29/7/15

Περί λύσεως του κυπριακού


Είναι αυτές οι μέρες που έχουν επίδραση πάνω μου που νεκατώνουν τον νου μου.

Είμαστε πιο κοντά στην λύση του κυπριακού.

Δεν είμαι πρόσφυγας. Αλλα και μένα οι γονείς μου όταν ήταν μικροί εγκατάλειψαν τα σπίτια τους για να προστευτούν, όπως οι περισσότεροι.

Δεν έχασα περιουσία. Μάλλον έχασα, χάσαν οι δικοί μου εκτάσεις, που απαλλοτριώθηκαν όπως όπως για να κτιστούν οι συνοικισμοί. Αλλά ποιος το μετρά αυτό; Δεν έχει σημασία. Μεγάλωσα σε μέρος που λόγο θέσης δέκτηκε μεγάλο αριθμό. Και μεγάλωσα με αυτό.

Η μάνα σε ένα ποστ της αναφέρει, κάτι που το έχω συζητήσει πολύ. Την μεταφορά των ψυχικών τραυμάτων στο γενετικό υλικό.  Εγώ που καμία σχέση δεν έχω, με τα κατεχόμενα, να θλίβομαι, να ενοχλούμε τόσο πολύ. Από την μια η μεταφορά αυτή, που γενικά άρχισε να ψιλοαποδεικνύετε με στατιστικά δεδομένα. Από την άλλη το πλύσιμο εγκεφάλου που γίνεται. Από μικρή ηλικία.

Πρώτη φορά που πήγα στα κατεχόμενα έμεινε στον νου μου. Ήταν μια πολύ συναισθηματική και έντονη εμπειρία. Δεν μπορώ να σας περιγράψω τα συναισθήματα μου. Μόνο ότι κλαίγαμε πάρα πολύ. Κοιτάζαμε έξω το παράθυρο και ρουφούσαμε χρώματα κ εικόνες. Βλέπαμε τον κόσμο κ νιώθαμε απέχθεια για αυτούς. Τους μισούσα. Δεν μίλησα σε κανένα. Μόνο βλέπαμε. Πήγαμε απόστολο Ανδρέα με μιαν εκδρομή της αρχιεπισκοπής. Φτάσαμε εκεί. Κ ήταν τόσο περίεργο. Βλέπεις το μοναστήρι, την εικόνα που ξέρεις. Που είναι σε όλα τα τετράδια σου τόσα χρόνια. Αλλά βλέπεις κ τα υπόλοιπα γύρω. Τον περιβάλλοντα χώρο. Κ ξαφνικά, είναι πραγματικό. Είσαι εκεί. 1,5 ώρα από το σπίτι σου. Αυτό το εξωτικό μέρος που είναι τόσο «μακριά». Γέμωσα θυμό.

Όταν ανοίξαν τα οδοφράγματα ήμασταν από τους πρώτους. Ήταν μεγάλο Σάββατο κ έβρεχε. Τα συναισθήματα μου ήταν φόβος, ενθουσιασμός και μια τεράστια λύπη. Ήβρεν μας ένας ταξιτζής και μας πήρε Κερύνεια. Πάλε το ίδιο. Οι εικόνες, να αποκτούν ουσία, κ να μπαίνουν στην θέση τους. Το λιμανάκι, το κάστρο. Άλλαζεν ο νους μου. Αποκτούσα την γεωγραφία του νησιού που υποτίθεται ότι ήξερα. Εσκύλιασα.

Ξαναπήαμε. Στο σπίτι ενός θείου μου. Είχε άλλους μέσα. Κάτι κούλλουφους που εκάθουνταν χαμέ. Η γυναίκα μόλις είδε τον θείο μου κ κατάλαβε ποιος ήταν  άρκεψε κ έκλαιε, ελάλεν του σόρυ σόρυ κ κράτούσε το στήθος της. Εφκηκαν που το σπίτι κ αφήκαν τον μόνο του λλίη ώρα. Ύστερα κείνη έκαμε μας καφέ. Κ απλά εθωρούσαμε ο ένας τον άλλο. Σίουρα τούτη η γυναίκα ήξερε ότι ήταν λάθος που έμενε σε εκείνο το σπίτι.

Η μάνα μου έπαιρνε μας συχνά. Πέρασε πολλά όμορφα σε κείνα τα μέρη. Έκανε πολλές διακοπές κ εκδρομές κ βόλτες  όταν ήταν μικρή, κ ήθελε να τα δούμε όλα. Κάστρα, κ τοπία κ πόλεις κ χωριά. Κ όντως στην Μόρφου μυρίζει ο αέρας φκιόρα κ φρούτα.

Όταν πήγα στο μάστερ, είχε ένα τουρκοκύπριο. Εν μας εξεχωρίζαν οι εγγλέζοι. Όλοι ήμασταν από την Κύπρο. Κανένας εν είχε ακουστά ήντα πρόβλημα έχουμε κ γιατί ήταν μπορεί να ήταν επικίνδυνο το ότι μου προτείναν να κάνω παρέα μαζί του. Ήμουν αρνητική. Ήρτε κείνος κ μου μίλησε πρώτος. Είπε μου ότι “you dont look like the monster I thought u d be”. Κάπως το χιούμορ του κ η φύση του χαρακτήρα του εκάμαν με να μαλακώσω απέναντι του. Ένας σκαλιώτης. Το σπίτι του πας την θάλασσα. Ο παπάς του έκαμε ελληνικές σπουδές. Κ ήξερε 5 πράματα να μου πει ελληνικά. Το πώς μεγαλώσαν τούτοι οι ανθρώποι, να νομίζουν ότι εμείς θέλαμε να τους σκοτώσουμε. Ότι εμείς ήμασταν τα τέρατα. Κ ότι η Τουρκία ήρθε τελικά να τους σώσει. Μετά αντιληφθήκαν ότι η Τουρκία χρησιμοποίησε την κατάσταση για να σιωνώσει κούλλουφους μες την χώρα. Τους οποίους εν θέλουν. Καταστράφηκε ο χαρακτήρας την χώρας «τους». Έμαθα πολλά. Για τον τρόπο που εβλέπαν εκείνοι την κατάσταση. Πολλά διαφορετικά από ότι εμείς. Κάτι έτριξε μες τον νου μου. Εν ξέρω.  Μήπως τα πράματα εν ήταν όπως τα ήξερα; Μήπως υπάρχει και άλλη ιστορία πίσω που κείνην που ήξερα;

Μετά που ήρτα Κύπρο άρκεψα να πιαίννω ποτζιεί. Πολλά παραπάνω λόγω δουλειάς. Περνούσα το οδόφραγμα περπατητή, έρκετουν ο Τουρκοκύπριος κ επιαννε με, πηγαίναμε σε διάφορους τόπους. Γερόλακκο, Ομορφίτα, προς Καρπασία, προς Λευκόνοικο, ελάλε μου τους τόπους στα ελληνικά. Ήβρε κ ένα χάρτη, που έδειχνε τες ονομασίες και στα τούρκικα και στα ελληνικά. Ήταν σουρεάλ κατάσταση. Έτυχε να πάω σε ένα εργοστάσιο, κ να έρτει ένας γέρος, να μου μιλά, κυπριακά, άπταιστα. Ελάλε με «κόρη μου». Εμίλαν μου για το πόσο του λείπει ο τόπος του. Εν αθυμούμε πόθεν ήταν. Όπου επήεννα, εδέχουνταν με, με περιέργεια αλλά με θετικότητα. Ο κόσμος, εμίλαν μου, ζητούσε να μάθει πράματα για την μερκά μας. Γνώρισα και νέους. Ειδικά ένας, 1-2 χρόνια πιο μεγάλος μου, εκάμναμε λλίη παρέα, πηγαίναμε για φαί. Λεμεσιανός, τουλάχιστον οι γονείς του. Ήθελε να μετακομίσει που την μερκά μας. Έτσι κι αλλιώς κάθε μέρα εδιάσχιζε το οδόφραγμα για να θκιανεφτεί με φίλους του.

Άρκεψα να είμαι περίεργη. Ήθελα να μάθω τούτο το μέρος, που εν τόσο κοντά αλλά τόσο μακριά. Αρκέψαν οι εκδρομές. Στην Αμμόχωστο, την παλιά την πόλη, εν επήες, εν ξέρεις, αλλά εν υπέροχη, όχι όπως την φαντάζεσαι, εν υπάρχει σε τετράδιο τούτη η εικόνα. Ο πύργος του Οθέλλου, τα τείχη της, οι εκκλησίες, τα αρχαία, όλα Αμμόχωστος, που εν ήταν ποτέ ελληνική, εν τόσο έντονος ο χαρακτήρας, ο πολυπολιτισμικός εκεί, η μίξη των πολιτισμών. Τα κάστρα, το Πέλαπαις, η Λευκωσία, τα περίχωρα. Το Βαρώσι…κείνη την μέρα που πήγα στο Βαρώσι, ήμουν όπως το ζόμπι, πολλά τραυματική εμπειρία. Εν κοιμήθηκα την νύχτα. Ήμουν στο youtube, έβλεπα ότι έβρισκα για το Βαρώσι. Ήξερες ότι τα δάκτυλα του Πενταδακτύλου, δεν είναι πανω στο βουνό; Εν πουπίσω, μάθε το. Ήταν τόσο τραγικό, το πόσο κοντά εν η Κερύνεια και εν μπορεί να πάεις, απλά να πάεις, να ρέξεις το βουνό και να πάεις. Μπήκαμε στο αυτοκίνητο, περάσαμε στο Κάρμι, χαθήκαμε στον Πενταδάκτυλο, περπατήσαμεν τον. Εγνώρισα, και θέλω να γνωρίσω κι άλλο κι άλλο κι άλλο το μέρος κείνο. Το σπίτι μου εν 15 λεπτά μακριά που το βουνό. 15 λεπτά που τον Πενταδάκτυλο. Απίστευτη αδικία, ένιωσα, απίστευτη αδικία, γιατί να μεν μπορώ να πάω, όποτε θέλω. Εν δικό μου. Όσο μπορεί ένας τόπος να ανήκει στον λαό, όσο μπορεί η γη να ανήκει σε μια παροδική φυλή που ζει πάνω του, τόσο μου ανήκει όλη η Κύπρος.

Βρέθηκα σε τραπέζια, παρέες, εξόδους, με Τουρκοκύπριους. Έκανα συζητήσεις και παρέες, αστεία, εν ανθρώποι σαν εμάς, το ίδιο χώρκατοι, το ίδιο περιπαίχτες, το ίδιο χιούμορ. Ήβρα ότι μπορούσα να αστειευτώ παραπάνω με τους τουρκοκύπριους παρά με άλλους, με τους καλαμαράες ασπούμε. 
 
Γιατί σας τα λέω ούλλα τούτα. Γιατί γίνεται. Γίνεται. Να λυθεί, γίνεται. Που μένα, που τον κόσμο που ξέρω γίνεται, να λυθεί, να τελειώνουμε. Έκαμα το κομμάτι μου. Έζησα τες εμπειρίες μου, αποφάσισα ότι θέλω να τελειώνει, ετοιμάστηκα, ψυχολογικα, συναισθηματικά. Ετοιμάστηκα.

Πρέπει να έρτει το τέλος. Να τελειώνει, να λυθεί, να ζήσουμε στον τόπο μας όπως μας αξιζει. Σκέφτουμε ότι τούτοι που φωνάζουν ενάντια, ή φοούνται ή εν βλάκες. Αν είσαι βλάκας εν μπορώ να ασχοληθώ. Αν φοάσε, σταμάτα. Πάλεψε το. Αξίζει, να θεραπευτείς. Σταμάτα να κρύβεσαι πίσω που πληγές του παρελθόντος. Να κοπεί τούτη η μεταφορά στο γενετικό υλικό. Άνοιξε τες πληγές, φκάλε το πύο, βάλε μπετατίν, γάζες, άφησε να τρέξει ότι μολυσμένο υπάρχει, και μάθε. Μάθε που το λάθος σου, μάθε ότι εν τούτος ο φόβος, τούτο το μίσος, που μας έκαμε την ζημιά. Μάθε την ιστορία του τόπου σου. Αν δεν εσκοτώνουνταν ούλλοι με ούλλους, εν θα έρκετουν η Τουρκία να μας σφάξει. Η εισβολή ήταν μίσος, το πραξικόπημα ήταν μίσος, όλα ήταν μίσος και φόβος. Τέλος, τούτο το πράμα πρέπει να τελειώνει. Εμίλησα με τουρκοκύπριους, αναγνωρίζουν το τι έγινε. Την δική μας ιστορία. Την αναγνωρίζουν, έχει καιρό. Πρέπει να αναγνωρίσουμε και μεις κάποια πράματα. Έχει τόσα χρόνια ζούμε με τούτες τες πληγές, πρέπει να κλείσουν, «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ» λεμε, δεν ξεχνώ ΑΚΡΙΒΩΣ, όχι «ΔΕΝ ΞΕΠΕΡΝΩ», όχι «ΚΑΘΟΥΜΑΙ Κ ΘΡΕΦΩ ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΤΡΑΥΜΑ», όχι  «ΔΙΑΙΩΝΙΖΩ ΤΟ ΜΙΣΟΣ», όχι «ΚΑΜΝΩ ΤΑ ΙΔΙΑ ΛΑΘΗ». Εν θα τους διώξεις ποτέ. Γιατί να τους διώξεις; Την προηγούμενη φορά που ήθελες να τους διώξεις, όι μόνος επληρώσαν την αθώα άτομα, οι ίδιοι επολλαπλασιαστήκαν, εφέραν κ άλλους. Αποδέχτου το λάθος σου, αποδέχτου ότι τούτη η στάση, ότι πρέπει να ζιούμε μόνοι μας σε τούτο το νησί, που δεν εζούσαμε ποττέ μόνοι μας βάσει της ιστορίας της Κύπρου που δεν διδάσκεσαι, επολλαπλασιασε όλους τους άλλους εχτός που τους κυπραίους. Αν είναι αδύνατο να ζήσεις μαζί τους, τότε σκάσε. Αν το πιο σημαντικό για σένα, είναι να ζεις χωρίς εκείνους, τότε να πανηγυρίζεις την εισβολή. Να χαίρεσαι στις 20/7. Επειδή ο σκοπός σου επέτυχε. Ζεις χωρίς εκείνους. Αν η χώρα ολόκληρη δεν είναι το πιο σημαντικό, αλλά πιο σημαντικό χωρίς του τουρκοκύπριους τότε μεν μου λαλείς τα σύνορα σου είναι στην Κερύνεια, να σκάσεις κ να αποδεκτείς, ότι τούτο θέλεις, κ να μεν μου κάμνεις τον πατριώτη.

Τούτη η λύση, εν θα είμαστε μαζί. Θα είμαστε στο περίπου. Θα δώσουν πίσω μέρη. Θα μπορούμε να κινούμαστε ελεύθερα. Τούτη η λύση, εν είναι τέλεια, αλλά ώσπου θέλουμε το τέλειο, μένουμε με το χείριστο. Χάσαμε όλοι, ας σώσουμε ότι μπορούμε. Εν είμαι ούτε γω ειδήμονας, αλλά νιώθω ότι εν καιρός. Επειδή εν  βλέπω σοβαρά επιχειρήματα, γιατί όχι;

Θέλω να λυθεί. Και μεν με εύρεις μπροστά σου, επειδή εβαρέθηκα τούτους ούλλους τους πατριώτες, κ γω με την ελληνική σημαία αναγιώθηκα ασπούμε. Πνάστε. Το να έχεις εθνική περηφάνια, εν μεταφράζεται σε μίσος σε άλλους.
 

16 σχόλια:

  1. Είμαι βλάκας κι έχω να πω το εξής:

    Αν δούμε την ιστορία τούτου του τόπου είναι μονίμως υπό κατοχή. Έτσι ήταν, έτσι είναι κι έτσι θα είναι. Ακούγεται μοιρολατρικό αλλά εν η αλήθκεια. Οπόταν καμιά λύση εν θα φέρει τώρα και εις τους αιώνες των αιώνων μιαν κατάσταση στην Κύπρο που θα είναι μόνιμη ειρήνη.
    Είτε το δεχόμαστε και μένουμε εδώ. Ή απλά μετακομίζουμε σε άλλη χώρα και τέλος.
    Το ότι μπορούμε να ζήσουμε με τουρκοκύπριους, helllooooooooooooo εννοείται και μπορούμε! Εδώ μπορούμε να επικοινωνούμε με άγγλους, κινέζους, ινδούς, αμερικάνους που εν άλλες φυλές και δεν μπορούμε να επικοινωνήσουμε με τούρκους που είμαστε γείτονες κι αν το ψάξεις οι περισσότεροι μοιραζόμαστε τα ίδια γονίδια και την ίδια ψυχοσύνθεση λόγω των περιβαλλοντικών συνθηκών στις οποίες μεγαλώνουμεν;
    Δεν είναι θέμα προσωπικών ψυχολογικών προβλημάτων.

    Το θέμα είναι καθαρά πολιτικό και συμφεροντολογικό ανάμεσα στα κράτη.
    Σε αυτή τη βάση στηρίζονται οι όποιες αλλαγές στο επίπεδο κρατών.
    Στα οικονομικά συμφέροντα κυρίως.

    Οπόταν το εβαρέθηκα και να τελειώνει και μπλα μπλα μπλα εν κάτι που δεν είναι ουσιαστικό. Εν μια απλή δικαιολογία, κουφέττα που θέλουν να πιππιλούμεν τόσα χρόνια.

    Αν είναι καλός ή κακός καιρός για λύση θα το δείξει η ιστορία. Προσωπικά δεν έχω άποψη.

    Ας είμαστε ειλικρινής όμως και να βλέπουμε τι πραγματικά γίνεται. Τους πραγματικούς λόγους. Το να εθελοτυφλούμε με ενοχλεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. οοοο νεράιδα πλις! εσύ ασπούμε εν ξαναείδες κανένα κυπραίο να απαντά καθαρά με συναίσθημα για τούτο το ζήτημα. εν πρωτάκουστο γεγονός! μιλούν όλοι για τα οικονομικά. ούτε εκμεταλλεύτηκαν αυτο το ζήτημα-συναισθηματικά-πολλοί πολιτικοί.

    να είμαστ ειλικρινείς. το κυπριακό, για να λυθεί πρέπει να θέλει η Τουρκία. η Τουρκία θέλει. ήταν να μπόρει ο ακκιντζί να σταυρώσει κουβέντα εάν δεν εδέχετουν ο ερτογάν ασπούμε. οικονομικά; εν ξέρω σε ποιόν συμφέρει το να μεν λυθεί. είτε με επανένωση της χώρας, είτε με διχοτόμηση, η λύση συμφέρει είτε έτσι είτε γιουβέτσι. όσο δεν λύνεται, όλα είναι ανεξέλεγκτα. η Ευρώπη σιωνώνει λεφτά, επενδυτές ετοιμάζουνται. κάποιοι θα κερδίσουν καποιοι θα χάσουν.

    οπότε αφού θα λυθεί, προτιμώ να λυθει με επανένωση.

    μόνη σου το είπες, η τύχη αυτού του τόπου είναι-αφού είναι μια μικρή χώρα χωρίς ιδιαίτερους συμμάχους, είναι προδιαγεγραμμένη. ας παίξουμε έξυπνα. εν ήμουν ποττέ της μοιρολατρείας, είμαι πάντα του να κάμω ότι καλύτερο μπορώ με τα δεδομένα που υπάρχουν.

    το αν είσαι βλάκας ή όχι I will take your word for it :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Προβλέπω ότι και αυτή τη φορά θα σφαχτούμε μεταξύ μας οι Ελληνοκύπριοι, ακόμα και αν θεωρήσει κανείς πως υπάρχουν οι κατάλληλες συγκυρίες απο όλες τις πλευρές για να λυθεί το κυπριακό. Αυτό θα συμβεί γιατί μπορεί να είμαστε κάπως ώριμοι, δεν είμαστε όμως ψύχραιμοι. Επίσης έρχονται εκλογές. Καλή υπομονή σε όλους μας. γιαξ και γιαξ έχω ανακατσιάσει πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δεν Ξεχνώ δεν σημαίνει ότι διαιωνίζεται το μίσος. Δεν Ξεχνώ σημαίνει μαθαίνω και δεν την ξαναπαθαίνω. Αν και, δεν θεωρώ ότι το κυπριακό δεν λύνεται λόγω μίσους. Σιγά! Οι Κυπραίοι εν τόσον αφελείς ή και αλλοτριωμένοι που όποιος τους δώσει 2 μπακίρες αγαπούν τον. Το κυπριακό θα λυθεί πιστεύω. Και αυτό γιατί έπεσε πείνα. Θα ζήσουμε με μία λύση-παραφύση 5-6 χρόνια, και όταν συνειδητοποιήσουμε ότι υπογράψαμε μια μαλακία, είτε θα χωριστούμε πάλι και ο καθένας σπίτια του, είτε θα μεταναστεύσουμε να ησυχάσουμε.

    Ώρες, ώρες, σκέφτομαι "χάρισμαν τους ούλλη η Κύπρος" φτάνει να φύγουμε από αυτόν τον χωρκατότοπο. Τόσες χώρες με αξιοπρέπεια, στην πιο ξευτυλισμένη βρήκαμε να γεννηθούμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Έτσι όπως το παρουσιάζεις, θέλω λύση τζι εγώ, όι εχτές, προχτές! Φαίνεται μου υπεραπλουστευμένο όμως τζαι καθαρά συναισθηματικό. Συναισθηματικά όμως μπορώ να πω τζι εγώ ότι πνίγει με το δίκιο γιατί ήρτεν με τη βία ΤΖΑΙ με σχέδιο η Τουρκία (φταίμε τζι εμείς, δεν αντιλέγω) τζι εκατσικώθηκεν δαμέσα τζαι δεν φέφκει όπως ήταν νομική της υποχρέωση. Συναισθηματικά θα σου πω ότι εσκοτώσαν, εβιάσαν, επιάν μας τους τόπους μας ήδη τζαι δεν θέλω να κάμω άλλες υποχωρήσεις, θέλω να φύουν τζαι κανεί. Νομικά ξέρω ότι έχουμεν δίκιο, αλλά κανένας εν θα μας το δώσει, το θέμα είναι πλέον πολιτικό τζαι όχι νομικό. Επιπλέον εχάσαμεν ένα πόλεμο τζαι ο χαμένος παίρνει ότι του αφήσουν. Όπως βλέπεις, εν πολυδιάστατο το θέμα, εν μπορούμε να το δούμε μόνο συναισθηματικά. Τωρά προβάλλεται τζαι πολλά η οικονομική πτυχή τζαι κάποιοι τρίφουν τα σιέρκα τους. Αλόπως επειδή εφύσησε φυσικός αέρας τωρά.

    Εν πάσει περιπτώσει, λες ότι μπορούμε να ζήσουμε με τους Τουρκοκύπριους. Θα εσυμφωνούσα αν είχαν μείνει Τουρκοκύπριοι, ως γνωστόν όμως εν μειονότητα (κάπου 88.000 πλέον, εμεταναστεύσαν το ένα τρίτο - http://www.mfa.gov.cy/mfa/mfa2006.nsf/cyprus06_gr/cyprus06_gr?OpenDocument) τζαι εσύ θα ζήσεις ως επί το πλείστον δίπλα δίπλα με Τούρκους εθνικιστές έποικους - περίπου 160.000 (επίσημα, ανεπίσημα φτάνουν μέχρι 500.000!) Τούτοι οι έποικοι είναι κυρίως που την Ανατολία, την λιγότερο ανεπτυγμένη περιοχή της Τουρκίας, έχουν διαφορετική νοοτροπία που τους Τουρκοκύπριους τζαι ούτε με τζείνους τα παν καλά - επίσης γεννοβολούν πολλά παραπάνω μας άρα σύντομα θαν ... κάμποσοι παραπάνω. Μπορείς να φανταστείς τι έσιει να γίνει τώρα που θα ξαπολυθούν μέσα σε ολόκληρη την Κύπρο? Αντί το βλάκας ή το φοϊτσιάρα προτιμώ το ρεαλίστρια: σκέφτομαι ότι με την πρώτη ευκαιρία θα σκοτωθούμε πάλε, ξεκινώντας που τες γειτονιές τζαι τις μάππες τζαι καταλήγοντας σε εθνικές συρράξεις - ξέρουμεν το, εξανάγινε τζι η ιστορία έσιει μιαν τάση να επαναλαμβάνεται. Εν θα έχουμε όμως να κάμουμε με καλοκάγαθους Τουρκοκύπριους όπως μας το πλασάρουν αλλά με Τούρκους Ανατολίτες εθνικιστές που θα κατακλύσουν ολόκληρη την Κύπρο τζαι η Τουρκία θα συνεχίσει να ασκεί ανενόχλητη πλέον την εξουσία της - διότι μιλούμε για τουρκική εξουσία και ουχί τουρκοκυπριακή. Το πλέον τραγικό τζι ανατριχιαστικό είναι που τούτον ήταν το σχέδιο της Τουρκίας ευθύς εξ' αρχής, (Κύπρος η νέα Αλεξανδρέττα, σχέδιο Άτσεσον, Δεύτερος Αττίλας), άρα τί να λέμε? Σίουρα μόνο αγάπη δεν τρέφει η Τουρκία για εμάς, ούτε τζι οι έποικοι, δεν μας θέλουν.

    Άρα, όπως το αντιλαμβάνομαι, έχουμε κάποια δεδομένα που δεν μπορείς να παραβλέψεις σε σχέση με την Τουρκία: α) δεν μας αγαπούν τζαι είναι αμφίβολη μια καλή συμβίωση με Τούρκους ανατολίτες, β) η τουρκοποίηση της Κύπρου ήταν μέσα στα σχέδια της για πολλά χρόνια, γ) η Τουρκία δεν τηρεί τις υποσχέσεις της - τούτον εφάνηκε πολλές φορές τζαι γ) η ομοσπονδία που λαλεί ότι θέλει είναι στην ουσία μια συνομοσπονδία στο μυαλό της, από την οποία δύο πράματα φαντάζομαι ότι μπορεί να γίνουν (έσιει τζι άλλα ενδεχόμενα βέβαια): να αποσχιστεί τελικά το "τουρκικό" κομμάτι ή να μας αποκεφαλίσει κατά τη διάρκεια της προεδρίας της (κατά ένα παραμύθι που η βασίλισσα ζήτησε από τον άντρα της να την αφήσει να βασιλέψει για μια μόνο ημέρα, την άφησε και όταν αυτή βασίλεψε, διέταξε να τον αποκεφαλίσουν).

    Θέλω τζι εγώ λύση αλλά κάτι που να δουλέψει τζαι να μεν μας τσακίσει τέλια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μόνο εκείνοι εσφάξαν και εβιάσαν; οοι δικοί μας εκάμαν πολλά πολλά πράματα. εν κάμνω τον δικηγόρο του διαβόλου, ναι εγινε η εισβολή, ήταν πολεμος



      γενικα σύμφωνα με πιο πρόσφατες μελέτες που γίναν, οι εποικοι αρκέψαν να φέφκουν, τι να κάμουν στην κύπρο της κρίσης είτε βόρεια είτε νότια; και σιγά μεν έρτουν να μείνουν δίπλα σου ρε νίρι! με τον ίδιο τρόπο εν σάννα και λαλείς μου ότι μένει δίπλα σου η Βιετναμέζα η πουτάνα, ο Ινδός ο ξιμαρισμένος, ο Ρουμάνος ο μεθύστακας και ο Βούλγαρος ο τσιγγάνος.

      εν νομίζω να ξαπολυθούν σε όλη την κύπρο, πολλά παραπάνω από τους υφιστάμενους λαούς που υπάρχουν, Ρουμανοι Βούλγαροι πόντιοι κ δώστου.



      τον καιρό μετά το 60 θέλω να πιστεύω ότι εφτάσαμε σε πιο ανθρώπινα επίπεδα που το να ρέσσει ένας άνθρωπος και να τον σκοτώνουμε και να τον θάφκουμε και να μεν τον βρίσκει ποττέ κανένας. (που την άλλη εχτές πατέρας, αδερφός και ανιψιός εδέραν μια στα κοκκινοχώρκα επειδή εν συμφωνούσαν με την σχέση της οπότε..)



      α,β,γ,δ τι την εμποδίζει την Τουρκία να το κάμει. αν ήθελε να το κάμει κ εδέχουνταν και οι υπόλοιποι Ευρώπη αμερική Ρωσία Ισραήλ θα το έκαμνε κ δεν θα ελάλες κιχ. αν ήθελε επιαννε σε το 74, αν ήθελε επιαννε σε πιο μετά, αν θέλει πιάννει σε κ τωρά, κάμνει σου φφφφφφου κ πέφτεις σαν τον πύργο που τα τραπουλόχαρτα! Αν θέλει, λύεται το κυπριακό, συμφωνεί σε λύση, και πιάννει σε πάλε αν θέλει.

      το να αποσχιστεί το τούρκικο κομμάτι και να προσαρτήστει τελικα στην τουρκία υπάρχει σαν κίνδυνος, και πολύ μεγάλος μάλιστα εάν γίνει διχοτόμηση τελικά.



      επίσης κάποια δεδομένα που εν μπορούμε να παραβλέψουμε, η Τουρκία μεγαλώνει σαν παίχτης στην περιοχή, εν μέσα στους μεγάλους, ανταγωνίζεται το Ισραήλ σε κάποια, συναγωνίζονται σε κάποια άλλα, μας βρίσκει μπροστά της η τουρκιά. σαν το αγκαθούι που πατά όποτε πάει να κάμει βήμα. κάποια φάση θα φτάσει ο κόμπος στο χτένι κ θα πρέπει να λυθεί το κυπριακό.



      που τα λεγόμενα σου εν καταλάβω τι λύση θα υποστήριζες

      Διαγραφή
  6. O καθηγητής μου της γεωπολιτικής συμφωνεί με τη Νίρι.
    Αν η όποια λύση είχε να κάμει με ανθρώπους του τόπου, να συμφωνήσω μαζί σου. Αλλά επειδή εν με πολιτικές χρόνων που έχει να κάμει, εν το θέλω.
    Ξέρεις ότι στην Τουρκία πας στρατό εκτός αν μπορείς να εξαγοράσεις τη θητεία σου, και οι τουρκοκύπριοι συνήθως εν μπορούν, και ότι στέλνουν τους τουρκοκύπριους όπου υπάρχει κρίση, πρώτη γραμμή για να τους εξαφανίσουν; Εμάς τι θα μας κάμουν άμα κάμνουν έτσι τους "δικούς τους";
    Εν ήθελα να αφήσω σχόλιο γιατί το ποστ σου ήταν πολλά αισιόδοξο για να το χαλάσω, αλλά εν γίνεται να μεν κάμω το δικηγόρο του διαβόλου. Εν είμαι ούτε δεξιά, ούτε αριστερή, ούτε κεντρώα, ούτε τίποτε, εν εψήφισα στο σχέδιο γιατί ήμουν ανήλικη ακόμα, εν ασχολούμαι με τα πολιτικά για να υποστηρίζω κάποιο κόμμα κλπ (τζαι λάθος μου που εν ασχολούμαι), αλλά 5 σκέψεις τζαι έννοιες έχω τες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Εμαθαιναν μας τόσα χρόνια οτι είμαστε οι καλοί που ούλλοι θέλουν μας τζαι ιντα κριμαν τζαι αδικημένοι ειμαστεν. Τούτα εν να τα κουβαλουμε πολλά χρόνια φοουμαι, όπως τζαι τον φοον για οποιαδήποτε αλλαγή. Το κείμενο σου όμως Beatrix εκαμεν με να αναθαρρεψω λλιο, ότι αλλασσουν επιτέλους τα πράματα. Καφεδάκι στην Κερύνεια :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Εν θα γλιτώσω το σεντόνι πάλε :/

    Ποιες εν τούτες οι πρόσφατες μελέτες που λαλείς ότι φέφκουν οι έποικοι? Οι έποικοι δεν κάμνουν ότι θέλουν, αφού σκοπός της Τουρκίας μεταξύ άλλων, είναι η δημογραφική αλλοίωση του νησιού, εν κουβαλητούς που τους φέρνει η Τουρκία ποδά, τζαι διούν τους τουρκοκυπριακή υπηκοότητα. Μετά τη λύση φαντάζομαι θα μπορούν να έρκουνται όσοι παραπάνω θέλουν ανενόχλητα. Αντίθετα, εν οι Τουρκοκύπριοι που δεν τα φκάλλουν πέρα οικονομικά τζαι μεταναστεύουν στην Τουρκία. Λάβε υπόψη ότι οι Ελληνοκύπριοι εν ήδη μειονότητα ("Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, οι Ελληνοκύπριοι είναι μόνο 572.000, με πτωτική τάση" κατά το Ινστιτούτο Δημογραφικής και Μεταναστευτικής Πολιτικής Κύπρου), αν υπολογιστούν οι μετανάστες, οι λαθρομετανάστες κλπ.

    Αν μετά τη λύση οι έποικοι θα μπορούν να εγκατασταθούν οπουδήποτε, γιατί όι δίπλα μου? Αν θέλω να πάω εγώ να μείνω στο χωριό μου έννα τους πω φύετε που δίπλα μου? Έννεν το ίδιο με τους Ρουμάνους, Βούλγαρους, εν μιλούμε για ταλαιπωρημένους μετανάστες που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα τζαι γυρέφκουν να φκάλουν το ψωμί τους. Μιλούμε για ένα λαό απαίδευτο που ήρτε ποδά με συγκεκριμένο στόχο.

    Ελπίζεις για ανθρώπινο επίπεδο μετά το 60, ποιό νομίζεις είναι το επίπεδο των Τούρκων έποικων από τα βάθη της Τουρκίας, πόσο πιο πολιτισμένοι είναι που τους Τούρκους πολιτικούς που απαξιώνουν τις γυναίκες τζαι λαλούν τους να μεν μιλούν (δες τα δημοσιεύματα σήμερα που ο Αντιπρόεδρος της Τουρκικής Κυβέρνησης στη Βουλή είπε στη βουλευτίνα της αντιπολίτευσης, "ως γυναίκα να σιωπήσει")? που η Τουρκία καταπατά ανέκαθεν ανθρώπινα δικαιώματα (θυμάσαι τις διαδηλώσεις στην Ταξίμ) , που κηρύττει πόλεμο όποτε γουστάρει, τί σε κάμνει να πιστεύκεις ότι μπορεί να σε σεβαστεί σαν γυναίκα τζαι σαν άνθρωπο ο έποικος άμαν έρτει να μείνει δίπλα σου, έστω στο δίπλα χωριό? Εγώ διατηρώ τις αμφιβολίες μου. Χαίρομαι όμως, εν η αλήθεια που εσύ είσαι έτσι αισιόδοξη.

    Όσο για τη δύναμη της Τουρκίας, εν δεδομένη, εν τούτο που φοούμαι, ότι αν τους ανοίξουμε την πόρτα μιαν τζι έξω, έννα μπουν μέσα - τζι εμείς έξω.

    Η λύση που υποστηρίζω είναι μια στη βάση της παραδοχής, από μέρους της Τουρκίας, ότι έγινε εισβολή - τζαι όι ειρηνική παρέμβαση όπως λεν. Που τζαμαί τζαι τζει θα αναγκαστεί η Τουρκία να δώσει κάτι ουσιαστικό τζαι να συνεχίσει το πάρε-δώσε τζι όι μόνον πάρε-πάρε που κάμνουμεν τωρά εμείς. Θέλω μια λύση με την οποία να διαφυλαχθούν όσο το δυνατό πιο καλά τα δικαιώματα των Ελληνοκύπριων. Μπορεί να την εξασφαλίσει ο Πρόεδρος μας?

    Ιδού η Ρόδος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. δυστυχώς δεν βρίσκω την έρευνα που ανέφερα, πρέπει άπλά να με πιστέψεις.
      εγώ προσωπικά, που γνώρισα κ έποικους κ από όλους, φτωχοί αμόρφωτοι μεροκαμα΄τιάρηδες είναι, που τους εκουβαλήσαν πολλές φορές χωρίς την θέληση τους, απλά επειδή εν είχαν επιλογή. οι ίδιοι εν είχαν κάποιο σκοπό. όπως ούτε και όλοι οι πόντιοι που κουβαληθ΄΄ηκαν επί καιρό Σημίτη στην κύπρο για τον ίδιο σκοπό.
      εν θα τους λυπηθούμε κιόλας, αλλά επειδή εδούλεψα με πολλούς, κυρίως εργάτες, Σαν γυναίκα, νέα, ελληνοκύπρια που επήε ποτζιεί να δουλέψει μαζί τους, μόνο με σεβασμό μου φερθήκαν.

      εν λέω πως είναι όλοι τέλειοι, απλά η δαιμονοποίηση εν κάτι που συμβαίνει πολύ καιρό και εξυπηρετεί τα συμφέροντα κάποιων πολιτικών. εγώ επειδή βίωσα κάποιες καταστάσεις, θεωρώ ότι εν είναι έτσι τα πράματα.

      θεωρώ πιο επικίνδυνο να κλείσουμε την πόρτα κ να αφήκουμε την Τουρκία να κάμει ότι σώννει που ποτζιεί παρά το αντίθετο.

      τωρά περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το Ισραήλ εν σύμμαχος μας, η Ελλάδα που εν πολιτισμένη χώρα είδαμε τα ανθρώπινα διακιώματα. ΚΑΙ ΑΣ ΜΗΝΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΒΟΥΛΗ. ναι η Τουρκία είναι ένας μεγάλος bully αλλά δυστυχώς εν μπορούμε να πιάμε το νησί μας και να φύουμε, δυστυχώς ο Δαυίδ στην πραγματικότητα ποττέ εν νικά τον Γολιάθ

      χαίρομαι όμως για τα επιχειρήματα σου, βαλλεις με σε σκέψεις, ενναιν ηλίθια και αναμενόμενα όπως οι περισσότεροι που εναντιώνονται στην λύση

      Διαγραφή
  9. Επειδή το κυπριακό (και το σεξ) πάντα πουλάει στη μπλογκόσφαιρα να γράψω κι εγώ το σεντόνι μου..

    Οσο απλή περιγράφεις την εξεύρεση λύσης, τόσο απλά διερωτούμαι γιατί εδώ και τόσα χρόνια δεν διεκδικούμε μια λύση βάσει του ευρωπαικού κεκτημένου.
    Δεν εθελοτυφλώ ούτε δέχομαι να με πεις βλάκα.

    Απλά πράγματα. Να μπορώ να ζω, να διακινούμαι, να εργάζομαι και να εκλέγω/ομαι στη χώρα μου, ακριβώς όπως θα δικαιούται να το κάνει στην Κύπρο ο Γάλλος, ο Σουηδος κοκ
    Χωρίς περιορισμούς μειονότητας-πλειοψηφίας, χωρίς χρονικά πλαίσια, χωρίς ποσοστά στις θέσεις εξουσίας.

    Δεν κατάλαβα γιατί πρέπει να εφευρεθεί ένα νέο είδος συμφωνίας στην Κύπρο, που να σου θυμήσω ότι είναι ισότιμο μέλος-κράτος της ΕΕ. Με τον ένα ή άλλο τρόπο καταφέραμε και μπήκαμε σε αυτήν ως ενιαίο κράτος υπό παράνομη κατοχή και οφείλουμε επιτέλους να διεκδικήσουμε.
    Κατά την άποψη μου δεν θα έπρεπε καν να μπαίνουμε στη διαδικασία συνομιλίας για κάτι λιγότερο από τα αυτονόητα.

    Εδώ και 40 χρόνια παραβιάζονται κατάφορα τα ανθρώπινα μας δικαιώματα.
    Ακούγεται πουθενά αυτό? Καταδικάζει κανείς την Τουρκία για την στάση της?
    Οχι μόνο δεν την καταδικάζουμε, αλλά δεχόμαστε να μπαίνουμε σε συνομιλίες για την ένταξη της στην ΕΕ.
    Δεν θέλω λύση. Θέλω να έχω τα βασικά ανθρώπινα μου δικαιώματα.

    Θεωρείς λύση το να μπορεί ο κάθε ευρωπαίος να εγκατασταθεί στην Αμμόχωστο χωρίς περιορισμούς, ενώ οι Κύπριοι να μην δικαιούνται να ξεπεράσουν ένα ποσοστό?

    Θεωρείς δίκαιο να υπάρχει στρατός της Τουρκίας σε ευρωπαικό έδαφος?

    Θεωρείς δίκαιο να μπορεί όποτε θέλει η Τουρκία (ή οποιαδήποτε άλλη ξένη δύναμη) να μπορεί να επεμβαίνει σαν εγγυήτρια δύναμη?

    Αν το να καθυστερούμε κάνει μια μελλοντική λύση χειρότερη?
    Ναι. Διότι καθυστερούμε υποκύπτωντας και μη διεκδικόντας όμως.
    Η απελευθέρωση έγινε ομοσπονδία, η ομοσπονδία συνομοσπονδία, η συνομοσπονδία λύση δύο κρατών κι εμείς τα δεχόμαστε και συνεχίζουμε απτόητοι.

    Δεχτήκαμε να διαξαχθεί δημοψήφισμα στο οποίο ψήφισαν ισότιμα οι έποικοι.
    Δεχόμαστε να συνομιλούμε με τον τουρκοκυπριακό ηγέτη ισότιμα λες και είναι ηγέτης κράτους.
    Η ίδια μας η κυβέρνηση (η κάθε εκάστοτε κυβέρνηση) αναγνωρίζει το ψευδοκράτος με τις πράξεις της.
    Αρα δεν μπορούμε να έχουμε και παράπονο.

    Ιδιαίτερη αναφορά στους έποικους, οι οποίοι κατά την άποψη μου είναι το μεγαλύτερο αγκάθι στην εξεύρεση μιας λύσης.
    Ο εποικισμός είναι έγκλημα και οι έποικοι είναι παράνομοι.
    Οπως ήρθαν πρέπει να φύγουν. Με ανθρωπιστικές πρόνοιες από τη χώρα που τους έφερε φυσικά. Και όταν η χώρα αυτή αδυνατεί να τις παρέχει, με επέμβαση παγκόσμιων φορέων.

    Και επειδή τα χρόνια περνούν..
    Ο γιος του έποικου που γεννήθηκε Κύπρο και ζει εδώ τα τελευταία 40 χρόνια?
    Δεν παύει να είναι έποικος. Δυστυχώς. Οπως το κοριτσάκι από το Λίβανο που έπρεπε να πάει σπίτι του διότι δεν είναι Γερμανίδα.

    Ο γιος της τουρκοκύπριας που την ''ερωτεύτηκε'' ο έποικος και ζει εδώ τα τελευταία 40 χρόνια?
    Φέρει διπλή υπηκοότητα και δικαιούται να αποφασίσει και να επιλέξει. Να μείνει ή να φύγει.

    Αντιλαμβάνομαι ότι όσο περνάει ο καιρός τόσο πιο δύσκολη γίνεται η επίλυση του συγκεκριμένου θέματος. Αλλά την ιδιότητα του Τουρκοκύπριου (αυτού που φέρει την ταυτότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας) μόνο η Κυπριακή Δημοκρατία μπορεί να την δώσει και οπότε θα έπρεπε οι κυβερνήσεις μας να ασχοληθούν πιο ζεστά με το θέμα ώστε να μην νομιμοποιούνται ως Τουρκοκύπριοι άτομα τα οποία δεν δικαιούνται.

    Για να κλείνω. Ξέρω ότι ο απλός κόσμος δεν φταίει. Ούτε οι Τουρκοκύπριοι, ούτε οι έποικοι. Ολοι μας μια καλύτερη ζωή ψάχνουμε.

    Ναι είμαι προκατελειμένος ενάντια στους Τούρκους/Τουρκοκύπριους, απόρροια είτε της παιδαγώγησης μου είτε της κοινωνίας. Δεν λέω αν αυτό είναι σωστό ή λάθος. Εμένα σωστό μου φαίνεται. Με βάση την ιστορία.
    Αλλά δεν βλέπω με παρωπίδες και μπορώ και αντιλαμβάνομαι την προκατάληψη. Δεν είναι φίλοι μου. Είναι άνθρωποι. Και οφείλω να τους σεβαστώ μόνο ως άνθρωπους και τίποτα περισσότερο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις απόλυτο δίκαιο σε όσα λες. Όμως, δεν είμαστε η μεγάλη δύναμη για να μπορούμε όλα αυτά τα λογικά που λες να τα εφαρμόσουμε τσακ-μπαμ. Η δική σου η λογική που δεν βασίζεται σε κάτι λανθασμένο , μου δίνει την εντύπωση ότι δεν αποδέχεται κανενός είδους συμβιβασμό. Εθελοτυφλούμε όμως αν νομίζουμε πως θα το λύσουμε χωρίς συμβιβασμούς.

      Διαγραφή
  10. Τζαι εγώ θέλω να λυθεί. Αλλά εν πολλά σημαντικό για μένα να είναι βιώσιμη η λύση. Δεν στέκομαι στο δίκαιη, γιατί το δίκαιο εν σχετικό σε τέτοιες περιπτώσεις και είναι αδύνατο να είναι δίκαιη για όλους ή και για τους περισσότερους.
    Οπότε χέστο το "δίκαιη".
    Αλλά να είναι βιώσιμη. Το νέο κράτος με το νέο σύστημα να είναι αρκετά μελετημένο και θωρακισμένο, με σωστές διαδικασίες, ώστε να μπορεί να σταθεί και να αντέξει το χρόνο που χρειάζεται να περάσει ώσπου να απαλυνθεί το μίσος. Και θα χειαστεί πολλύς χρόνος δυστυχώς.

    Καϊσί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Σατσίην με τες τηγανιτές πατάτες σήμερα στην επαλήθευση ότι δεν είμαι ρομπότ. Πεινώ.

    Καϊσί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Εσυγκίνησε με πολλά το ποστ σου.. Πριν λίες μέρες είχα μια συζήτηση με έναν φασίστα ποτούτους τους 'πατριωτες' της φατζιης που θέλουν να πιάσουν το όπλο τζαι να σκοτώσουν τον κακό τον Τούρκο, αλλά οι να πέσει μέρα κυριακή γιατί έσιει γκουάμπα! Οι πλείστοι κυπραίοι εν αγαπούν ούτε αγάπησαν ποτέ την Κύπρο, αγαπούν ενα πράμα που εν μόνο 'ελληνικό' και μόνο στην φαντασία τους υπάρχει. Παλιά τζαι εγώ εμισούσα τους 'κακούς' τούρκους γιατί έτσι με εμάθαν στην χώρα μου, μετά όμως είπα οτι αγαπώ τόσο πολλά τούτη τη γη που θέλω, έχω δικαίωμα να ζήσω τζαι να γνωρίσω τζαι την άλλη μισή μου πατρίδα. Τζαι ναι είμαι τζαι εγώ έτοιμη να την ζήσω με τους τουρκοκύπριους τζαι με όσους έποικους πλέον εν σπίτι τους η Κύπρος παρά να είμαι 'ποδά' τζαι να διαιωνίζω ένα άδικο μίσος που μου στέρησε την πατρίδα μου για 40 ολόκληρα χρόνια. ΚΑΝΕΙ. Ένεν κρίμα όμως που όσο υπάρχουν άτομα σαν τον Αντίχριστο τζαι την Νήρι να μεν γίνει ποτέ τούτο?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Κρίμα που νιώθεις ότι σου στερώ την πατρίδα σου ανώνυμη/ε, εν τζαι δική μου πατρίδα όμως τζι απλά επαρέθεσα τις επιφυλάξεις μου για τη λύση που προωθείται, ως λύση σε ένα πρόβλημα δικοινοτικό τζαι όχι σε ένα πρόβλημα εισβολής-κατοχής. Αν δεν ορίσουμε το πρόβλημα σωστά, πώς θα βρούμε τη σωστή λύση?

    Είπα ότι το πρόβλημα μου δεν είναι η συμβίωση με τους Τουρκοκύπριους (ελάχιστοι εμείναν έτσι τζι αλλιώς) αλλά η συμπεριφορά της Τουρκίας γενικότερα (διότι εν με την Τουρκία που έχουμε να κάμουμε τζι όχι με τον κάθε Ακκιντζί)... Αν δεν αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά, αν εξακολουθήσει να θεωρεί τον εαυτό της ως σωτήρα τζαι δεν της βάλει κάποιος ένα όριο, τότε θα ξαναπάθουμε τα ίδια τζαι χειρότερα.

    Τούτο το "ελληνικό" που μόνο στη φαντασία μου υπάρχει, ίσως να το ψάξεις λλίον παραπάνω, έτσι για να είσαι καλύτερα κατατοπισμένη/ος. Επίσης, εν πάμεν ούλλοι στο γκουάμπα. Επίσης, εν εύκολο να γενικολογούμε τζαι να τους βάλλουμε ούλλους στο ίδιο τσουβάλι, δαμαί όμως εν κολλά τούτο.

    Τέλοσπάντων, απλά ήθελα να παραθέσω τούτο που εδιάβασα, για περαιτέρω προβληματισμό:
    http://www.sigmalive.com/blog/athanasiout/2015/07/1441/anastasiadisakintzi-dimiourgoun-afigisi

    ΑπάντησηΔιαγραφή