30/3/15

Περί γυναικών, σπαθκιών και πρωταγωνιστών

Άκουσα μιαν έρευνα-εν θυμάμαι που και πότε αλλά ήταν που το ράδιο-που έλεγε ότι ένα μεγάλο ποσοστό των Αμερικάνων, πάνω που 80 τις εκατό, θα προτιμούσαν η γυναίκα του να βγάζει περισσότερα λεφτά από τους ίδιους, και να είναι πιο μορφωμένη.
Που την μια εσκέφτηκα, ανακαλύψαν και τούτοι το συμφέρον τους. Δηλαδή να είναι άλλος ο υπεύθυνος να τους ζήσει, ή να προσφέρει τα περισσότερα. Ότι δηλαδή απολαμβάναν οι γιαγιάδες μας, ίσως και κάποιες από τις μαμάδες σας.

Από την άλλη σκέφτηκα, ποιο θα ήταν το αντίστοιχο ποσοστό στην Κύπρο; Ποιοί θα δέχονταν ο κύριος provider του σπιτιού τους να είναι η γυναίκα; Και σε τι συνεπάγετε αυτό; Ότι; Θα αναλαμβάναν αυτοί κάποιους ρόλους επιπλέον στο σπίτι; Ή θα αναμέναν να τα φροντίζει και η γυναίκα αυτά;

Μιλώ με τις φίλες μου. Οι γυναίκες της ηλικίας μου, έχουν μεγαλώσει διαφορετικά. Σπούδασαν, έζησαν στο εξωτερικό, μορφώθηκαν, έχουν εμπειρίες. Είναι δυναμικές, είναι ανεξάρτητες, είναι πετυχημένες, βγάζουν τα λεφτά τους, έχουν καριέρα. Ντάξει όχι όλες, αλλά ένα 90% από τις φίλες μου είναι έτσι. Μέχρι τώρα ήμουν η λιγότερο αμοιβόμενη από όλες. Έχουν τα χόμπι τους, τον κύκλο τους και γενικά την ζωή τους. Στην ζωή τους χωρίζονται σε περίπου 2 κατηγορίες. Είτε τις έχουν βουττήσει από μικρές και τις παντρευτήκαν, πριν καταλάβουν τι γίνεται, ή είναι 30 κάτι ελεύθερες ή σε σχέση μαγκωμένη.

Η πρώτη κατηγορία. Τις περισσότερες φορές βγάζουν περισσότερα χρήματα από τον γκόμενο-αρραβωνιαστικό-σύζυγο (όχι όλες). Επίσης τα κάνουν όλα. Φέρνουν την καθαρίστρια, κάνουν τα ρούχα, πληρώνουν τους λογαριασμούς, προσέχουν και ανατρέφουν τα μωρά, δουλέυουν, φέρνουν λεφτά στο σπίτι, κανονίζουν τες διακοπές και το μενού της εβδομάδας, και τις βλέπω 1 φορά το 6μηνο, επειδή δεν προλαβαίνουν. Κάποιες δέχονται τον ρόλο αυτό, κάποιες κλωτσούν και πνίγονται. Μια αέναη μάχη μεταξύ του να αγαπούν τον σύντροφο τους και στο να καταλαβαίνουν ότι κάπου δαμέ ππέφτει μια μικροεκμετάλλευση.

Η δεύτερη κατηγορία, εν τούτες που για κάποιο λόγο εγλιτώσαν στα 22-23 και μετά αντιληφθήκαν ότι "ρε φιλέ μα εν και εννά είμαι ούτε το θύμα αλλά ούτε και η μάνα του κάθενου". Οπότε προσελκύουν τους άντρες αρχικά με τον αέρα, τον δυναμισμό και την ανεξαρτησία τους, και ύστερα βρέθουνται σε μια πολλά δύσκολη θέση. Επειδή εν μπορεί τωρά τούτη η γυναίκα, που έχει την ζωή της, την καριέρα της και την αυτονομία της να κάτσει να τα θυσιάσει ούλλα για έναν έρωτα απλό. Οπότε κλωτσά και ενίσταται επίσης, εν δέχεται να λάβει τούτον τον ρόλο. Εν βλέπει τον λόγο. Ναι αγαπά τον, εκτιμά τον και θέλει τον τον γκόμενο, αλλά ρε κουμπάρε, δυσκολεύκεται να δεκτεί τούτες όλες τις ευθύνες που παραδοσιακά επέφταν πάνω στην γυναίκα. Όταν η γυναίκα ήταν στο σπίτι δηλαδή και δεν είχε άλλη επιλογή.

Και συζητούμε και αναρωτιόμαστε, εν γίνεται να μεγαλώνουμε, να σπουδάζουμε, να έχουμε όνειρα και στόχους, και να γειωνούμαστε επειδή πρέπει να κάνουμε τες δουλειές, να φροντίζουμε τον άντρα και το σπιτικό, να είμαστε νοικοκυρά δούλα και κυρά, ενώ πολλά εύκολα πιάννει τα παπούτσια του και πάει έσσω του και κάμνεις την ζωή σου, ούτε δούλα ούτε κυρά ελεύθερη και ωραία. Εν μεγάλη η απόλαυση μάι φρεντ, ελεύθερη και ωραία. Και κάπου εκεί στον παροξυσμό, η μια η φίλη καθώς θηλάζει τον πούλουκκο λαλεί μας:
-"Απλά για να σου κάμουν μωρό" μονο γι αυτό, "guys just need a mother they can fuck" προσθέτει και στεναχωριέμαι.
Επειδή ε΄γώ εν το θέλω tούτο
Επειδή εγώ εν θέλω να είμαι η διευθύντρια του σπιθκιού. Ούτε η δούλα ούτε η κυρά. Θέλω να είμαι η γυναίκα, ίση με τον αντρα. Εν θέλω να εννοείται ότι πρέπει να κάμνω τες δουλειές. Εν εννοείται ότι πρέπει να τα φροντίζω και να κάμνω σχεδιασμό. Κάνουμε σχεδιασμό μαζί, και μοιραζόμαστε τις ευθύνες. Εν πρέπει να του πω να κάμει κάτι, απλά πρέπει να τα κάμνει. Εν πρέπει να ζητώ ή να απαιτώ βοήθεια, επειδή τούτο κάμνει το ο υπεύθυνος, αλλά λαμβάνω βοήθεια και συνεργασία, όπως μια ομάδα, που τα μέλη της βοηθούν ο ένας τον άλλο, χωρίς κάποιος να δίνει τις διαταγές.

Για να καταλήξω διευθύντρια του σπιτιού θέλω να είμαι μόνο αυτό και θέλω αποζημίωση. Έκαμα μια επένδυση τόσων χρόνων, σπουδές και δουλειά, θέλω αποζημίωση για αυτά, και αποζημίωση για το μέλλον που θα εγκαταλείψω. Και για να είναι δίκαιο αυτό το ποσό βγαίνει τουλάχιστον 4000 περ μονθ πλας κοινωνικές ασφαλίσεις που χάνω. Και αυτά τα λεφτά θέλω για να καθαρίζω οργανώνω και συντονίζω το σπίτι. Αλλιώς είμαστε συνεργάτες και κάνουμε μισά μισά!

Που βρίσκεται το πρόβλημα? Από πού ξεκινά? Έκαμε μου εντύπωση μια μέρα, ο παπάς μου, ένα Σάββατο, έκαμε μου παρατήρηση γιατί εν εφρόντισα να είναι όλα έτοιμα να έρτει το μεσημέρι να ξεκουραστεί ο Φιτζ (εδούλευε ο Φιτζ πρωί Σαββάτου). Και σκέφτηκα, εγώ δεν χρειάζομαι ξεκούραση; Αυτό έκανα το Σάββατο το πρωί, ξεκουραζόμουνα, γιατί θεωρείτε δεδομένο ότι ο άντρας χρειάζεται ξεκούραση αλλά η γυναίκα στο οφ της πρέπει να καθαρίζει να συγυρίσει, να πλύννει να μαγειρέψει;

Έβλεπα έναν τύπο στο ΤΕΝΤ, που ελάλε για τες παιδικές ταινίες, ότι κάνουν πολύ καλή δουλειά τωρά τελευταία οι εταιρείες, παρουσιάζουν δυναμικές πρωταγωνίστριες που παίρνουν την ζωή στα χέρια τους, τα κάνουν όλα μόνες τους, καθορίζουν την πορεία της ζωής τους και ξεπερνούν εμπόδια. Αλλά παρατήρησε ένα κενό. Επειδή οι πρωταγωνιστές συνεχίζουν στο ίδιο μοτίβο, πρέπει να παν να σώσουν τον κόσμο μόνοι τους, σαν ήρωες και το έπαθλο συνήθως είναι μια γκόμενα, όμορφη, χωρίς ζωή, χωρίς φίλους, χωρίς ενδιαφέροντα. Κανένας εν τους μαθαίνει να συνεργάζονται με την δυναμική πρωταγωνίστρια που έχει την ζωή της και εν καρτερά κανένα να την σώσει αλλά θέλει κάποιον να ακονίζουν τα σπαθκιά τους μαζί.

Και εν φκάλλει πολλή νόημα τούτη η ανάρτηση αλλά βαρκούμαι να καρτερώ ως αύριο που θα είναι πιο ολοκληρωμένη μες τον νου μου, και επίσης βαρκούμαι να κάμνω έτιτ μια μέρα μετά



 

29 σχόλια:

  1. Το πρόβλημα είναι ότι οι καιροί άλλαξαν πολύ γρήγορα. Αλλιώς μάθαμε, αλλιώς καλούμαστε να αντεπεξέλθουμε.

    Η γιαγιά μου δεν εργαζόταν. Η δουλειά της ήταν να έχει φαί έτοιμο το μεσημέρι και να μεγαλώσει τα μωρά της.

    Η μάμμα μου εργαζόταν, αλλά δεν μπορείς να πεις ότι έκανε καριέρα. Απλώς έβγαζε ένα μισθό για να μην λένε ότι δεν κάνει τίποτε.

    Η γυναίκα μου είναι καριερίστα.

    Μέσα σε τρεις γενιές ο ρόλος της γυναίκας άλλαξε άρδην. Και εμείς που μεγαλώσαμε βλέποντας άλλα πρότυπα καλούμαστε να συνηθίσουμε, πολλές φορές με αντίδραση.

    Ε, δεν είναι όλα εύκολα να τα καταπιούμε. Θα μας περάσει όμως, πού θα πάει...

    Έτσι κι αλλιώς, η δική μου γνώμη είναι ότι ένα σπίτι για να δουλέψει πρέπει να υπάρχει ισορροπία. Επειδή το 50-50 είναι πολύ δύσκολο να δουλέψει, δεν πειράζει αν σε κάποια θέματα ισχύει το 60-40% και αντίστροφα ανάλογα με τη φύση της δουλειάς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. δεν θα είναι όλο 50-50 το αντιλαμβάνομαι

      ευτυχώς μετά την αντίδραση καταπίνετε

      Διαγραφή
  2. Για μένα φκάλλει πολλή νόημα ειδικά στο κάμνουμε πράματα μαζί, συνεργαζούμαστε, εν οφείλω να σου τα κάμω και αν μου τα κάμεις εν γίνεται να μου λαλείς δε εκαμα σου τα.

    Θέλω να πω και άλλα για το κομμάτι του επαγγελματικού και το θέμα της γυναίκας κλπ κλπ και τον ρόλο της σήμερα κλπ κλπ αλλά εκείνο που εννα ήθελα να πιστοποιήσω χωρίς να κάμνω στερεότυπα είναι ότι κατα την δική μου άποψη οτι οι περισσότερεες γυναίκες δεν εξέφυγαν από το πρότυπο του "δουλικού"/ Ακόμα και εκείνες που το παίζουν ανεξάρτητες κλπ οι κινήσεις τους δείχνουν να διαιωνίζουν τούτο το πράμα, έννε όπως παλιά αλλά εν εξελίχθηκε και ιδιαίτερα, τουλάχιστον στα άτομα που ξέρω εγώ, και τωρά που το σκλέφτομαι μπορεί να είμαι σε κάποια πράματα και εγώ λλίο έτσι:(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ναι, η πρώτη κατηγορία

      και γω ήμουν/είμαι σε κάποια πράγματα έτσι ώσπου και σκέφτηκα επιχειρηματικά

      Διαγραφή
  3. Θα ακουστώ η ψωνάρα της μπλογκόσφαιρας αλλά η λύση είναι να πληρώνεις να σου κάμνουν τες δουλειές. προτιμώ να στερούμαι άλλα πράματα, παρά να μπω στη διαδικασία να μοιράζω δουλειές τζαι να συζητώ με τον άλλο ποιος θα κάμει τι. ούτε εγώ ούτε ο Μοτορτζής τζαι είμαστε πόμπα.

    Υγ. Πάντως, ο Μοτορτζής ζει για την ημέρα που θα βγάζω 10,000 ευρώ το μήνα για να κάτσει σπίτι. Αντίθετα, εγώ του είπα ότι τζαι 100,000 να βγάζει εκείνος εγώ θα δουλεύω. μάλλον είναι και θέμα πως βλέπει ο καθένας τη δουλειά του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνω να πληρωνεις να σου καμνουν τες δουλειες. Δεν σε κανει ψωνιο, απλα επιλεγεις να ξοδευεις καποια απο τα λεφτα σου αγοραζοντας υπηρεσιες. Αλλα το ερωτημα ειναι να πληρωνεις αντρα ή γυναικα να τες καμνει?
      Κι εκεινος/η που το καθαρισμα ειναι η εργασια του, στο δικο του σπιτι οταν εν δουλευει, τες δουλειες να τες καμνει, να τες μοιραζει ή να ειναι να τις απαιτει?
      I guess εν μας κοφτει.. :)

      Διαγραφή
    2. @τερας.i guess εν ωρα να πιερωσεις γυναικα/αντρα.γενικα να πιερωσεις:-)

      Διαγραφή
    3. άντρας γυναίκα το ίδιο πράμα φτάνει να καθαρίζεται το σπίτι. τζαι όι εν μας κόφτει. ο καθένας το σπίτι του βλέπει.

      Διαγραφή
    4. Σωστη η μανα. Ετσι το εννοουσα το εν μας κοφτει.
      Τι σημασια εχει ποιος πλυνισκει τα πιατα? Προχτες ειχε με μες τη γωνιά και εδίαν μου πουπάνω, μπροστα που τα μωρα! :)

      Διαγραφή
    5. @ τέρας:χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα,
      εν τζιαι λλίες που σου έδωκε:)))

      Διαγραφή
    6. παναγία μου, σε λλίο εγώ θα προσλάβω και μάγειρα.
      έχω την κοπέλα για το σίδερο και την καθαρίστρια και δεν νιώθω και καμία ενοχή, και πλερώνει και ο φιτζ πολλές φορές, αφού τες πιο πολλές ανάγκες κείνος τες έχει που ξιμαριζει 3 αλλαξιές την μέρα!

      Διαγραφή
    7. Τέρας, μαζέψουυυυυυυ, κάτι θα της έκαμες εν εξηγείται αλλιώς! άτε άτε θωρούν σας τα μωρά, όχι βία στην οικογένεια

      Διαγραφή
    8. Κι εγώ φέρνω καθαρίστρια.. Παρόλο που φέτος που μετακόμισα μετρώ τα λεφτά μου! Όμως δεν συγκρίνεται η ανακούφιση του να σου καθαρίσει κάποιος άλλος! Ειδικά άμαν είσαι πτώμα που τα 1000 άλλα πράματα που κάμνεις! Και φέτος έχω την μόνο 2 ώρες την εβδομάδα. Αν μπορούσα να την φέρνω και 3, και 4 να σιδερώνει και τίποτε, θα την έφερνα.

      Διαγραφή
    9. ναι ρε, εννοείται, εχτός του ότι εν πρέπει να τα κάμεις, νιώθεις και ψυχολογικό ξαλάφρωμα του κάποιος άλλος αναλαμβάνει να τα κάμει

      Διαγραφή
  4. Το χειρότερο ξέρεις ποιο είναι? Αυτό που είπες για τον πατέρα σου! Δηλαδή αυτή η πίεση που δέχεσαι από τον κοινωνικό και οικογενειακό περίγυρο. Το τελευταίο πράγμα που θα ήθελα να αποδείξω στον άλλο είναι οτι είμαι σουπεργουμαν και τα κάνω όλα ενώ περιμένω στο τέλος να μου δώσεις μπισκοτάκι και να μου χαιδέψεις το κεφάλι σαν αναγνωρίση της καλής μου εκπαίδευσης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ασε τι να σου πω, του απάντησα "γι αυτό με σπούδαζες" και νιώθει στιγμιαία ενοχές.

      Το τοπ, όταν βγαίνω έξω με ρωτά αν κανόνισα τον Φιτζ "να φάει κάτι το κοπελλούι"

      κάθε φορά με πιάνει ο τρόμος μην έρθω σπίτι και τον βρω νεκρό από την πείνα...

      Διαγραφή
  5. Οπως τα λες. Εχω κανει δεν ξερω ποσους καβγαδες για τις δουλειες, που παρολο δικαιος ανθρωπος ο συμβιος, δεν ηξερε να κανει, εκαμνε τις μισες, εκαμνε χαλια, εν επρολαβαινε να καμει (ιμιsh) και παει λεγοντας. Τελικα καταληξαμε στο μια φορα εγω, μια φορα εκεινος φερνει καθαριστρια και πληρωνει. I strive για το 50% οσο περισσοτερο μπορω. Αλλα επειδη δεν ειναι αυτοματο στην κουλτουρα μας χρειαζεται επιμονη, βλαντζι τζαι νευρο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αχ μάνα μου!! Ωραίο, πολλά ωραίο ποστ καυστικό και με παράπονο όμως δικαίως. Εγω νομίζω τούτο με το δούλα και κυρά εν κυπριακό ή έστω για να το γενικοποιήσω παραπάνω, ελληνικό πρότυπο και νοοτροπία! Έχω υπόψην μου οτι στις προηγμένες κοινωνίες της κεντρικής Ευρώπης οι ρόλοι άντρα-γυναίκας ένεν έτσι. Είναι επι ίσοις όροις. Και επειδή έτυχε να το συζητήσω και με φίλες μου ξένες και με ξένους αλλά και με Κυπραίες που τα έχουν με ξένους εκαταλήξαμε ούλλοι σε ένα συμπέρασμα...οτι εν η μανάες των Κυπραίων αντρών που φταίν, που τους έμαθαν οτι εν πασάδες και οι γυναίκες ζουν για να τους υπηρετούν. Και γενικά, για ούλλα τα κακά χούγια του Κύπριου άντρα εν οι μανάες τους που φταίσιν, πιστεύκω. Μαλακισμένες φάουσες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. η δική του θυμώνει του άμα με ταλαιπωρεί, αλλά είχε τον πάντα πρίγκηπα!

      εν μπορώ να έχω (πολλύ) παράπονο, προσπαθεί ο δικός μου δεδομένων των συνθηκών

      αλλά εν εντελώς κυπριακό εν το αμφισβητώ καθόλου

      Διαγραφή
  7. Να τον βάλεις να κάνει Χούβερ. Αν δεν κάμει, αφιέρωσε του ένα ποστ να τον αππωσεις και θα σου τα κάνει όλα γυαααααλι. Δοκιμασμένο. Σμιουτς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Χριστούγεννα στο πατρικό του και διαμονή για τη νύχτα. Να φοάσαι να πεις ότι διψάς γιατί έννα στείλει τη μάνα του να πάει να σου βάλει νερό. Με τη δικαιολογία "έτσι εν η μάνα μου μαθημένη, αρέσκει της", το οποίο μες στο νου σου εν χωρεί, εν σάννα τζαι λαλούν σου ότι οι ελέφαντες εν τιρκουάζ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Σε νιώθω απόλυτα. Είναι δύσκολο να είσαι γυναίκα και όχι δούλα, ειδικά όταν κυριαρχεί μία σεξιστική νοοτροπία αλλά ευτυχώς νομίζω αρχίσαν (με ρυθμούς περιφωράς επιταφίου) να σάζουν τα πράματα και στην Κυπρο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Νομίζω το πρόβλημα στην ανάρτησή σου είναι ότι αναμασάς λόγια αλλά δεν επεκτείνεις την σημασία τους.
    Π.χ. Τι σημαίνει δυναμική γυναικα?
    Δυναμικός άντρας?Δυναμικός άνθρωπος?

    Επίσης.
    Τι σημαίνει μορφωμένος?
    Η απόκτηση ενός πτυχίου σημαίνει κάτι?

    κτλ...
    Νόμίζω δαμέ νοσεί το κείμενο σου.


    Υ.Γ. Το ίδιο παρατηρώ και για τον ελεύθερο χρόνο.Τι σημαίνει π.x ελεύθερος χρόνος για ένα άτομο?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. δυναμισμός σ'υμφωνα με λεξικό είναι η αποφασιστικότητα + ενεργητικότητα. άρα ο δυναμικός είναι αυτός που χαρακτηρίζεται από δυναμισμό

      ]μορφωμένος=που έχει αποκτήσει μόρφωση

      η απόκτηση ενός πτυχίου σημαίνει κάτι αναλόγως του πτυχίου και του λόγου που το θέλεις. πχ αν γίνεις γιατρός σίουρα θέλεις ένα πτυχίο.΄ή βιολόγος να κάμνεις αναλύσεις. ή πολιτικός μηχανικός να κάμνεις σπίθκια να μεν πλακώνουν τα πλάσματα. τωρά κάποια πράματ εν χρειάζονται πτυχία, ή πτυχία επί πτυχίων για να πετ΄΄υχεις. ξέρω πολλα πετυχημένους ανθρώπους που εν έχουν πτυχία! και ξέρω και πολλούς που έχουν 15 πτυχία και παλε εν καθυστερημένοι

      ελεύ΄θερος χρόνος ο χρόνος που διαχειρίζεσαι εσύ όπως θέλεις. όπως σου γουστάρει χωρίς να σου επιβάλλεται να κάμεις κάτι ή να νιώθεις υποχρέωση να κάμεις κάτι. αν κ καύλα σου στον ελεύθερο σου χρόνο είναι να κάμεις δουλειές εν άλλο πράμα, αλλά να σου επιβάλλεται εν άλλο πράμα.

      μερικές φορές υπεραναλύουμε απλά πράγματα μόνο για να χάσουμε το νόημα.

      Διαγραφή