που ξινιάζουν κάποια πλάσματα όταν μιλώ.


Είπα της φίλης μπλόγκερ προχτές, εν έχω προβλήματα να σας γράψω.

Εχάρηκε, εχάρηκα κι εγω που εχάρηκε.

Είμαι η Χ, κάπως με ξέρετε. Η Beatrix γίνεται εγώ, και εγώ εκείνη.











Μέχρι που κάποια άλλη προβάλει, μια σκιά