22/3/14

Άτομα τα οποία ο κόσμος θα ήταν καλύτερος διά της απουσίας τους

21. Άνθρωποι που γράφουν τέτοιες ειδήσεις:


«Ο πονοκέφαλος προειδοποιούσε από την Πέμπτη τον Τάσο. Αυτός όμως περιορίστηκε στο παυσίπονο»

Πρόταση που εμπεριέχει μια κατηγορία, ότι φταίει κιόλας ο άνθρωπος. Ήθελε να πάθει εγκεφαλικό, δεν εξηγείται αλλιώς το γιατί να μην πάει αμέσως στον γιατρό αφού είχε πονοκέφαλο.

 ΛΕΣ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΧΕΣ ΕΣΥ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟ ΡΕ ΓΑΡΕ ΗΤΑΝ ΝΑ ΠΑΕΙΣ ΣΤΟΝ ΓΙΑΤΡΟ

ΓΑΡΕ

17/3/14

Τα χόμπυς μου



Αν δείτε παλιά τα χομπυς μου ήταν:
1. να σας γράφω πελλάρες τες οποίες θκιαβάζω τωρά και λαλώ «μάνα μου ρε»
2. να χορεύκω
3. να καπνίζω
4. να φκαίνω έξω

Τώρα τελευταία που είμαι κουρασμένη με τούτη τη δουλειά, είμαι φτωσhιή λόγο τούτης της δουλειάς και γενικά της οικονομικής κατάστασης του πουσhτότοπου που ζιούμε, έχασα την έμπνευση μου, έγινα ζεύγος και απολαμβάνω άλλα πράματα, πχ σεξ, αλλάξαν και τα χόμπυς μου
1. Πίνω νερό. Προσπαθώ να σπάσω το ρεκόρ μου. Προς το παρόν είναι στο 1.5L περ ντέη
2. Candy crush
3. Ψάχνω δουλειά στο εξωτερικό, φαντασιώνουμαι  ότι μετακομίζουμε με το φιτζούδι και τα μελλοντικά μας μωρά αναγιώνουνται τζιαμέ και δουλεύκω σε μια δουλειά που με πλερώνει καλά. Κάθε βδομάδα πκιάννει με άλλος τόπος. Πριν κανένα μήνα εθώρουν Ντουπάι, προηγούμενη βδομάδα Ιταλία, σήμερα Σαν Φρανσίσκο. Θωρώ το cost of living, ήντα ριάλλια εννά μου διούν περίπου, πόσες δουλειές έχει, quality of life και τα λοιπά. Που να μείνουμε, τι έχει κοντά ήνταλως να μετακινούμαστε. Ύστερα λαώ το του Φιτζ, αφήνει το ασχολίαστο και προχωρούμε στο επόμενο.
4. Να βλέπω πόσο κοστίζει ένα ταξίδι στο εξωτερικό, να βρίσκω τες ημερομηνίες, που να μείνουμε, τι να κάνουμε.  Λαλώ το του Φιτζ και κλείουμε. Μετά αγχώνουμαι αλλά περνά μου.

13/3/14

Ριλαξ πιπολ-λισεν ττου δε μιουζικ

Επειδή σας βλέπω όλους λλίο μες την θλίψη,  βαρκέστε, το αεροπλάνο της μαλαισίας κλπ
Βάλλω σας λλίο μουσική που καούω άμα είμαι στο ναδίρ μου




Άτε κανεί

12/3/14

Άτομα τα οποιά ο κόσμος θα ήταν καλύτερος διά της απουσίας τους



19. Ιδιοκτήτες μασαντζίδικων που αποφάσισαν το ωράριο να είναι κάπως: 9:00-18:00 Δευτέρα-Παρασκευή.
Καλάν μα χάνετε?

Οξά έχει τόσους αθκιασερούς τες καθημερινές, τες ώρες που δουλεύκω?

8/3/14

Ημέρα της γυναίκας! Τι χαρά!



Να ζήσουμε γυναίκες! Χρόνια πολλά! Να ζήσουν όλες οι γυναίκες!
Να ζήσουν όλες οι γυναίκες που πρέπει να συμβιβαστούν στην ζωή τους λόγω του φύλου τους
Να ζήσουν όλες οι γυναίκες που τα όνειρα τους αποκτούν εκ γεννήσεως, γυάλινη οροφή.
Να ζήσουν όλες οι γυναίκες που σκέφτονται τι πρέπει να φορέσουν στην δουλειά.
Να ζήσουν όλες οι γυναίκες που παν στην δουλειά και ανέχονται τα σχόλια των αντρών συναδέλφων τους.
Να ζήσουν όλες οι γυναίκες που άμα θυμώσουν πολύ τον άντρα τους μπορεί να φαν και ξύλο.
Να ζήσουν όλες οι γυναίκες που έχουν τις χαμηλότερες θέσεις στα γραφεία, φκάλλουν ούλλη την δουλειά, ακούν φωνές και αμείβονται χαμηλότερα από τους άντρες στην αντίστοιχη θέση.
Να ζήσουν όλες οι γυναίκες που για να επιβληθούν στην δουλειά πρέπει να γίνονται σκύλες και ασέξουαλ. Και στην τελική ακούν ότι εν αγάμητες ή ανοργασμικιές ή με την περίοδο τους.
Να ζήσουν όλες οι γυναίκες που παν δουλειά, και μετά πρέπει να παν να σάσουν τα κοπελλούθκια, να καθαρίσουν να μαγειρέψουν.
Να ζήσουν όλες οι γυναίκες που παν δουλειά, και μετά πρέπει να παν να σάσουν τα κοπελλούθκια, να καθαρίσουν να μαγειρέψουν. Πρέπει να εν καλοντυμένες, να κάμνουν καλό σεξ, να παν γυμναστήριο, να μαγειρεύουν καλά, να φκαίνουν έξω.  Να μην πίνουν πολύ, να είναι παρθένες, να μην λαλούν βρώμικα αστεία, να παίρνουν πίππες.  Να είναι καλές μάνες, να βουρούν τα φροντιστήρια, να καθαρίζουν τες βεράντες.
Να ζήσουν όλες οι γυναίκες που παν δουλειά, και μετά πρέπει να παν να σάσουν τα κοπελλούθκια, να καθαρίσουν να μαγειρέψουν. Πρέπει να εν καλοντυμένες, να κάμνουν καλό σεξ, να παν γυμναστήριο, να μαγειρεύουν καλά, να φκαίνουν έξω.  Να μην πίνουν πολύ, να είναι παρθένες, να μην λαλούν βρώμικα αστεία, να παίρνουν πίππες.  Να είναι καλές μάνες, να βουρούν τα φροντιστήρια, να καθαρίζουν τες βεράντες και ακούν παρατήρηση ότι έχουν τρίχες/εκάμαν κυτταρίτιδα/εκάμαν κοιλιά, εχαλαρωσε το σώμα τους
Να ζήσουν όλες οι γυναίκες που παν δουλειά, και μετά πρέπει να παν να σάσουν τα κοπελλούθκια, να καθαρίσουν να μαγειρέψουν. Πρέπει να εν καλοντυμένες, να κάμνουν καλό σεξ, να παν γυμναστήριο, να μαγειρεύουν καλά, να φκαίνουν έξω.  Να μην πίνουν πολύ, να είναι παρθένες, να μην λαλούν βρώμικα αστεία, να παίρνουν πίππες.  Να είναι καλές μάνες, να βουρούν τα φροντιστήρια, να καθαρίζουν τες βεράντες και ακούν παρατήρηση ότι έχουν τρίχες/εκάμαν κυτταρίτιδα/εκάμαν κοιλιά, εχαλαρωσε το σώμα τους. Και ύστερα αυτό αποτελεί η αιτία για να φαν κέρατο.
Να ζήσουν όλες οι γυναίκες που εφάν το κέρατο και εσκάσαν.
Να ζήσουν όλες οι γυναίκες που εχωρίσαν και φυσικά φταιν, είτε εφύαν είτε τες αφήκαν. Η γυναίκα ευθύνεται.
Να ζήσουν οι γυναίκες που τες λαλούν «χωρισμένες» και εν το αντίστοιχο του «βιλλοκαμένες»
Να ζήσουν οι γυναίκες που φοούνται να περπατήσουν μόνες τους την νύχτα.
Να ζήσουν όλες οι γυναίκες!  Για όλα τα πιο πάνω οι γυναίκες έχουν μια μέρα όπου οι άντρες του λεν να ζήσουν και μπορεί να τους δώσουν κανένα φκιόρο.
Τι υποκρισία

6/3/14

"Τα ριάλια ριάλια και πούντα" ή "Παραλύυυυυυυυω"



Γενικά εν θεωρώ ότι είμαι αγχώδης τύπος.
Το μεγαλύτερο και σχεδόν μοναδικό, άγχος μου είναι το χρηματικό. 

Μάρτης 2013 και εγώ ήμουν μια χαρά κορούδα. Είχα τα λεφτά μου τα φυλάμενα. Εγόραζα πράματα για το σπίτι. Εδούλεφκα, κάθε χρόνο ανέβαινα σε μισθό.
Απρίλης του 2013 εκάτσαν μου 30% μείωση στον μισθό. Τον ίδιο μήνα έχασα και άλλα επιπλέον εισοδήματα της ελευθερης μου ώρας.  Εβρέθηκαν με ένα 40-50% μείωση γενικά, σε ένα μήνα.
Άρχισα  να ψάχνω για δουλειά. Στην πορεία βρέθηκα χωρίς δουλειά. Στην συνέχεια δούλευα δεξιά αριστερά-μες την ανασφάλεια και το στρες.  
Και τώρα είμαι σε αυτή τη θέση. Ο νυν μπος μου είπε ότι ξέρει ότι είναι λίγα τα λεφτά αλλά αυτά διαθέτει αυτή τη στιγμή. Εφάμεν και τα φυλάμενα.
Ότι έξοδο έρθει με αγχώνει. Προχτές κλείσαμε να πάμε ταξίδι. Ξύπνησα στην μέση της νύχτας, η καρδιά μου σφιγγόταν και ένιωθα τον παλμό μου.
Είναι τώρα σχεδόν ένας χρόνος. Που τα οικονομικά μου παν του πούτσου. Που δεν ξέρω τι θα κάνω. Αυτή είναι η ζωή μου από δω και μπρος?
Αγχος για το όποτε ξοδεύω? Να στεναχωριέμαι όποτε ξοδεύω? Όποτε πληρώνω κάτι, καθώς βγαίνουν τα χρήματα και αλλάζουν χέρια στεναχωριέμαι.
Για το σούπερμαρκετ? Για την βενζίνη? Για το ρεύμα, το νερό, το τηλέφωνο, το ποτό που θα πιω? Το φρούτο που θα γοράσω?
Σκέφτου να είχα και οικογένεια!  Παιθκιά σhιυλιά κτλ!
Ξέρω εν μαλακία. Αν το λαλούσα σε κάποιον άλλο εννά με ξιτιμάζαν, να μου λαλούσαν να αφήκω τούντα πράματα για κάποιους που έχουν πραγματικά προβλήματα.
Αλλά αγχώνουμε! Αγχώνουμε! Εν μπορώ να το ελέγξω, αγχώνουμε παραλύω