27/6/14

πείνασα

πεινώ.

αγγίζω τα χείλη μου με τα δάκτυλα μου. η ρόγα του δακτύλου μου είναι λίγο υγρή και φουσκωμένη από την ζέστη. τρυφερή.

βάζω τον δείκτη μου μέσα στο στόμα. γλιστρά πάνω στα δόντια μου.

σε μια στιγμή έχω δόντια ζώου, σαρκοβόρου. η σάρκα μου μυρίζει υπέροχα. χωρίς να το σκεφτώ το δαγκώνω, πάνω από το νύχι. τα δόντια μου βυθίζονται στο κρέας μου. νιώθω το μέταλλο στο αίμα μου. σπάω τα μικρά κοκαλάκια του δακτύλου μου,  βλαζω και τα υπόλοιπα, σιγά σιγά κόβω κομμάτια και μασώ, τρέχει αίμα στο το πηγούνι μου. φτάνω στην παλάμη και συνεχίζω να μασουλάω το χέρι μου με λαιμαργία.

προχωρώ στον καρπό.

φτάνω σε μια μεγάλη αρτηρία.

η πείνα μου μεγάλη, και υπάρχει το δίλημμα.


14/6/14

Νέα γυναίκα μόνη ψάχνει ή..?



Ξέρω σε πως νιώθεις. Είσαι πάνω ή κάτω από 30. Έχεις καταφέρει πράματα. Είσαι στη δουλειά σου δυνατή και αξιόλογη. Έχει ζωή και ενδιαφέροντα. Έχεις παρέες να φκεις έξω. Να κάμεις πράματα. Μένεις μόνη σου, -πληρώνεις τους λογαριασμούς σου. Ενίοτε τραγουδάς το «ο άντρας της ζωής μου είμαι εγώ» ή το «soulmate».
                Ξέρω ότι καθώς περνούν τα χρόνια πανικοβάλλεσαι. Που την μια θέλεις να κάμεις μιαν οικογένεια, θέλεις να εύρεις κείνον τον «πρίγκιπα», κείνο το άτομο που θα σε ολοκληρώσει. Που την άλλη θυμώνεις του εαυτού σου ότι είσαι μοντέρνα και συνειδητοποιημένη και εν χρειάζεσαι τούτο το πράμα. Περνάς και μόνη σου καλά τα καταφέρνεις μια χαρά. Και μέσα σε τούτη τη μάχη την εσωτερική νιώθεις κενή. Τίποτε εν σε ευχαριστεί, τίποτε εν είναι αρκετό, τι σου λείπει? Τι χρειάζεσαι?
Νιώθεις τις πιέσεις τις κοινωνίας τις οικογένειας. Νιώθεις ότι σε ρεζιλεύκουν με το να σου προτείνουν λύσεις. Να γνωρίσεις κάποιον να σου γνωρίσουν κάποιον, ή ότι μπορεί και να σε λυπούνται. Λανθασμένα. Γιατί εσύ είσαι αυτοδύναμη, είσαι ανεξάρτητη, κατάφερες τόσα. Αλλά δεν έχεις άντρα, δεν έχεις οικογένεια οπότε και όλα αυτά που έχεις κάνει ακυρώνονται.

Σταμάτα! Πάρε μια ανάσα. Άκουσε αυτό που θα σου πω. 

Η πρώτη πράξη είναι να το πάρεις απόφαση. Θέλεις ή δεν θέλεις να βρεις εκείνον τον ένα? Όχι απλά κάποιον που θα περνάς καλά, να θκιαβένετε, αλλά κείνον που θα κάμει το μέσα σου να αναδευτεί και να αλλάξει. Που θα δει τον θησαυρό σου μέσα σου, και όχι τα πρώτα επιφανειακά στοιχεία. Που θα ανοίξει τα σπλάχνα σου να μπει μέσα σου. (πω πω). Εκείνον που θα νιώσεις ότι θα θέλεις το παιδί του.
Αν δεν το βλέπεις να γίνεται και απλά υποκύπτεις στις πιέσεις του περιβάλλοντος τότε ΣΤΑΜΑΤΑ! Πάρε το απόφαση ότι εσύ είσαι οκ όπως είσαι. Δεν χρειάζεται κάτι άλλο. Σταμάτα να σκέφτεσαι με το τι λένε οι άλλοι και ζήσε αυτό που θέλεις εσύ.
Αλλά αν το βλέπεις να γίνεται μην αφήνεις άλλο χρόνο να περνά. Σταμάτα να μου κάνεις την κουλ. Δεν είσαι κουλ, είσαι υποκρίτρια. Πώς ακριβώς θα προσλάμβανες έναν υπάλληλο στη δουλειά? Θα έβαζες αγγελία ή ποστ στα μέσα μαζικής ενημέρωσης θα επικοινωνούσες την ανάγκη σου. Θα λάμβανες αιτήσεις, θα τις αξιολογούσες και μετά θα έκανες συνεντεύξεις. Θα έβλεπες πολλούς υποψηφίους και μετά θα αποφάσιζες σε έναν. Μπορεί να ξέρεις από την αρχή ότι αυτός κάνει ή μπορεί να αποδειχθεί ότι άλλα σου δείξαν άλλα σου μπήξαν. Και τότε ξανα-ανοίγεις την θέση σε λίγο καιρό-το πράγμα δείχνει από την αρχή-και ξαναβλέπεις υποψηφίους. Αυτό μπορεί να είναι ψυχοφθόρο, επειδή όσο δεν βρίσκεις τον υπάλληλο, πρέπει να κάνεις διπλή δουλειά και πράγματα μένουν πίσω, νιώθεις πίεση και πνίξιμο και αναρωτιέσαι αν αξίζει αυτή η δουλειά. Μπορεί να σκεφτείς να τα παρετήσεις. Να πεις γάματα, θα τα κάνω πάντα όλα. Βάλε κάτω ένα specific αλλά αληθοφανές job description.  Και με αυτό πρέπει να πορευτείς!
Αυτό δεν θα έκανες αν ήσουν manager ή HR σε κάποια εταιρεία? Αυτό να κάνεις και στην προσωπική σου ζωή!
Ο άντρας δεν θα ρθει να σε βρει, θα πρέπει να τον ψάξεις. Θα πρέπει να δεκτείς να πας ραντεβού, θα πρέπει να μιλάς και να το επικοινωνείς. Θα πρέπει να είσαι θαραλλέα και να το αντιμετωπίσεις σαν τασκ. Είναι κάπου εκεί έξω. Ο σκοπός σου είναι να τον βρεις. Είναι ένας μεγάλος κόσμος και είναι πολύ δύσκολο απλά να δώκει πάνω σου. Πρέπει να είσαι ανοιχτή, και δυνατή αλλιώς δεν θα τα καταφέρει.

Εμένα ήρθε, από όλους τους δρόμους που μπορούσε να διαλέξει, ήρθε μέσω του ιντερνετ. Ποιος πίστευε ότι ένας άγνωστος με ένα παρανοϊκό άβαταρ θα ήταν κείνος ο ένας? ο γκόμενος μου που το θωρώ και λιώνω, που εν κωλώνει και αντιμετωπίζει με, που έχω την υπομονή και την επιμονή να τον αγαπώ. Που θέλω μια μέρα το παιδί του.

Δεν είναι ντροπή να θέλεις αυτόν τον κάποιον, ντροπή είναι να μην κάνεις κάτι γι αυτό.

2/6/14

Ένας χρόνος μετά

Γύρνω το κεφάλι πας το τιμόνι "πε μου ρε μπεατρίξ τι στο καλό θέλουμε δαμέ" μιλώ μου. Τρίβω τα μάτια μου προσεκτικά μεν χαλάσω το μακιγιάζ. Αναπνέω δύο τρεις φορές και κλείνω την τσάντα μου. Ανοίγω την πόρτα και κατεβαίνω που το αυτοκίνητο. Νιώθω κείνη τη ζαλάδα όταν κάμνεις κάτι παράτολμο.
Μπαίνω στο μπαράκι και εν το πιστεύκω ότι κάμνω τούτο το πράμα. Προχωρώ στο βάθος, εν βλέπω κείνο που περιμένω να δω και έρκετε μου να γυρίσω να φύω. Και αρπάσσει με που το μπράτσο απαλά. Δείχνει μου το τραπέζι μας. Πανυγηρίζω που μέσα μου.
"Ώστε εσύ είσαι η Μπεατρίξ" λέει μου και ο χειρότερος μου φόβος γίνεται πραγματικότητα.
Γελώ νευρικά. Έτσι με ξέρει. Μπεατρίξ.
Συνεχίζει να μιλά, συνεχίζω και γω, μόνο που τώρα έχουμε φωνή, και εκφράσεις. Γυαλίζουν τα μάτια του. Με λέει Μπεατρίξ και εν η πρώτη φορά που αποκρίνομαι σε αυτό το όνομα.
Χρησιμοποιούμε παρατσούκλια αλλά είμαστε πραγματικοί, ο ένας μπροστά στον άλλο. Και όσο περνά η ώρα η πραγματικότητα γίνεται καλύτερη από το ψηφιακό. Εκείνη τη νύχτα κοιμήθηκα με ένα αχνό χαμόγελο.

Ένα χρόνο μετά, εν με φωνάζεις πλέον Μπεατρίξ. Αλλά κοιμάσε κάθε νύχτα δίπλα μου. Είσαι ο κόσμος μου. Είσαι η μπλε γραμμή που διασταυρώθηκε με την δική μου.
Εν ξέρω γιατί ήρθα εκείνη την νύχτα, αλλά είμαι πολλά ευτυχισμένη που το έκαμα.

I love you Fitz!