29/1/14

ΠΑΣΑ



Είμαι στο δρόμο.  Οδηγώ το αυτοκίνητο μου το οποίο αγαπώ, είμαι μόνη μου. Και έτσι μπορώ να οδηγώ ελεύθερα, και εν με κόφτει αν εν απότομα.
Είμαι στα φώτα στην αστυνομία του Λυκαβητού, στην έξω λωρίδα που αν στρίψεις αριστερά μπαίνεις στην Μακαρίου. Ανάφκει το φως και κατευθύνουμε προς την αγορά του Αγίου Αντωνίου. Έχει κάτι μαλάκες που παρκάρουν μες τον κύριο δρόμο αριστερά και έτσι εν μπορώ να προχωρήσω, επιβραδύνω, ανάφκω το ττραφικέητορ να δείξω προς δεξιά, και όταν βρίσκω ευκαιρεία-επειδή κανένας εν σταματά, φκαίνω δεξιά να συνεχίσω την πορεία μου. Πίσω μου φουσέκι ένα διπλοκάμπινο μπλε. Πουρούες φώτα εθκιαολίζετουν. Εγω επροσπέρασα το αυτοκίνητο που ήταν παρκαρισμένο και εξαναμπήκα στην αριστερή λωρίδα. Περνά που δίπλα μου, έκαμα του νόημα «ντροπή»-την γνωστή με το μούσι.
Εκάβλιασεν με ο χώρκατος ο μαύρος με τα σγουρά μαλλιά ο ξιμαρισμένος. Σταματήσαμε στα φώτα. Εγώ πίσω του. Έφκαλα τον φωτογραφία, τα νούμερα του.  Πιάννω τηλέφωνο τον παρέα.
-«στέλλω σου έναν τωρά»
-«στείλε και εννα σου πω ίντα ώρα»
-«στο γνωστό μέρος?»
-«ναι» απαντά μονολεκτικά και κλείει το.
Σε 2 ώρες στέλλει μου μήνυμα ότι με περιμένουν.
Φκαίνω της Λευκωσίας προς την επαρχία. Μπαίνω στην βοιμηχανική. Έχει μιαν αποθήκη σκοτεινή. Παρκάρω, χτυπώ το συνθηματικό, αννοίει μου.
Μπαίνω προχωρώ στο βάθος.
Εν διμμένος πας την καρέκλα, δρωμένος, ταλαιπωρημένος, εδέραν τον.
-«φίλε μου?» λαλώ του «όλα καλά?»
-«ποια είσαι» ρωτά με
-«κείνη που κάβλιασες το πρωί φίλε μου» λέω του και βλέπω ότι αναγνωρίζει με  «ελπίζω να μεν σε εδέραν πολλά αλλά τι να σου κάμω? Απλά επειδή είσαι μες το αυτοκίνητο εν σημαίνει ότι είσαι αφθαρτος φίλε μου, ούτε ότι δικαιούσαι να συμπεριφέρεσαι έτσι»
Εν απαντούσε, εδώκαν του έναν πάτσο.
-«αν ήμουν περπατητή με την Λήδρας και ήθελα να προσπεράσω ένα εμπόδιο μπροστά μου και έρκουμουν προς το μέρος σου ήταν να μου παουρίζεις? Ήταν να με καβλιάσεις μες τα μούτρα?»
Εν απαντά πλάε, διούν του αλλό ένα πάτσο
-«πρέπει να μου απαντάς άμα σου μιλώ, έτσι είναι η ευγένεια και ο σεβασμός»
Περιμένω πάλε τίποτε.
-« απάντα μου αλλιώς εννα σου τον δώκουν πάλε»
Θωρεί με μισισμένα
-«όι εν θα το έκαμνα»
-«άρα έκαμες λάθος που το έκαμες πριν ένναιν?»
-«ναι»
-«άρα τι πρέπει να μου πεις?»
-«συγνώμη»
Σιωπήσαμε. Γυρίζω προς τον παρέα μου
-«εννοεί το?»
-«όι» λαλεί μου
-«τι να κάμουμε?»
-«να τον δέρουμε κιάλλο?»
-«εγώ νομίζω να του κόψουμε το καβλί του να μεν μπορεί να ξανακάμει τούτο το λάθος»
-«οκ» λαλεί μου
Ετσιλλίσαν τον χαμέ και εκόψαν του το.

Καθένας με τες φαντασιώσεις του.
Είδαμεν του Αντίχρηστου, είδαμεν της Αμαδρυάδας
Εμένα εν τούτη η φανταστική μου ιστορία!

27/1/14

"Μπούρου μπούρου" ή "I need a chill pill


1. Η ζωή μου εν έχει νόημαααααα, ότι σκέφτηκα το σκέφτηκε κάποιος άλλος ήδη, καμία πρωτοτυπία, τίποτε σημαντικό σε τούτο τον κόσμο όλα επαναλαμβάνονται
2. -τι εννοείς ότι αν μείνω έγκυος εν ξέρεις τι θα κάμεις Χ? Τι εννοείς εν του φιτζ και εν ξέρεις αν μπόρεις να του κάμεις κακό, μερικές φορές πραγματικά με εκπλήσσεις!
–μπεατρίξ μπορείς σε παρακαλώ να σταματήσεις να σκέφτεσαι μοιρολατρικά? Ντάξει εν έχουμε έπιπλα, ντάξει δεν έχουμε ΧΡΗΜΑ ΧΡΟΝΟ ΧΩΡΟ, αλλά εννά το πετάξουμε το κομματούι του φιτζ? Που εν δικό του?
–τωρά μιλούμε υποθετικά, εν έχει τίποτε
–όι εν έχει τίποτε αλλά αν είχε?
–κι αν είχε κι αν εν είχε, εννά το δούμε στο μέλλον
–καλύτερα να μεν το δούμε αφού εν ξέρουμε
–καλύτερα να προσέχουμε προς αποφυγήν παρεξηγήσεων
–ναι..
 –..ναι
Φιτζ? Απαιτείτε αναβάθμιση των μέτρων προστασίας μετά από αναθεώρηση της επικινδυνότητας αφού επικινδυνότητα=πιθανότηταΧσημαντικότητα, άλλαξεν η σημαντικότητα άρα μειώνουμε την πιθανότητα!
3. Ρε αλήθκεια θέλω μόνο να είμαστε με τον Φιτζ διακοπές, παλιά εσκέφτουμουν «μα ποιος θέλει ολάν να πηέννει συνέχεια διακοπές, εμένα πορώνει με να δουλεύκω, τούτοι ούλλοι οι αθκιασεροί εν έχουν άλλοι έννοιαν?»
Τωρά όμως απλά θέλω να με αφήκουν ήσυχη, θέλω να θκιανέφκουμε με τον άντρα μου και κανεί ολάν, εν θέλω να περνώ παραπάνω ώρες με τούτους δαμέ παρά με κείνον, έλεος δηλαδή. Θέλω διακοπές, θέλω να πηαίννουμεν 3 φορές το χρόνο. Μόνοι μας, και να μεν με κόφτει τίποτε. Θέλω τωρά. Αεροπλάνον->άλλη χώρα με το Φιτζούδι. Τωρά, πνίουμε, τωρά φύαμεεεεεεε. τ ω ρ α
4. Φιτζ σε παρακαλώ θέλω να φύουμε. Να πάμε σε μια χώρα που εν θα ξέρουμε κανένα. Με οικογένεια με φίλους με τίποτε, και να ξεκινήσουμε ξανά.
5. Άσε τα οικονομικά…μα να  μεν φκαίνω με τίποτε? ΜΕ ΤΙΠΟΤΕ? Συνέχεια νέα έξοδα και γω να πιέζουμε να μεν ξοδεύω. Το πιο αποτελεσματικό, δεν έχεις μαζί σου λεφτά->δεν ξοδεύεις. Καταγράφεις το κάθε σκατό που γοράζεις έστω και τα 5 σεντ, και νιώθεις μονίμως ενοχές για τον καφέ σταρμπακς που αγόρασες 4.5 ευρώ. Πάντα ήταν 4.5 ευρώ? 4.5 ΕΥΡΩ? Και μια πίττα γύρος 5.5? και ο καφές 4.5? πάμεν καλά? Και σκοτώνεσε σκοτώνεσε σκοτώνεσε να ξοδεύεις 50 ευρώ την βδομάδα με την πεζίνα μέσα! Και ερκετε ο ππεζεβέγκης του Δήμου Στροβόλου επειδή άφηκες το αυτοκινητο σε ένα παραδρομούι 5 λεπτά με το ρολόι, πόσην ώρα θέλεις να γοράσεις ένα κρουασάν και βάλλει σου ττίκετ 85 ευρώ που γράφει πάνω ότι ήσουν εκεί 20 λεπτά! Και να του λαλείς ότι εν ψέματα που λαλεί και να σε περιπαίζει ο σκατάς και να πιάννεις στο Δήμο Στροβόλου και να σε στέλνουν που τον ένα στον άλλο να κάμεις παράπονο-σκατάες του Δήμου Στροβόλου πέρκει κάτσουν τα λάστιχα σας ούλλα ασιχτίρ πκιον-και ύστερα να παρκάρεις μες σε ένα παρκινγκ και να αρκέφκεις να κλαίεις επειδή εν έπρεπε να παρκάρεις τζιαμέ αλλά ήταν 5 γαμημένα λεπτά και που να εύρεις τα 85 ευρώ και έχεις και γάμο και γιατρό και δάνειο και ασιχτίρ Χ που μίσhιμου εν ξέρεις τι εννά κάμουμε με το πραματούι του Φιτζ εν μπορείς να πλερώσεις ένα ραπόρτο και εν ξέρεις αν θα κάμεις και κοπελλούι και είμαι 28 χρονών και εν μπορώ να πλερώσεω ένα ραπόρτο καιιιιιιιιι εν θέλω να πάω πίσω στην δουλειά εν θα ανέχουμε τον κάθε μαλάκα για την πείρα και να μαλλώνω με τον κόσμο και να μου σφυρούν οι άντρες που τους κάμνω παρατήρηση και να σκάζω επειδή είμαι ανώτερη και στην τελική να μεν μπορώ να πιερώσω ένα ραπόρτο καιιιιιιιιιιιιι έρκετε ο Φιτζ να μου κάμει παρέα στο πάρκινγκ και περνά το μελτ ντάουν και κανεί.
6. Και να κλαίεις επειδή: α. έγραψε σε ο Δήμος Στροβόλου
β. ο σκύλος εν όλη μέρα μόνος του και εκνευρίζεται και εν δυστυχισμένος και απελπισμένος και κλαίει αλλά εν ξέρεις τι να καμεις, εν μπορείς να κάτσεις σπίτι να γλέπεις τον σκύλλο ασπούμε αλλά νιώθεις ενοχές επειδή εν γερούι.
γ. ο σκύλος του Φιτζ πεθυμά τον αλλά πώς να τον φέρουμε δαμέ?
δ. εμαράναν οι μενεξέδες που εφύτεψεν η μάμμα σου και έπιασε τηλέφωνο και επαούριζε
ε. εν προλαβαίνεις να κάμεις τίποτε
ζ. η κοπέλα επήε στο TLC επειδή επέθανε το μωρό της 24 μερών και επήε στο μέντιουμ και ήρτε το πνεύμα του μωρού της και είπε της ότι εν οκ και να μεν νιώθει άσχημα
η. η αμμόχωστος εν κατεχόμενη και το Βαρώσι ερειπωμένο
θ. επήες για ποτό με την φίλη σου την Πέγκυ και εσυνειδητοποίησες πόσο ωραία θα ήταν να ήσασταν στην ίδια χώρα.  Και οι δύο οι Πέγκες εφύαν που την Κύπρο
ι. η γιαγιά σου εν άρρωστη και εξίασες να την πιάσεις να την ρωτήσεις αν έγιανε
η. φεύκεις που το σπίτι η ώρα 8 και έρκεσε πίσω η ώρα 18

ΤΙ ΕΝΝΟΕΙΣ ΕΧΩ PMS, ΜΟΝΟ ΕΓΩ ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΙ ΝΑ ΤΟ ΛΑΛΩ, ΑΜΑ ΤΟ ΠΕΙΣ ΕΣΥ ΑΦΚΟΥΝ ΤΑ ΛΑΜΠΟΥΘΚΙΑ ΜΟΥ

21/1/14

Περί σφαγής χοίρου και μη μου άπτου


Είδαμε φαντάζομαι πολλοί την εκδήλωση που θα κάμναν οι αβκορήτες για να σφάξουν ένα χοίρο που ετρέφαν τόσο καιρό.
Καταρχήν!
Προτείνω στον φιλελεύθερο και στα άλλα σάιτς αντί φωτογραφίες από μικρά και χαριτωμένα γουρουνάκια τύπου Μπέηπ, να βάλλουν και την εξής φωτογραφία:

Λλίο τρέχουν τα σάλια μου πάντως άμα θωρώ κείντο ψαρονεφρούδιν αριστερά και τες μπριζολούδες και τα μεντάλιονς παναία μου, μισοψημένα να τα βάλλεις μες το στόμα και να γεμώνει ζουμί.

Άκουσα διάφορα, του στυλ μα να κάμουν έτσι πράμα?
Μα να το δουν μωρά τούτο το πράμα?
Μα τέτοιες μακαβριότητες
Εν αντιλέγω ρε παιδί μου, εν σκληρό να δεις ένα ζώο να σφάζεται, αλλά εν νομίζω να το θεωρείς σκληρό όταν ξεκοκαλίζεις κρέας, παιδάκια στα κάρβουνα, συκωτάκι, σούβλα, μπιφτέκια λαχταριστά σόζουμα, χάμπουργκερ που το limoncello, στιφάδο και μπριζολάκια, μπούτια κοτοπούλου με την πετσούδα τους.
Ξέρω ότι είστε όλοι φιλόζωοι και φιλεύσπλαχνοι και παντελεήμωνες, προφανώς δότες μυελού των οστών και περιβαλλοντιστές που δίνουντε πας τα δέντρα και έχετε στο email signature σας ένα «think before you print» να βρέθετε.
Αλλά…!
Το να σφάξεις ένα ζώο, εν κάτι που συμβαίνει κάθε μέρα, πολλές φορές, συνεχώς, ονομάζονται σφαγεία και εκεί τα ζώα σφάζονται, καθαρίζονται, κόβονται και συσκευάζονται για να φτάσουν σε εσένα σε μια user friendly μορφή, μην νιώθεις και ενοχές ότι εσκότωσες ένα ζώο για να τραφείς.
Το ότι δεν το βλέπεις δεν σημαίνει ότι δεν γίνεται! Ναι αυτό το χαριτωμένο γουρουνάκι που βλέπεις στο σάιτ του φιλευθερου αναγιώνεται για να σφαχτεί. Ταίζεται, μένει στο χοιροστάσιο και κάποια μέρα θα γίνει τρυφερά μπριζολάκια που θα βρεθούν στο πιάτο σου. Ξέρω ότι μπορεί να νιώθεις πιο καλά να γοράζεις απλά ένα κομμάτι κρέας αλλά:

=


Τωρά….!
Το αν θα πάρεις τα παιδιά σου να το δουν ή όχι εν άλλου παπά ευαγγέλιο. Εγώ ξέρω πολλούς που είδαν σφαγές και εν επάθαν τίποτε, ξέρω και άλλους που είδαν και εν εξαναφάν κρέας στη ζωή τους. Το πώς το αντιμετωπίζει ο κάθε ένας εν διαφορετικό. Εγώ είδα, είμαι οκ. Εν οκ, έτσι είναι ο κύκλος της ζωής. Πρέπει να πεθάνει για να το φάω. Το ότι πλέον εν χρειάζεται να το σφάξω να το καθαρίσω και να κινδυνεύω επειδή εν θα το κάμω σωστά ή σε υγιεινό περιβάλλον εν πλεονέκτημα. Το ότι πρέπει να ξέρουμε όμως πόθεν φκαίνει το κρέας και πώς εν απαραίτητο. Μεν καταλήξουμε να μεν ξέρουν τα παιδιά ότι το μπεργκερ εν που αγελάδα και στην τελική να μεν έχουμε κανένα σεβασμό ως προς το πόθεν και πως έρκετε το φαί στο πιάτο μας.
Και μεν μου αρκέψετε για χορτοφάγους και ιστορίες, αν σέβεσαι τον εαυτό σου τρώεις κρεας, επειδή το κρέας έχει κείνα τα συστατικά που εν τα βρίσκεις αλλού! Και αν είσαι τόσο χαρτκορ που θες να σέβεσαι τα ζώα τότε εν πίνεις γάλα, εν τρώεις τυρια. Η διαδικασία που φκάλλουν το γάλα να δεις πόσο άσχημη είναι. Και αφού είσαι χαρτκορ εν τρώεις ούτε συμπληρώματα διατροφής για να είσαι κάπως υγιής επειδή είτε κάποθεν τα εφκάλαν-δηλαδή κάποιον οργανισμό-είτε εκάμαν τα, άρα έμμεσα σκοτώνεις κάποιο ζώο για να γίνει συμπλήρωμα να το φάεις, είτε τρώεις μεταλλαγμένα συμπληρώματα διατροφής.  Ναι ξέρω έχει πολλά κενά, και η εξηγηση είναι απλοική αλλά κάπως έτσι πάει.
Το άλλο σκέλος.....!
Ναι εν παράδοση. Το να μεγαλώνεις γουρούνι στην αυλή εν παράδοση! Εκάμναν το όλοι, όχι μονο οι παππούδες αλλά και πολλοί γονιοί. Ρε εγώ ξέρω χωριά που ακόμα κάμνουν το. Σίουρα εν μεγαλώσετε όλοι μες τα σαλόνια μη μου άπτου και τα συναφή. Καποιοι λίγοι μπορεί, κάποιοι πολλοί όχι. Και ναι εν παράδοση. Όπως όλοι οι άλλοι λαοί σφάζουν και σκοτώνουν ζώα ως μέρος της παράδοσης τους, έτσι και εμείς έχουμε τούτο, σφάζουμεν ένα σhιοίρο 2 φορές τον χρόνο, σιγά το πράμα. Σε όλες τις χώρες υπαρχουν τέτοιες παραδόσεις, και οι περισσότεροι λαοί τις τιμούν με περηφάνια, είτε σκοτώνουν φώκιες είτε λούνουνται γιαίματα, είτε ταύρους να μάχονται.  Κάποια εν μακάβρια, κάποια εν τραγικά, κάποια ναι πρέπει να απαγορευτούν. Αλλά το να σφάξεις έναν ευλοημένο σhιοιρο εν νομίζω να εν τόσο τραγικό.

Σοου πνάστε λλίο και αφήστε τα πλάσματα να χαρούν νάκκον με την παράδοση τους.

15/1/14

Η Πέγκυ

Η Πέγκυ λέει επεθύμησε με
Η Πέγκυ λέει είδε με όνειρο
Η Πέγκυ εκουρέυτηκε και περιπαίζω την όπως εν όπως το σhιυλλί
Η Πέγκυ εν ήρτε φέτος τα Χριστούγεννα και αν και ήταν  με γκόμενο επιάσαν την τα μοναχικά της σύνδρομα
Η Πέγκυ εν ήρτε ούτε την Πρωτοχρονιά και αν και ήταν σε ένα φοβερό μέρος κατάλληλο για την αλλαγή του χρόνου παραπονιέται
Η Πέγκυ κουράζεται που την Κύπρο αλλά εβαρυφάνηκε της, πρώτες γιορτές μακρυά.
Η Πέγκυ λέει ότι πρέπει να χαλαρώσω και να μεν με πιάννουν τα αγχη μου και ότι ενόμιζεν επέρασαν μου μετά το μάστερ
Η Πέγκυ λέει εν πελλάρες που λαλώ ότι εν κάμνω για τούντην δουλειά και κανεί ανασφάλειες
Η Πέγκυ λέει ότι θα φέρει τον γκόμενο το καλοκαίρι
Η Πέγκυ λέει ότι να με ανησυχώ που περνούμε καφκάες με τον Φιτζ
Η Πέγκυ λέει εν επειδή είμαι ξεροκέφαλη και κείνος συνηθισμένος να κάμνει ότι θέλει
Η Πέγκυ λέει ταιριάζουμε και να μεν φοούμαι
Η Πέγκυ λέει να τον ακούω τι λέει πριν να φωνάζω
Η Πέγκυ ξέρει με καλά νομίζω
Η Πέγκυ εν μακρυά
Η Πέγκυ στέλει μου μήνυμα ότι λείπω της και νιώθει μοναξιές
Η Πέγκυ εν με φοάτε, ούτε γω, λαλεί μου ότι της κόψει, όπως νιώθει καλά ή κακά, και γω
Η Πέγκυ εν είδε το σπίτι που μένουμε ακόμα
Η Πέγκυ είδε τον Φιτζ 2 φορές.
 

7/1/14

Αντέχω?

-δεν ξέρω τι να τραγουδήσω τι να πω, είν η φωνή μου ένα σήμα από καπνό
-πρέπει να με πιάννει τούτη η ανησυχία για ούλλα ούλλη την ώρα?
-τι εννά κάμω? τι εννά καταφέρω? που πάω που έρκουμαι?
-εννα τα φκάλω? εν θα τα φκάλω? 
-λεφτά? λλία? καλά? άλλα? πώς?
-να φυλάω? εν κανούν
-σύνταξη?
-τι θα κάμω εν είμαι μιτσιά, εν προλαβαίνω να φυλάξω
-να μείνω?
-να φύω?
-εννά φύει?
-εν πάω μόνη μου πκιον
-πάμε πακέτο
-βαρκέται? έχω την ευθύνη αν βαρκέται? πρέπει να τον διασκεδάζω?
-ποιά είμαι?
-τι φορώ? τι εν τούντα ρούχα? εν φορώ καν τακούνια, γιατί εν φορώ τακούνια? γαμώτηφτώχια μου εν κρατώ να γοράσω ένα παπούτσι του χαιρκού
-εννα μου πεις σιγά το τραγικό κόρη μου έχει πλασματα που εν κρατούν να φάσιν και συ κλαίεις για τα παπούτσια
-τι κάμνω?
-εν με αναγνωρίζω
-αλλάξαν ούλλα τα δεδομένα
-άλλαξε κλίση ο άξονας μου και ακόμα εν εσυντονίστηκα
-εν ξέρω τι κάμνω
-αναθεώρηση των ονείρων μου?
-ένναιν φοητσιάρικο όμως?
-να σου κάμνει πλήρη αναθεώρηση ένας άνθρωπος
-και ένας άνθρωπος που ναι μεν διά μέσα αλλά φοάτε όσο εσύ
-και που την μια θέλω να δώκω μέσα
-φουλ, όλα τα πλάνα να τον περιλαμβάνουν
-που την άλλη έχει κάτι νύχτες που τσακωνούμαστε τα ξημερώματα, που σκέφτουμαι "τικαμνωτικαμνωτικαμνω" και αν όντως αντέχω τούτο το πράμα
-πάω δουλειά
-πάω σπίτι
-τρώμε
-κοιμούμαστε
-ξανά μανά
-εν ξέρω πκιο εν το ππόιντ
-είμαι σε δουλειά καθοριστική-πείρας-εμπειρίας-κείνο το στάδιο που αν το χειριστείς σωστά μπορεί να τα καταφέρεις αλλά γιατίιιιιιιιιιιιιιι γιατίιιιιιιιιιιιιι? εν έχει νόημα ρε κουμπάρε
-εν ξερω τι καμνω
-ξερω οτι θέλω τον
-ξέρω ότι κάμνω για τούντην δουλειά
-ξέρω ότι έχω τα φόντα

-αντέχω?

3/1/14

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ (ΓΙΑ ΑΓΡΙΟΥΣ) #2: Ο καφές

Είσαι γυναίκα? Είσαι στην Κύπρο? Εργάζεσαι? Πόσες φορές έκαμες καφέ του μάστρου?
(ο μάστρος, εν τη γυρίζει η γλώσσα μου τούντην λέξη. Εν σάννα και διάς του την κυριαρχία. Φίλε μου δουλεύκω σου πλερώνεις με εντ οφ στόρι. Εμένα ο μάστρος μου εν ο Fitz)

Εμέναν η μάνα μου απαγόρευσε μου να κάμνω καφέ. «Εν σε σπούδαζα να μου κάμνεις καφέ του κάθενου». Επίσης η μάνα μου εν επολλοδέχετουν να κάμνουμεν καφέδες μες το σπίτι ή στα τραπέζια. Έτσι κάνω του παππού μου και της γιαγιάς μου, αν τύχει και του παπά. Αλλά δεν φημίζομαι-κοινώς εν μου περνά.

Στην προηγούμενη μου δουλειά είχαμε καμπόσους επισκέπτες. Αλλά εν είχαμε σέκρεταρι ή ρεσέψιον οπότε όποια ήταν τjιαμέ κατάυρα έκαμνε καφέ. Εγώ εβουρούσα και εχώνουμουν επειδή αλήθκεια εν θα κάθουμε να κάμνω καφέ. Είμαι υπάλληλος και όι δούλος. Ήμουν μπίζι, ήμουν τουαλέττα, μιλούσα στο τηλέφωνο ή απλά έκλεια την πόρτα του γραφείου και έκαμνα ότι εν άκουα. Ώσπου και ήρτεν η μέρα που εν είχε καμιά άλλη εύκαιρη, μόνο εγώ εκάθουμουν. Έρκετε η λογίστρια βουρητή «ήρτεν ο τάδε και ο τάδε και πήαιννε να κάμεις καφέδες»
«γαμώτο» σκέφτουμαι «there is no way out, fuckity fuck».
 Πάω με τα τακκούνια και το πουκαμισούδιν να τους πάρω παραγγελία συνέχεια να σκέφτουμαι ξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλα. Ηθέλασιν νέσκαφε και ένας καφέ κυπριακό. Πάω στην κουζίνα βράζω το νερό. Φκάλλω και το μπρίκκι.

Ο ένας ήθελε σκέττο μάυρο νέσκαφε

Συνταγή για σκέττο μάυρο νέσκαφε: προσθέτω 3 κουταλάκια νέσκαφε. Βάζω μισό βραστό νερό μισό κρυό ώστε να έχει μιαν χλιαρή θερμοκρασία. Νεκατώνω.

Ο άλλος ήθελε σκέττο με μισό γάλα

Συνταγή για σκέττο με μισό γάλα: προσθέτω 3 κουταλάκια νέσκαφε. Βάζω λίγο βραστό νερό και διαλύω. Προσθέτω κρυό γάλα μέχρι την χαραγή.

Ο τελευταίος ήθελε κυπριακό σκέττο.

Συνταγή για κυπριακό σκέττο: βάλλω 2 κουταλάκια καφέ σε νερό μετρημένο στο φετjιανιούι. Βράζω το μίγμα στο μπρίκκι, βράζω βράζω ώσπου να φουσκώσει, απομακρύνω από την φωτιά, ξαναβράζω, φουσκώνει, απομακρύνω, ξαναβράζω και επαναλαμβάνω τα βήματα ώσπου να γίνει κατούρημα, σερβίρω με ένα ποτήρι νερό.

Έβαλα τους και μες τον δίσκο, επήρα τους εσέρβιρα τους και επήα πίσω στο γραφείο μου.
Εν μου ξαναζητήσαν να κάμω καφέ-ΕΒΕΡ.
Γαμώτοστερεότυπα και τα σεξιστικά σας δεν θα καμω καφέ ποττέ