10/6/15

Πέρι πέρι σος

Όσο μεγαλώνω ανακαλύπτω την σκληρότητα του κόσμου. Διαβάζω και γενικά σοκάρουμε το πόσο άγριος εν ο κόσμος. Τι άλλα είδη ανθρώπων υπάρχουν, τι αγριότητες κάνουμε για να ζήσουμε. Ο ένας στον άλλο, στον κόσμο, στα ζώα, βία αναγκαία, βία ψυχολογική, βία κοινωνική, βία στις επιχειρήσεις, στα κράτη.
Η αθωότητα μου πεθαίνει κάθε μέρα.

Έχει ανθρώπους που βασανίζουν ζώα για την περιέργεια τους. Τι σου προσφέρει να σκοτώσεις ένα γάτο;
Έχει ανθρώπους που δηλητηριάζουν ζώα, τα πετς των άλλων, επειδή λάσσει, επειδή γαβγίζει, επειδή κατουρά.
Έχει ανθρώπους που λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων επιλέγουν να τρων μόνο ζώα τα οποία βασανίστηκαν ή τρομοκρατήθηκαν πριν τα σφάξουν.
Και τούτα εν συμβαίνουν μόνο με τα ζώα.
Ασπούμε έχει γονείς που δέρνουν τα κουπελλούθκια τους δημοσίως, είμαι παράλογη που το θεωρώ απάνθρωπο;
Που τα βάλλουν με τους αδύναμους, που χαίρονται ότι εκοπήκαν οι κοινωνικές παροχές, που θέλουν να πεθάνουν οι μετανάστες, που κάνουν bullying. Ο δημόσιος εξευτελισμός μέσω των κοινωνικών δικτύων σήμερα χρησιμοποιείται ευρέως σε όλα τα επίπεδα. Πόσο σοκαρίστηκα, όταν είδα μια ομιλία, της ασχημότερης γυναίκας στον κόσμο σύμφωνα με ένα ήμεηλ που έκανε τον γύρο του κόσμου πριν κάποια χρόνια. Το έλαβα και γω, το προώθησα και γω. Ξεχνούμε πίσω από τις εικόνες ότι είναι άτομα, ανθρώποι, με προσωπικότητα και συναισθήματα.
Εν είμαι αθώα, έκαμα και γω διάφορα.
Εν έχω πολλές ενοχές για τον τρόπο που συμπεριφέρομαι. Αλλά αν νιώθω για κάτι άσχημα μου μένει. Όπως μια φορά που έκαμα φουλ επίθεση σε μια κοπέλα στο τούιτερ, που ναι την θεωρώ πέλα σέλα σπαστική και δήθεν αλλά δεν έχω το δικαίωμα να την προσβάλλω δημοσίως απλά επειδή μου φακκά.
Αλλά μεγαλώνοντας πιστεύω ότι η ενσυναίσθηση-όπως λέει η φίλη-η ελληνική λέξη για το πιο διαδεδομένο ορισμό "empathy" πρέπει να αυξάνεται. Και όχι μόνο να αυξάνεται αλλά και να δυναμώνω απέναντι στο τι θεωρώ λάθος.

Σίουρα κανένας μας εν μπορεί να σώσει τον κόσμο. Οι ψυχοπαθείς, οι εγωκεντρικοί, που με λάβαρο την αγάπη ή το μίσος επιβάλλουν τα θέλω τους και τες ιδέες τους στους υπόλοιπους θα υπάρχουν.
Απλά εν μπορώ πλέον να κάθουμαι απαθής.

Εν γίνεται το σούπερμαρκετ να εν φουλ, η μαλακισμένη να δέρνει το κοπελλούι της και να μεν παρεμβαίνει κανένας. Εν γίνεται.

Εν γίνεται η γειτονιά να εν γεμάτη και να θωρώ τον πουστομαλάκα να σύρνει πέτρες σε μια γάτα και να βάλλει τον σκύλο του να της επιτεθεί και να μεν τον σταματά κανένας.

Εν γίνεται ένας άνθρωπος να ζητά βοήθεια και να μεν την λαμβάνει.

Εν γίνεται να κάθεσαι να πίννεις καφέ, ποτό, να τρώεις, και σε 5 μέτρα ένας εξαθλιωμένος άνθρωπος να στρώνει χαμέ, σε μια γωνιά, στην είσοδο της εκκλησιάς και να κοιμάτε.

Εν γίνεται ρε φίλε μου να κάνει η εφημερίδα ρεπορτάζ ότι εχαλάσαν οι διακοπές των ανθρώπων λόγω των μεταναστών που κατακλύζουν το νησί. Απλά εν γίνεται.

Και  μετά ερκούμαστε κ σε άλλα θέματα. Πχ είμαι σίουρη ότι κείνος που εθώρεν το 2χρονο στο σούπερμαρκετ να τρώει ξύλο που την μάνα του, 10 πατσαρκές στα μούτρα και στα χέρια ΚΑΙ ΕΝ ΕΙΠΕ ΤΙΠΟΤΕ ΟΥΤΕ ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ, έχει σίουρα άποψη, ότι οι ομοφυλόφιλοι απαγορεύεται να υιοθετούν μωρά, εν κατά των αρχών του, πόση υποκρισία!

Ή ο πουστόγερος που επιτίθεται σε ένα καττούι, επειδή εν ξέρω γιατί, κάποιες δικαιολογίες είναι ότι εν ξιμαρισμενο (μεν του κοντέφκεις), εν επιθετικό (μεν του κοντέφκεις κ εν ψέματα), σχίζει τα σκουπίθκια (γόρασε κάλαθο 20 ευρώ βάλλε τα μέσα).

Εν ξέρω πως νιώθω για τα ζώα που χρησιμοποιούνται στην βιομηχανία τροφίμων. Δυσκολεύκουμαι. Ζιουν πολλά χειρότερα που άλλα ζώα.
Εν ξέρω πως νιώθω για τους μετανάστες. Αν εν οκ να εν καταδικασμένοι για πάντα επειδή εγεννηθήκαν σε λάθος χώρες, Ξέρω πως εν σώννει  μια χώρα να αναλάβει τόσο κόσμο. Αλλά νομίζω υπάρχει καλύτερη λύση που το να τους αφήνουν να πνιούν ή να εξαθλιώνονται.

Σίουρα ξέρω πως οι κοινωνικές παροχές εν αναγκαίες, ασπούμε θα ήθελα ένα γραφείο ευημερίας που κάμνει κάτι, ψυχολογική υποστήριξη για τον κόσμο, να συνάξουν τους επικίνδυνους, να βοηθούν τους αρρώστους. Και επειδή κάποιοι εφάαν και εκράξαν να τα κόφκουμε όλα. Πατεράδες σκοτώνουν τα παιδιά τους.

Σε παγκόσμιο επίπεδο οι χώρες τρων η μια την άλλη. Τούτο που γίνεται με την Ελλάδα, το θεωρώ τραγικό, είτε αν το αξιζε η χώρα είτε όχι. Η φίλη μου είπε, "είμαστε 5 χρόνια στον αέρα. Ας μας πουν επιτέλους, Ευρώπη ή όχι, πτώχευση ή όχι, ας φτάσουμε στον πάτο τελικά, να δούμε πως θα βγούμε". Τον κόσμο δεν τον νοιάζουν οι δυσκολίες, έχουν προσαρμοστεί, σε νέο τρόπο ζωής, απλά θέλουν ένα τέλος, μια λύση. Να τελειώσει αυτή η βαρβαρότητα.

Διάβασα μια έρευνα που έγινε, πως το "τραύμα" μιας γενεάς, μπορεί να περάσει στην επόμενη που δεν το βίωσε. Όπως εγώ πχ. που δεν βίωσα το 74, δεν είμαι πρόσφυγας και δεν έχω καμία σχέση με πρόσφυγες συγκινούμε με τα κατεχόμενα, νιώθω αυτή την αδικία. Αυτό γίνεται και με προπαγάνδα και πλύση εγκέφαλου όσο είσαι σε μικρή ηλικία. Αλλά πλέον αποδείχτηκε ότι γίνεται κ με αλλαγές στο DNA. Το πιο απλό, μελέτησαν ανθρώπους που ήταν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και τους απογόνους, οι πρώτοι είχαν μειωμένα επίπεδα ενός ενζύμου που διασπά την κορτιζόλη (που σε αυξημενη συγκέντρωση βοηθά στο να ξεπεράσεις ένα τραύμα). Αυτό πέρασε και στους απογόνους.

Οπότε βγάζω το απλοϊκό συμπέρασμα, εν γι αυτό; εν απόηχος του παγκοσμίου πολέμου, αναισθητοποιηθήκαμε; ξεπερνούμε τα τραύματα και τες κακουχίες εύκολα  λόγω του ότι οι προγόνοι εσφαχτήκαν μεταξύ τους και αυτό άλλαξε το DNA παγκοσμίως;

Και παλιά φυσικά τα ίδια σκατά ήταν ο κόσμος. Αν κρίνω από ιστορία που διαβάζω.

Και αυτές τις απλοικές σκέψεις κάνω δαμέ πίνω το chai latte μου ενώ μπορεί στο διπλανό οικόπεδο να βιάζεται μια γυναίκα, να δέρνουν ένα παιδί, να βασανίζουν ένα ζώο, ενώ σφάζεται μια αγελάδα να γίνει μπέρκερ, μετανάστες πνίγονται, και γενικά δύσκολα θέματα που αν τα σκέφτεσαι εν μπορείς να συνεχίσεις την μέρα σου

29 σχόλια:

  1. 1. Άρεσε μου η ενσυναίσθηση, έχει χρόνια που ψάχνω τη λέξη!
    2. Ο κόσμος εν πολλά σκληρός και άδικος και σκατά και αναρωτιέμαι αν ήταν πάντα έτσι κι εμείς ήμασταν στον κόσμο μας ή χειροτερεύει ώσπου πάει.
    3. Όταν έδειρε κάποιος μια κοπέλα μες στο δρόμο αντέδρασα μια φορά. Μετά είδα την να τον βουρά που πίσω κι ένιωσα ελαφρώς ηλίθια. Btw δεν είμαι ιδιαίτερα υπέρ της υιοθεσίας και δεν βλέπω πως συνδέονται τα δύο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 3. απλά θεωρώ ότι αν έχεις άποψη για την προστασία του παιδιού με το να είσαι κάθετος σχετικά με την υιοθεσία από ομοφυλόφιλους τότε θα έπρεπε να κόπτεσαι για την προστασία του γενικά.

      Διαγραφή
  2. Και αν τα σκεφτείς και αποφασίσεις να κάνεις κάτι, θα πετάξεις το τσάι λάττε σου θα σηκωστείς απάνω και θα αρχίσεις να τσιριλάς και αν αγωνίζεσαι; Κι αν αγωνιστείς, να ξέρεις ΄΄οτι κατά πάσσαν πιθανότητα να είσαι μόνη σου. Αυτό πόσοι το θυσιάζουν;;;; Αναρρωτιέμαι.....

    Είμαστε το πιο απάνθρωπο ζώο ντίαρ....αυτή είναι η τραγωδία μας. Να καταστρέφουμε και να δημιουργούμε. Αλλά και όπως εδημιουργηθήκαμε, έτσι και θα καταστραφούμε. Σε μερικά χρόνια δε θα υπάρχει, με κρέας, με ψάρια, με νερό, με σοκολάτα, με τίποτε. Είμαστε τόσο temporary σε αυτόν τον κόσμο, που μα θολώνει η ματαιοδοξία μας...

    Γι' αυτό αν σε πληγώνει που βλέπεις τη μάνα να χτυπά το μωρό, ή τον πουστόγερο που σύρνει πέτρες στο γατάκι, τότε κάμε κάτι. Φώναξε, μάλλωσε τζιαι μεν φακκάς πεννιά. Γιατί αν σωπάσεις όπως σωπούν ούλοι, τότε μας αξίζει να βλέπουμε την απανθρωπιά.

    υ.γ. άρεσε μου το ποστ σου....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. εν σιωπώ ντήαρ, και στην περίπτωση της μάνας το ότι υπερασπίστηκα το μωρο είχε κάποιο στιγμιαίο αποτ´ελεσμα, αλλά ναι, είναι μια σχεδίν μηδαμινή πράξη στα πόσα γίνονται κάθε μερα

      Διαγραφή
  3. Καλύφκεις με με τα ποστ σου γιατί εν ποτούτα που έχω και εγώ στο νου μου. Toύτα που πολλές φορές βασανίζουν με και εν ξέρω αν θα φκάλω την ημέρα. Αλλά φκάλλω την τελικά τζιαι ξανά που την αρκή. Πολλές φορές αναρωτιέμαι αν θα φκάλω την φωνή σε ένα 'αλλο " άνθρωπο" αν θα κάμω την διαφορά τζιαμαί που οι άλλοι σκάζουν. Αλλά μετά εδκιάβασα κάπου ότι χρειάζεται μόνο μια φωνή για να αλλάξει ο κόσμος, ή κάπως έτσι. Πεμε ρομαντική αλλά επίστεψα το αν και πρακτικά εν το θωρώ. Αλλά αν δεν το κάμω νιώθω συνυπεύθυνη και επιπλέον εν μου στοιχίζει και κάτι. Που ξέρεις μπορεί καμιά μέρα να γίνει κανένα θαύμα και όντως να αλλάξουν τα πράματα, μπορεί και όχι.

    υ.γ Αλόπως είμαστε φίλες:)) by far αγαπημένη λέξη (τυπικά και πρακτικά) η ενσυναίσθηση.

    your friend my friend

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. εν ο ρομαντισμός που μας έφαε; γιορ Φρεντ μάι Φρεντ?ποιά εν τούτη η Φρεντ?

      Διαγραφή
  4. όταν γράφεις ποστ που εκφράζεις τις απόψεις σου γενικότερα περί πολιτικών και κοινωνικών θεμάτων(οι για τα υπόλοιπα) φακκάς μου πολλά και διαφωνώ κάθετα μαζί σου εγώ σαν άτομο. Σήμερα το ποστ σου άρεσε μου πάρα πολλά και θέλω να σου το πω. Πολλά όμορφο ποστ γεμάτο άσχημα πράματα. Ενόμιζα πως εν τζαι είναι such a big deal να σκοτώσει κάποιος ζώον για σένα, έτσι τουλάχιστον εκατάλαβα που προηγούμενα σου ποστ, χαίρομαι που είδα μια άλλη άποψη απο σένα σήμερα.Εν ολίγοις its a cruel world.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. λάθος 1ο: εκφράζω τις απόψεις μου για τις απόψεις του κόσμου και πως αντιμετωπιζει καταστάσεις. σχεδόν ποτέ δεν λέω τις απόψεις μου.
      λάθος 2ο: το να σκοτώσει κάποιος ένα ζώο χώρίς λόγο και αιτία το θεωρώ παράλογο. και για το ζώο, και για το τι άνθρωποι υπάρχουν στην κοινωνία που ζω
      λάθος 3ο: υπάρχουν πολλές απόψεις αν και καμιά δεν θεωρώ δική μου άποψη. κάθε μέρα, σε κάθε περίπτωση αναλόγως των συνθηκών η άποψη μου διαφέρει :)

      Διαγραφή
  5. Για αυτό λέω κάποτε στα αγόρια μου, ελπίζω να το πιάνουν το νόημα γιατί δεν ξέρω να γαυγίζω πως αν κουμάντο στον πλανήτη μας έκαναν οι σκύλοι αντί οι άνθρωποι θα ήταν ένας πολύ, μα πολύ καλύτερος κόσμος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλημέρα! Εδιάβασα το εχτές το κείμενο σου. Άρεσεν μου. Σκέφτηκα διάφορα. Δεν ήξερα τι να σχολιάσω.
    Βλέπω το θέμα της βιαιότητας το οποίο θίγεις.
    Υπάρχει, υπήρχε και θα υπάρχει.
    Αν σκεφτείς απλά ότι το σύμπαν δημιουργήθηκε από μια σύγκρουση/έκρηξη τότε καταλαβαίνεις πόσο στη φύση μας είναι.
    Πέρα από αυτό, όμως, η βία ανάμεσά μας, ας πούμε μια μάμα που φωνάζει στο μωρό της, είναι ένα θέμα που έχει πολλά παρακλάδια. Κι άντε κάτσε να έβρεις άκρη.
    Πρόσεξα κάτι το οποίο δεν μου άρεσε. Από ότι κατάλαβα σε ενοχλεί να προσβάλει κάποιο άτομο κάποιον άλλο μέσα στο πλήθος ενώ βρίσκεις ελαφρυντικά όταν αυτό γίνει κατ' ιδίαν.
    Χτες έφυγε από τη ζωή ένας παππούς 80 κάτι. Ένα πολλά ήρεμον πλάσμαν. Όμως με πολλήν ενέργεια. Και χαμόγελο. Λίγες οι κουβέντες του πάντα. Και απλά σκεφτόμουν πάλι ότι η ζωή του καθενός είναι προσωπική υπόθεση.
    Με την έννοια ότι όλοι ζούμε κάτω από τις ίδιες συνθήκες.
    Κάποιοι βρίσκουν το νόημα.
    Αν πρέπει να κάνουμε κάτι για τους άλλους; Ή για να σταματήσουμε τη βία;
    Πρώτον, η βία δεν θα σταματήσει. Ίσως αλλάξει μορφή, ίσως περιοριστεί.

    Προσωπικά, αυτό που κάνω είναι αν μπορώ να βοηθήσω σε κάτι που θα βρεθεί στο δρόμο μου θα το κάνω. Όχι όμως γενικότερα.
    Χρησιμοποιώ βία ενάντια στη βία. Αν είναι σωστό; Δεν ξέρω. Είμαι της άποψης ότι πολλές φορές οι άνθρωποι δεν έχουν επίγνωση του τι κάνουν. Οπόταν μια φωνή μες τα μούτρα ή έντονες λέξεις ή ένα πάτσος ή "πάτσος" ίσως βοηθήσουν το άτομο να "δει".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. με ενοχλεί να προσβάλει κάποιο άτομο μέσα στο πλήθος ενώ βρίσκω ελαφρυντικά όταν αυτό γίνει κατ`ιδίαν;
      το είπα αυτό;

      απλά με εντυπωσιάζει, επειδή αν δημοσίως συμπεριφέρονται κάποιοι με αυτόν τον τρόπο τότε δεν θέλω να φανταστώ πως είναι ιδιαιτέρως! ή στο μυαλό τους. ποτέ δεν ξέρεις, απλά σε κάθε περιστατικό βίας δεν μπορώ παρά να σκεφτώ το τι γίνεται όταν είναι μόνοι τους.

      Διαγραφή
  7. Η ενσυναίσθηση δεν υφίσταται σε όλους τους ανθρώπους στον ίδιο βαθμό. Όπως άλλοι είναι περισσότερο εγωιστές και άλλοι περισσότερο αλτρουιστές, έτσι δεν μπορούμε να αναμένουμε ότι όλοι θα έχουν ενσυναίσθηση στον ίδιο βαθμό. Εφόσον είναι κάτι που δεν ισχύει για όλους, ο κόσμος θα συνεχίσει να είναι όπως είναι, δηλαδή ενδιαφέρων και παράξενος.

    Είναι πολλά τα θέματα που θίγεις και δεν μπορώ να συμφωνήσω με όλα.

    Για παράδειγμα, ναι, συμφωνώ ότι δεν πρέπει να δέρνουμε δημοσίως τα παιδιά, ούτε βέβαια ιδιωτικά. Αλλά δεν έχουμε παιδιά, δεν ξέρουμε σε τι όρια μπορεί να σε φέρουν με το γινάτι τους, υπήρξα όμως παιδί και μπορώ να θυμηθώ πόσο σπαστικός μπορούσα να γίνω όταν το ήθελα, επομένως θα συμφωνήσω ότι ένας πάτσος δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Και εμείς φάγαμε τη μπάτσα μας, αυτό δεν σημαίνει ότι έπρεπε κάποιος να επέμβει και να τον αποτρέψει γιατί μπορεί στην τελική να μας έκαμε καλό. Όλα πρέπει να κινούνται μέσα σε πλαίσια και μέτρο. Άσε που αν ήμουν παιδί και έτρωγα τη μπάτσα μου δημοσίως και ύστερα κάποιος άγνωστος έκανε παρατήρηση του πατέρα μου ή της μάνας μου, θα θύμωνα με το θράσος του οποιουδήποτε που ανακατεύεται στα οικογενειακά μας. Σε ενδοοικογενειακή βία επεμβαίνεις μόνο όταν κρίνεις ότι η βία υπερβαίνει το μέτρο του λογικού υπό τις περιστάσεις, και πάλι με διακριτικότητα.

    Ναι, οι ομοφυλόφιλοι να υιοθετούν παιδιά. Αλλά δεν μπορείς να πεις ότι όλοι οι ομοφυλόφιλοι είναι ικανοί να τα μεγαλώσουν σωστά. Το κριτήριο δεν είναι η σεξουαλική προτίμηση του αιτητή-γονέα, αλλά η ικανότητά του να παρέχει στο παιδί τα στοιχειώδη. Επομένως το "οι ομοφυλόφιλοι να υιοθετούν" είναι φαιδρό και λάθος σαν πρόταση. Το σωστό είναι "να μπορούν να υιοθετούν όσοι κρίνονται ικανοί να μεγαλώσουν ένα παιδί", ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού. Πώς καθορίζεις το "ικανός" είναι άλλου παπά ευαγγέλιο και τεράστια συζήτηση, αλλά εξ όσων ενθυμούμαι από τους καιρούς που σπούδαζα child law, το δικαστήριο θα λάβει υπόψην του την οικονομική επιφάνεια του αιτητή, τον τρόπο που ζει (να μην είναι ναρκομανής, αλκοολικός, κτλ) και τις εγγυήσεις που μπορεί να παρουσιάσει ενώπιον της Έδρας, ώστε στο παιδί να μην λείψει τίποτα αναγκαίο.

    Όσο κι αν μουρμουρούμε, όσο κι αν δεν μας αρέσει αυτό που βιώνουμε σήμερα, στατιστικά τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα από ότι ήταν πριν χιλιάδες χρόνια. Ούτε τις αρρώστιες που είχαν οι προγόνοι μας έχουμε, ούτε τους πολέμους στον βαθμό που τους είχαν οι προγόνοι μας έχουμε, η τεχνολογία έκανε άλματα, η ιατρική και οι πλείστες επιστήμες επίσης. Κάποτε πέθαινες στα 40 σου και ήταν φυσιολογικό, σήμερα η γιαγιά μου στα 83 δηλώνει ότι αισθάνεται νέα και θέλει να συνεχίσει να οδηγεί αυτοκίνητο.

    Όλα συνυγορούν ότι το σήμερα είναι πολύ καλύτερο.
    Απλώς για κάποιο λόγο δεν τον εκτιμούμε, όπως οι επόμενες γενεές που θα είναι ακόμα πιο αναπτυγμένες από εμάς, δεν θα πρόκειται να αναγνωρίσουν τα καλά του κόσμου που θα ζουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. εγώ εν έφαα πάτσο. κ δεδομένο ότι στο πετ ζητώ συγνώμη που το αφήνω μόνο του όλη μέρα δεν μπορώ να διανοηθώ να γυρίσω πάτσο. και αντίχριστο, το να δέρνεις ένα παιδί απλά επειδή είναι σπαστικό είναι κατάχρηση εξουσίας κ δύναμης. αν σου βαστά δείρε και τόσους μαλάκες που κυκλοφορούν εκεί έξω και κάνουν τα νεύρα μας τσαντάλια πολύ περισσότερο.

      συμφωνώ απόλυτα στο θέμα σου με το ποιοι μπορούν ή όχι να υιοθετούν και για το ότι το φύλο δεν έχει καμία σχέση. δεν υποστήριξα το ένα ή το άλλο πιο πάνω. απλά όπως απάντησα και στην σύζυγο (χεχε) σου το θεωρώ υποκρισία μπλα μπλα μπλα

      είναι πολύ καλύτερα, αυτό σκέφτουμε και γω, πάντα υπήρχε βία, κ θα υπάρχει

      Διαγραφή
    2. Το "κατάχρηση εξουσίας και δύναμης" είναι σχετικό. Εγώ πιστεύω ότι ένα μωρό που κλαίει ασύστολα μέσα σε ένα σούπερμαρκετ και σπάζει τα νεύρα της μάνας του, έχει το πάνω χέρι και εκείνο ασκεί εξουσία τη συγκεκριμένη στιγμή. Αν φάει ένα πάτσο να σιωπήσει δεν νομίζω στιγματιστεί εφ' όρου ζωής. Για τους μαλάκες εκεί έξω που κάνουν τα νεύρα μου τσαντάλια δεν έχω ουδεμία νομική ευθύνη απέναντί τους. Μπορώ να απομακρυνθώ και να τους αποφύγω. Από το παιδί μου δεν μπορώ να απομακρυνθώ ούτε να το αποφύγω. Οπότε το συνετίζω όπως κρίνω εγώ δίκαιο.

      Φιλιά! :)

      Διαγραφή
  8. Εδιάβασα το χτες και δεν ήξερα πού να πρωτοσταθώ και τι να πρωτοσχολιάσω. Σήμερα εν το ξαναδιάβασα, εδιάβασα όμως τα σχόλια, και πρώτη φορά συμφωνώ σε τότο μεγάλο βαθμό με το σχόλιο του Αντίχριστου από πάνω.
    Προφανώς τα γράφει πολύ καλύτερα από ότι θα τα έγραφα εγώ (εκτός ίσως αν έκαμνα ένα 5λεπτο να το συντάξω-ξαναδιαβάσω, αντί να το γράφω όπως μου έρκουνται στο νου τα πράματα), άρα δεν μπαίνω στη διαδικασία να προσθέσω κάτι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ο κοινωνία είναι σκληρή και γίνεται σκληρότερη στη αδικία και ανομοιομορφία.
    Το να χολοσκάς για τις ατέλειες του ανθρώπου και τα λάθη του, δεν αξίζει. Αξίζει μονάχα αν σε προωθήσει να βελτιωθείς η ίδια.
    Το να βελτιωθούμε οι ίδιοι μπορούμε έπειτα να βοηθήσουμε να αλλάξει και ο κόσμος για το καλύτερο.

    το πέρι πέρι σος να δεις πως κρούζει τα στομάσια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. *το έξτρα πέρι πέρι σος να δεις πως κρούζει τα στομάσια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Αρεσε μου πολλά το κείμενό σου. Εν πράματα που τα σκευτόμαστε όλοι μέσα μέσα αλλά τα απωθούμε γιατί όπως είπες "αν τα σκέφτεσαι εν μπορείς να συνεχίσεις την μέρα σου".

    Και επίσης συμφωνώ και με το σχόλιο του Αντίχριστου (γιαυτό μάλλον βρέχει Ιούνιο μήνα)

    Καϊσί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. παιθκιά κάθε χρόνο βρέχει Ιούνιο μήνα! κάθε χρόνο, κάθε χρόνο κάθε χρόνο

      Διαγραφή
  12. Τούτο με το Γραφείο Ευημερίας εσκέφτηκα το τζι εγώ αρκετά, έπρεπε να επενδύσει το κράτος σε ένα φορέα να παρέχει ψυχολογική στήριξη στον κόσμο τζαι οι κοινωνικοί λειτουργοί να βοηθούν πρακτικά και να παρέχουν συμβουλευτική, όι απλά να παρακολουθούν τζαι να καταγράφουν. Τα βοηθήματα σε προβληματικές οικογένειες ή τα επιδόματα σε ζευγάρια να δίνονται μόνο αν παρακολουθήσει κάποιος σεμινάρια για γονείς για παράδειγμα... Αφού εν που το σπίτι που ξεκινούν ούλλα τα ψυχολογικά, αν είχαμε κράτος προνοίας έπρεπε να το σκεφτούν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ναι τίποτε δεν κάνουν ρε, τίποτε, μεγάλο πλήγμα το γραφείο ευημερίας

      Διαγραφή
  13. Πίνεις τον καφέ σου και αν θες και όποτε μπορείς κάνεις κάτι. Αν γίνεται κάτι κακό στο διπλανό σπίτι ειδοποιείς αρχές, κάνεις εισφορά σε shelter κλπ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις

    1. μόλις κάμεις μιαν αγαθοεργία, νιώθεις καλά για 4-5 μέρες, μετά ξαναπιάννει σε, εν όπως το ατίκτιον

      Διαγραφή
    2. Παρά να μην κάνεις όμως...

      Διαγραφή
  14. Καμμία ανοχή στη βία προς τα παιδιά. Δεν είναι απλά ένας πάτσος που δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Αν έχετε παιδιά ή σκοπεύετε να κάνετε διαβάστε για τα αποτελέσματα της σωματικής βίας και των απλών πάτσων. Και αν νομίζετε οτι δεν έβλαψε ποτέ κανέναν προφανώς σας λείπει αυτογνωσία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή