28/2/14

Γενικά δεν σφάζω κόσμο πλέον

Γενικά δεν σφάζω κόσμο πλέον.

Δεν βγαίνω, αυτή η δουλειά με έχει καταπιεί, το να επιβάλλομαι σε ανθρώπους, ή το να βρίσκω λύσεις να τους πάρω με το μέρος μου και να με βοηθήσουν όταν έχεις τις Αρχές να αναπνέουν στον κόρφο σου και να σου βάζουν χρονοδιαγράμματα δεν μου αφήνει ενέργεια. Έχω γίνει ένα άτομο βαρετό. Και διπλωματικό, πάνω από όλα η διπλωματία. Είπα να αντέξω κάνα δίχρονο να πιάσω εμπειρία. Πολλές μέρες δεν ξέρω τι μέρα είναι, το σαββατοκυριακο ποτέ δεν είναι αρκετό.  Παλιά έβγαινα στις 2130. Τώρα πάω στο κρεβάτι. Είμαι βαρετή.
Δεν ανυπομονώ για το επόμενο ιβέντ, επειδή δεν έχει επόμενο ιβέντ.
Απλά θα έρθει το επόμενο deadline. Το επόμενο training. Το επόμενο project. Έχω κερδίσει την εμπιστοσύνη του boss, χτίζω όνομα, με μαθαίνουν οι Αρχές.
Αξίζει?
Έχω καλούς φίλους, πλέον έχουν μείνει μόνο αυτοί που δεν τους νοιάζει αν έχω χρόνο ή όχι. Αυτοί που μου στέλνουν μήνυμα αν ζω ή πέθανα. Τελείωσε η παράνοια των προηγούμενων χρόνων που έβγαινα με οποιαδήποτε παρέα. Τώρα δεν έχω χρόνο από την μια, από την άλλη με επηρεάζει η αγοραφοβία του Fitz. Μου λείπουν.
Ο Fitz είναι αγχωμένος με την δουλειά του. Μπαίνουμε πλέον σε μια φόρμα που δεν ξέρω αν είμαι έτοιμη γι αυτό. Αν αντέχω να μας φάει η καθημερινότητα. Εϊναι πολύ αγχωμένος, εγώ πολύ απογοητευμένη από την ζωή μου πλην αυτού. Ότι απολάμβανα έχει σταματήσει, no smoking, no dancing, no going out, no blogging, no time, no friends. Και αυτός είναι πολύ preoccupied για να καλύψει τα panic attacks μου. Ακόμα και όταν πιέζομαι να βγούμε να πάμε μια εκδρομή την Κυριακλη κουράζομαι και γίνεται τρίτη τετάρτη να συνέλθω. Εγέρασα?
Απογοητεύομαι με αυτή τη χώρα, έχω βαρεθεί, έχω σιχαθεί τα πάντα.
Εγώ είμαι δύο άτομα, η αγαπησιάρα και η εγωίστρια. Η αγαπησιάρα που θέλει να δώσει τα πάντα, η εγωίστρια που θέλει να με προστατεύει. Άρχισε να εξαπολύετε η εγωίστρια ενάντια στον Fitz και δεν ξέρω πως να το ελέξω.
Τώρα εσάς τι σας τα λέω? Ο Fitz δεν τρελλαίνεται να σας τα λέω.

24/2/14

Dating Process #? Can I have your number?


Εδιάβαζα ένα άρτικολ. Επιάσαν 100 γυναίκες και 100 άντρες και εβάλαν τους σε ένα τόπο. Εκολλήσαν τους και αριθμούς πας την κκελέ τους που το 1-10. Αλλά εν ξέραν ήντα αριθμούς είχαν. Το 1 εν το λιγότερο τραβηχτικό και το 10 το τοπ τραβηχτικό. Και έπρεπε να κανουν ζευγάρια άντρες γυναίκες. Ε κείνη που είχε το 10αρι, άρκεψε και καταλάβαινε ότι είχε ένα καλό νούμερο που ούλλη την προσοχή, και εσυμπεριφέρετουν αναλόγως, τα 5άρουθκια και κάτω χαμηλώναν τες απαιτήσεις τους και προσπαθούσαν να δουν που κολλούν.
Τωρά τι μας λέει τούτο το πείραμα. Καλά ή κακά έχουμε ούλλοι αριθμούς. Αλλά τούτους τους αριθμούς αποκτούμεν τους με το interaction που έχουμε με τους άλλους. Αν εγώ μπορώ να είμαι το 10 το καλό, αλλά μιαν ζωή ήμουν σκεπασμένη και εν μου διούσε κανένας σημασία τότε στην καλύτερη των περιπτώσεων να συμπεριφέρομαι σαν 5άρι. Αν είμαστε και οι δύο 5άρια, αλλά εγώ βουρώ τον  που πίσω, ανέχουμε τες μαλακίες του, τότε αυτός γίνεται 7άρι και γω 3άρι.
Κλασσικό παράδειγμα μια γνωστή μου. Μια χαρά κορούδα, κοντή αλλά οκ εν γυναίκα, εν οκ να εν κοντή. Έχει έναν γκόμενο, τσας πιο ψηλό της. Εν μαζί 5-6 χρόνια. Κάμνει της τον βίο αβίωτο, έχει πρόβλημα δέσμευσης, ταλαιπωρεί την, εν ξέρει αν θα βρεθούν, κανονίζουν να φκουν οι 2 τους, φέρνει και τους παρέες του, μαλακίες. Και ανέχεται τα τούτη τόσα χρόνια-επειδή εν ηλίθια. Ο τύπος εν κοντός, με καρέ μαλλιά και πιθηκομούρης. Ένα θκυολούι κατά την άποψη μου. H ανοχή της τόσα χρόνια στες μαλακίες του τον έχει φουσκώσει σαν κοκόρι και πιστεύει ότι είναι και ο πασh γκόμενος. Του στιλ είδα τον στο κλαπ και έκαμνε μου Αή Κκοντακ και εγώ ήμουν κάπως σιριουσλι? Αυτό είναι δημιούργημα της συμπεριφοράς της γκόμενας του. Πιστεύει ότι είναι τουλάχιστον 7άρι. Αντί να χαίρεται που εγύρισε γυναίκα να τον δει, κάμνει της και τον δύσκολο ο 1,50μέτρο με τα χέρια ανάταση. Και είναι αποκλειστικά δικό της λάθος.
Κλασσικό παράδειγμα νούμερο 2. Μια φίλη μου. Η κοπέλα εν 6άρι άνετο (είμαι αυστηρή). Είχε μια πολύχρονη σχέση, που χάλασε. Ε ώσπου να χωρίσει, να το ξεπεράσει να φέρει τα μίλια της, βρέθηκε 30 χρονών. Μετά απελπίστηκε που μεγάλωσε και εν κάθετε άντρας. Σόου πλέον είναι σε μόουτ «ότι κάτσει». Τον καιρό που την ξέρω, είχε διάφορους αριθμούς γκόμενους, οι περισσότεροι κάτω που 6. Αλλά επειδή αυτή ήταν σε «ότι-κατσει» κατάσταση δεν έκατσε τίποτε. Ακόμα και ο ένας που ήταν ισάξιος της και ταίριαξαν μετά από 2 μήνες ήταν απου-φύει-φύει. Επειδή έβγαζε όλο αυτό το neediness. Τον έκανε να νιώσει 1. Ότι ήταν ότι-κάτσει οπότε δεν ένοιωσε και πολύ σπέσιαλ, 2. Αφού ήταν τόσο απελπισμένη και τον βουρούσε που πίσω, ένιωσε ανώτερος της, ότι της έκανε χάρη και ότι ήταν λίγη γι αυτόν.
Το θέμα είναι να κάμνεις boost your number χωρίς να υπερβάλλεις. Είσαι 8άρι? Να συμπεριφέρεσαι αναλόγως και να μεν δέχεσαι κάτω που 8άρι. Το να δίνεις υπερβολική σημασία στον άλλο, χαλά το balance, τον κάνει να νιώθει πολλύς σου. Act your number, να ανέχεσαι ως ένα σημείο, και σε κάποια άλλα να τραβάς κόκκινη γραμμή. Και αν είσαι καλή και ανεχτική να ξέρει ο άλλος ότι είσαι καλή και ανεκτική επειδή δείχνεις καλή θέληση να πάτε πάρα κάτω αλλά αν το τραβήσει πολλά το σχοινί εννά τον πάρει και να τον σηκώσει.
Συμπέρασμα είναι ότι δεν είναι μόνο η εμφάνιση, είναι και το πώς συμπεριφέρεσαι! 

PS: fooled you with the title :P

21/2/14

|Δεν υπάρχει γυρισμός

Οδηγούσα στα βουνά, είχα κάνα δίωρο στο αυτοκίνητο, κόντευα στον προορισμό μου για να αρχίσω δουλειά. Ήμουν ακόμα ανάλαφρη από το ξύπνημα με τον Fitz. Να με ξυπνά νωρίς, να με αγκαλιάζει να με φιλά, λες και έχουμε όλη τη μέρα μπροστά μας, και ύστερα να βλέπει το ρολόι και τότε να καταλαβαίνει ότι θα αργήσει, να πετάγεται στο μπάνιο και γω να μένω κι άλλο στο κρεβάτι. Ζω το όνειρο.
Σκέφτομαι πώς μπήκε στη ζωή μου, πώς με βρήκε, πώς τον βρήκα, 2 άγνωστοι που τους τραβά κοντά ένα αόρατο σχοινί. Πώς με διεκδίκησε, πώς με κατέκτησε, πώς παραδόθηκα σε αυτόν τον Άντρα εντελώς, πώς με διεκδικεί σε όλα, παντού και πάντα, είμαι δική Του, εντελώς.
Τι νόημα έχει να πηγαίνω δουλειά? Κανένα αφού με κρατά μακριά Του! Και δεν θέλω να περνώ μόνη μου καλά, γιατί να περνώ μόνη μου καλά αφού Αυτός θα τα κάνει όλα πιο ωραία. Και μου λείπει, συνέχεια, ασταμάτητα.
Τα έχει βάλει όλα σε τάξη στη ζωή και στο μυαλό μου. Όχι δεν έχω κανένα πρόβλημα, κανένα ψυχολογικό, όλοι οι συμβιβασμοί που πίεζα τον εαυτό μου να δεχτεί, όλες οι «αλήθειες» που πίστευα ότι ανάλυσα και κατανόησα, όλα στα σκουπίδια. Δεν θέλω συμβιβασμούς, δεν θέλω λογική, δεν θέλω κυνισμό. Όταν ο Fitz είναι εδώ όλα είναι ΚΙΤΡΙΝΑ, αληθινά.
Βγαίνω στον κόσμο και είμαι η
Beatrix, σκοτώνω, κρατώ το σπαθί μου και επιτίθεμαι, μάχομαι, και ξεκαθαρίζω. Δεν κρατώ ασπίδα, ξεκινώ απευθείας επίθεση. Δεν χρειάζομαι κανένα. Τα λύνω όλα ή τα κόβω, είτε εύκολα είτε δύσκολα.
Αλλά σαν πάω πλέον σπίτι, αφήνω το σπαθί στο αυτοκίνητο και βγάζω τα ρούχα της πολεμίστριας, χτενίζω τα μαλλιά μου και φορώ το άσπρο μου φορεματάκι, το πουά, βάζω κραγιόν και άρωμα. Τον περιμένω.
Σκέφτομαι όλα αυτά, πώς με έκανε έτσι αυτός ο Άντρας, ποτέ δεν ήμουν πιο θηλυκή στην ζωή μου, ποτέ δεν ένιωσα πιο γυναίκα, ποτέ δεν ήθελα έτσι άλλο άντρα. Το τελευταίο ψήγμα ρομαντισμού που έμεινε ζωντανό τόσο καιρό βαθιά μέσα μου, μέχρι να το βρει ο Fitz, να το αγγίξει, να το θρέψει, να το ζωντανέψει ξανά, να πιστέψω στην αληθινή αγάπη, την μοναδική, που την κατακτάς με «θυσίες» και αυταπάρνηση.  
Και τότε ξεκινά ένα τραγούδι στο ραδιόφωνο, δεν το έχω ξανακούσει ποτέ,  και σιγά σιγά τα λόγια με κάνουν να καταλάβω πως τέλειωσα, αυτό είναι, ο Άντρας μου είναι εδώ, δεν υπάρχει τίποτε άλλο. Δεν υπάρχει γυρισμός μετά από Αυτόν, ούτε επόμενος σταθμός, εδώ είναι το τέρμα, κι αν φύγει? Δεν θα φύγει, αλλά αν φύγει, «τέλειωσα»!

He is Fitz..!

19/2/14

Η Γκόμενα



Ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζω τώρα που είμαι δεσμευμένη είναι η απαλοιφή της ιδιότητας της γκόμενας.  Και πριν ππέσει λαμπρό να με κάψει να διευκρινήσω ότι  εν εννοώ ότι θέλω να γυρίζω και να γκομενιάζω. Εννοώ θέλω να νιώθω γκόμενα με τον άντραν μου.  προφανώς εν πολλά δύσκολο. Να συγκατοικείς, να σε θωρεί κάθε πρωί, κάθε νύχτα, άρρωστη, αχτένιστη, άσαστη. Και πλέον επιδρά και στο άμα σαστώ. Αφού έχει δει το «πριν», σχεδόν δεν αντιδρά στο «μετά».
Πλέον ούλλα φαίνουνται. Άλλο να χώσεις την τρίχα που εν έφκαλες με νάκκον μέηκαπ για 2-3 ώρες σε ένα ραντεβού και άλλο να την θωρεί. Να θωρκέστε φάτσα φάτσα και να πιάνεις το βλέμμα του που ππεφτει τjιαμέ.  Και γυρίζεις που την άλλη. Το μαλλί που εν στρώνει, θωρεί το.  Μόλις εμφανιστεί τρίχα πας το σώμα σου, ξέρει το. Το νυχούι που εν έβαψες, την κρέμα που εν έβαλες, ούλλα ούλλα ούλλα.
Να κυκλοφορώ συνέχεια σασμένη ένναιν λύση. Η ελευθερη μου ώρα πλέον εν υπάρχει. Είδεν με να βάφω νύχια. Σίουρα το να κόφκω νύχια, να φκάλλω τρίχες, ένναιν επιλογή να το δει.  Πότε να τες φκάλω, να ξεπρηστώ μετά που τες φκάλλω και να γίνω ευπαρουσίαστη να με δει. Αφού είναι πάντα εκεί.
Απελπισία. 
Δύσκολη η συγκατοίκηση. 
Εννά κυκλοφορώ με ζαρτιέρες αλόπως. Καλύφκουν τες ζάμπες, και απομακρύνουν το βλέμμα από άλλες ατέλειες. Όσπου να αναισθητοποιηθεί και πουκείνες.  

10/2/14

Μαγειρεύοντας με τον Fitz


Ναι ναι ήβρα έναν νοικοκύρη και καραπουσουκλή, αγόρι μελαχρινό, δουλευταρά και στιβαρό, άντρα με τα όλα του ρε, μην-βροντοχτυπας-τις-χαντρες-η-δουλειά-κάνει-τους-αντρες.
Τι εννοείς κάτι πρέπει να έχει ελάττωμα? Τι εννοείς αποκλείεται να εν τέλειος?
Οκ……το παραδέχομαι! Ένναιν τέλειος.
Μαγειρεύει ο άντρας μου. Και πολλά ωραία. Ότι έφαα που τα χέρια του-εχτός που το ριζότο-μπλιαχ-ήταν θεϊκό, γιαμι και τρέχουν τα σάλια μου. Ένα εν το πρόβλημα.
Μαγειρεύει μπάι δε μπουκ, και μαγειρεύει κάπως περίπλοκα πράματα. Οκ λαλείς πκιο εν τω πρόβλημα, εν κανεί που τρώεις γκουρμέ κόρη χωρκατού ήβρες τον Fitz και έμαθες νάκκον διεθνή κουζίνα και τρώεις και το χρυσόμηλο μες το μαροκινό το αρνί, έχεις και πρόβλημα?
Το πρόβλημα φίλε μου είναι ότι όταν ο Fitz μαγειρεύει ποια Χιροσίμα και ποιο Ναγκασάκι, την κουζίνα να την δεις μετά αγνώριστη σαν πυρηνικό ολοκαύτωμα. 3000 κουππουθκια στην σειρά με τα υλικά. Κουππούι για τον βασιλικό, κουππούι για τον θκυόσμι, κουππούι για το ρύζι, ποτήρι για το λάδι, ποτήρι για το γάλα, κουππούι για την λιαστή ντομάτα που θα την φκάλει που το ποτσούι, να την βάλει μες το κουππούι για να την προσθέσει μετά στο φαί. Είμαι στο σημείο που αν βάλει και το αλάτι μέσα σε κουππούι θα γίνω ο καράτε κιτ. Γεμώνει η βούρνα, πλυνίσκω στην διάρκεια και μετά ξαναγεμώνει.  Αντιλαμβάνομαι αγάπη μου, εν πιο κιουτ να μαγειρεύεις έτσι, αλλά μετά? Που γίνεται ο πανικός μες την κουζίνα? Και εννά μου πεις αφού ρε Μπεατρίξ εν πολλόπλυνίσκεις τα πιάτα τι σε κόφτει. Mα αφού αγάπη μου άμα μαειρέφκεις πλυνίσκω τα επειδή μαρέσει να μοιραζόμαστε τες ευθύνες κχμ κχμ!
Προχτές έκαμα πατάτες βραστές και καλαμπόκι ολόκληρο βραστό, τούτο ήταν το δείπνο μας ναι. Εξιμάρισα 2 πιάτα (μέσα στα οποία εφάμεν) μια κούππα, ένα μαχαίρι και τον λεμονοστίφτη.
Άμα κάμω χορτόσουπα, ξιμαρίζω ένα πιάτο μεγάλο, το σανιδάκι, 1 μαχαίρι, τρίφτι, μια κατσαρόλα, και μιαν κουτάλα, και 2 πιάτα μέσα στα οποία θα φάμε!
Εύκολα απλά!
Τα αντίθετα έλκονται.
Παραπονιούμε
Είμαι αχάριστη ξέρω το!
Άτε μωρό μου κάμε μου κανένα φαί και πεθύμησα!

6/2/14

Εγώ πότε θα γίνω μάνα?



Είμαι στην ηλικία που κάποιες φίλες μου ή γυναίκες των φίλων μου κάνουν μωρά-εγκυμονούν-κρατούν βρέφη κλπ. Άρχισε να γεμώνει το φβ με φωτογραφίες μωρών, βρεφών, περπατούν, χαμογελούν, κουδουνίζουν, τσιριλλούν, κοιμούνται. Γενικά εν βλέπω εγκυμονούσες στο φβ. Οι Κυπραίες εν ποστάρουν έτσι πράματα.
Απλά ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ότι ούτε μια που τες φίλες/γνωστές μου δεν άκουσα να μου πει «τι ωραία η εγκυμοσύνη». Και ούτε μια που τες φίλες/γνωστές μου εν έλαμπε/ομόρφυνε/γλύκανε από την εγκυμοσύνη. Ντάξει ψέματα, μ ια που ήταν ήδη όμορφη, εγλύκανε στους δύο μήνες. Τωρά απλά άρκεψε και ταλαιπωρείτε και ετσάκκισε η φάτσα της.
Μια φίλη μου που την ξέρω χρόνια ανακοίνωσε μου την εγκυμοσύνη μετά δακρύων. Μια κοντούα χαριτωμένη πετίτ. Είδα την μετά που 2 μήνες. Επρήστην η φάτσα της τα χέρια της, άσε η ρίζα που δεν βάφει τα μαλλιά, στρέφει κάθε μέρα πολλές φορές. Έγινε όπως το φουσκωμένο το μπαλόνι με το ήλιο. Νιώθω ότι πρέπει να την δίσουμε να μεν μας φύει.
Μια άλλη συνάδελφος μου, εγνώρισα την 3 μηνών έγκυο. Ημασταν στο  ίδιο γραφείο και ζήσαμε όλη την εμπειρία μαζί. Ρε της κοπέλλας άνοιξεν η λεκάνη  της, εκουτσάνισκε στους 8 μήνες, εκατεβήκαν οι βούκκες της. Μετά που γέννησε και έχασε το βάρος, εστένεψε η λεκάνη είδα την και σκέφτηκα ότι τελικά εν ομορφούα εν γλυκιά.
Μια άλλη φίλη μου ήταν κατάβαρη μες τον ιούλιο, έπιαννε με απελπισμένη να πάμε θάλασσα πέρκει πνάσει. Έμπαιννε μες την θάλασσα με τον τζιοίλιο και εμείνισκε κιμέσα ώσπου να δύσει ο ήλιος. Ελάλεν μου ότι εν μπορεί, νιώθει ότι εννά της φκει το κοπελλούι που το στόμα. OMG
Άσε που κάμνουν κάτι κοπελλούθκια κάποιοι χριστέ μου κάτι άσχημα παναία μου. Και δώστου να μου ποστάρουν εικόνες με θέμα «η μάνα πάντα ανησυχεί» «ακόμα μια νύχτα ξάγρυπνη» «κολικός του βρέφους» «βύζαξε και συ μπορείς».
Και βλέπω και κάποιους που απορώ, κείνη άνεργη ο άντρας 1000ευρώ τον μηνα και κάμνουν κοπελλούι. Τι τρώει ρε κείνο το μωρό? Πώς το αναγιώνουν? Πώς ζούσιν? Εγώ εν τα φκάλλω πέρα οικονομικά, εν χρωστώ πούποτε, εν γοράζω τίποτε, προσέχω πάρα πάρα πολλά τα έξοδα μου και πάλε εξαφανίζουνται. Και μετά που λλίο καιρό κάμνουν και δεύτερο. Που τους γονιούς ξέρω ότι εν πολλά δύσκολο να πιάσουν λεφτά επειδή ούτε οι μεν ούτε οι δεν, έχουν να τους δώκουν! Πε μου ήνταλως ζιούσιν γιατί εννά σπάσω!

Και αλήθκεια ήνταλως τα φκάλλεις πέρα, εγώ πάω η ώρα 18 σπίτι, άτε να κάμω μιαν στο τόσο ένα φάι, λλίο σιέρωμα, καμιάν δουλειά και φύρνουμε. Ήνταλως να σάζεις και κοπελλούι? Ή το πρωί? Όσσον και φτάννω να σηκωστώ και να φύω, βάφουμαι στο κκαρ, πίννω τον καφέ στο κκαρ.

Εν ξέρω τι άλλο να πω, εν κρίμα οι κορούδες που παραμορφώνουνται έτσι για το κοπελλούι, και εν ξέρω τι στο καλό κάμνουν για να φτάννουν σε χρόνο και χρήμα.

θέλω μασάζ