4/11/14

Αγαπητή φίλη,



Αγαπητή φίλη,

Θυμούμαι πολλές από τες συζητήσεις που είχαμε τα 6 χρόνια που ήμασταν φίλες, τες 2 φορές που έκλαψα πας τα γόνατα σου. Την πρώτη φορά που έκαμα γενέθλια μόνη μου, όταν έκλεισα τα 19 σε άλλη χώρα και είπα σου το, εγόρασες μου λουλούδια και ένα καπ κέηκ. Που έρκεσουν σπίτι μου μεσημέρι, και τελικά εγίνετουν 2 το πρωί, παρακαλούσα σε να μείνεις να μεν πας περπατητή μόνη σου και έβρουμεν σε σε κανένα χαντάκι αλλά εν εδέχεσουν. Θυμούμαι τα πικκαρίσματα που μου έκανες όταν με εκέρδιζες στα χαρτιά, την μανία σου με τον Σάκη τον Ρουβά. Που εμείναμε μαζί σε ξενοδοχείο μια φορά και γελούσαμε ως τα ξημερώματα. Που εφκάλλαμε την τύχη μας με κάτι χαρτιά με φιγούρες και πιστεύκαμε τα. Που εγοράζαμε κρέμες σώματος σανταλόξυλο και νομίζαμε ότι ήταν μαστ, και επίναμε καφέδες στο σταρμπακς της γειτονιάς μας. Που με παρηγορούσες όταν εν επερνούσα τα μαθήματα μου, και που σε παρηγορούσα και εγώ.  Που εν μπορούσαμε να αναδειχτούμε μες την ελληνική παιδεία και εσπάζαμε στο γιατί. Που χαχανίζαμε στις διαλέξεις. Που σου λαλούσα τα προβλήματα μου και άκουες, και βοηθούσες με πραγματικά. Ήσουν μια που τες καλύτερες μου φίλες.
Μετά άρκεψες να χάνεσαι, να απομακρύνεσαι.  Όταν όλοι ήρταμε Κύπρο, εσύ έμεινες Ελλάδα. Και ύστερα τσακωθήκαμε, που παντρέφτηκε ένας φίλος μας και ενώ ήσουν Κύπρο εν ήρτες, και εν εσκέφτηκες καν να μου πεις ότι εν θα έρτεις, και κρατούσα σου θκυο καρέκλες για να γνωρίσω τον καινούριο σου γκόμενο.  Μετά όταν σε ρώτησα είπες μου ένναιν που την δουλειά μου γιατί εν ήθελες να έρτεις. Σταματήσαμε να μιλούμε.
Μετά που 2 χρόνια έμαθα ότι ήρτες μόνιμα Κύπρο, έστειλα σου στο φέησμπουκ. Είπα σου ότι εν ξέρω γιατί εν μιλούμε και ότι θα ήθελα να σε δω. Είπες μου εχάρηκες που σου έστειλα και ότι θέλεις και συ να βρεθούμε. Σοου βρεθήκαμε, πριν τα Χριστούγεννα του 2012. Ήρτες με τον πρώην καινούριο γκόμενο-νυν χαρτωμένο. Πείραξε με λλίο επειδή ήθελα να είμαστε μόνες μας να μιλήσουμε, αλλά συμπάθησα τον, και συμπάθησε με. Κάτσαμε 4 ώρες, ξεκινήσαμε με καφέ, συνεχίσαμε με ποτά. Και ενθουσιάστηκα επειδή πάλε πέρασα μαζί σου ωραία, όπως πάντα. Είπες μου θα κανονίσουμε ξανά, ο χαρτωμένος σου είπε μου «ναι, ναι να έρτεις και σπίτι μας να δεις και τους καναπέδες μας», ήταν καινούριοι και χουμιστήκετε μου τους. Χάρηκα που σε ξαναβρήκα.
Που τότε εν ξαναεπικοινώνησες. Θεώρησα πως αν ήθελεςνα έχουμε επαφή θα μου έστελνες τουλάχιστον ένα μήνυμα.
Ε που τότε σκέφτουμε σε σχεδόν κάθε μέρα. Εν ξέρω γιατί.

21 σχόλια:

  1. Θέλω να σου πω πως όταν πεθάνει μια φιλία είναι καλό να μεν της φωνάζουμε Λάζαρε δεύρο έξω τζαι να την αφήνουμε στον τάφο της.

    μπορεί να ακούγεται σκληρό. αλλά τζαι οι φιλίες κάμνουν τον κύκλο τους.

    το πιο πιθανόν να τη σκέφτεσαι επειδή νιώθεις ότι κάτι έμεινε στη μέση. όπως τους ανολοκλήρωτους έρωτες.

    Που την άλλη μεν μου διάς πολλή σημασία γιατί είμαι που τους ανθρώπους που δεν πιστεύω στη δεύτερη ευκαιρία. Εξαιρείται η σοκολάτα Crunchy.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μα μια φιλία δεν είναι όπως μια σχέση, δεν είναι όπως ένας έρωτας.
      δεν μπορώ να καταλάβω πώς απλά κόφκεις τον άλλο.
      αν σου είναι τόσο απεχθής τότε πώς έκανες παρέα τόσο καιρό;
      αν σου είναι τόσο ασήμαντος τι έχασες τον χρόνο σου και την ενέργεια σου;

      Διαγραφή
    2. Κάπως συμφωνώ με την μάνα. Οι φιλίες έχουν τον κύκλο τους. Εκυκλώσαν πολλές δικές μου φιλίες και έπεφτα συχνά σε κατάθλιψη που το γεγονός ότι μια επερνούσα με τούτο το άτομο τέλια και τα επιέναμεν καταπληκτικά, και ένιωθα τούτο το connection, και ξαφνικά, όταν ήταν να χωριστούμεν για λίον, παίζει λίος παshαμάς πας το facebook messenger και μετά σιωπή. Στέλνεις μυνημα, εν απαντούν. Φτάνεις σε ένα σημείο που όταν σου στείλουν τζίνοι πίσω (μετά που μήνες) εχεις αποθαρρυνθεί τόσο πολλά που απλά προσπερνάς το.

      Τωρά, έχουμεν τούτα ούλα τα μέσα άμεσης επικοινωνίας αλλά νιώθω σαμπώς και ο κόσμος και οι παρέες απομακρύνουνται πιο πολλά, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο να κρατήσεις επικοινωνία.

      Έτρωεν με πάντα το γιατί, γιατί με έκλασεν η άλλη έτσι. Στο τέλος, ερώτησα τόσα πολλά 'γιατί' που εκατάληξα ότι έτσι ένει. Οτι η φιλία εν δύσκολο πράμαν, και πως για να έχεις πραγματικήν δυνατήν φιλία πρέπει να έχει consistency για χρόνια - τουλάχιστον 5 λαλούν οι επιστήμονες.

      Αν που το 2012 εν εγύρισεν να σου στείλει ένα μύνημα, σιχτιρ δηλαδή! Ήταν να σου επρότινα να της εξανάστελνες για να βρεθείτε, αλλά φοούμαι ότι η αδιαφορία της μπορεί να σε πληγώσει πάλε.

      Διαγραφή
    3. Νομίζω συγκρίνεις συμπεριφορές με γνώμονα το πώς θα αντιμετώπιζες εσύ μια κατάσταση. Αλλά οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί μεταξύ τους οπότε απλά θα πρέπει να αποδεκτείς οτι εσύ έκανες μια προσπάθεια ο άλλος δεν ήθελε και δεν υπάρχει λόγος να το σκέφτεσαι. Ουσιαστικά πλεον αυτός ο άνθρωπος σου είναι μια άγνωστη σήμερα δεν πρόκειται πιστεύω να ξαναζήσετε τις στιγμές που περιγράφεις γιατί αλλάξαν όχι μόνο τα δεδομένα αλλά και σεις.

      Διαγραφή
  2. Και αν ηταν ολα τοσο απλα...
    Δεν μπορεις να μπεις στο μυαλο της, δεν εχει λογικο ολο αυτο το σκηνικο ετσι κι αλλιως.
    Εχω παρομοια περιπτωση.
    Απλα μια μερα θα τη ξαναδεις. Τυχαια.
    ΚΑι την σκεφτεσαι γιατι αυτο το θεμα δεν "εκλεισε" ποτε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν πρεπει ποτε να περιμενουμε πολλα απο κανενα. Εχοντας υποψη αυτο, δεν πληγωνεται ποτε κανεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήταν να γράψω σχόλιο, αλλά εδώ η Κολονα έγραψε μεγάλη σοφία.

      Διαγραφή
  4. Γιατί εν την ρωτάς? σοβαρά θα λύσεις την απορία σου και αν ήσασταν όντως καλές φίλες θα σου πει και θα ξέρεις. Νομίζω ότι ενεν τόσο πολύπλοκο. Αυτή την στιμή είσαι στεναχωρημένη γιατί δεν κάνετε παρέα και δεν ξέρεις τι πήγε χ και την σκέφτεσαι κάθε μέρα και θέλεις να μάθεις. Δεν έχει εγωισμούς δαμαί, ρώτα την ίσια και σταράτα. Μπορεί να μην σου αρέσει η απάντηση αλλά εννα ξέρεις και τούτο ενα σε βοηθησει να λύσεις εσωτερικά τα θέματα που μπορεί να σου δημιουργεί τούτη η απώλεια ή ακόμα καλλύττερα να λύσετε κάτι που ήταν αγκάθι στην φιλία σας και να κερδίσετε την παλιά σας φιλία. θα ξέρεις και εν θα έχεις τίποτε να κρέμμεται. ΡΩΤΑ ΤΗΝ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εννα διαφωνησω λιο μαζι σου. Νομιζω τζιαι να την ρωτησει εν προκειτε να παρει απαντηση γιατι πολλα απλα εν υπαρχει απαντηση. Εν υπαρχει καποιος λογος που απομακρυνθηκαν. Οι λογοι κατ' εμενα, σε ετσι περιπτωσεις, ειναι οτι πολλα απλα αλλαξαν οι ζωες και των δυο τζιαι εν υπαρχει κατι που να τις συνδεει.
      Αλλάξαν ισως τα ενδιαφεροντα, οι προτεραιοτητες... Ειμαι σε παρομοια κατασταση με μια φιλη, μονο που ειμαι εγω που αρχισα να καμνω πισω ακριβως για τουτους τους λογους. Αλλαγη προτεραιοτητων.

      Διαγραφή
    2. Εν ξέρω ρε εγώ πάλι πιστεύω ότι για τόσα χρόνια φιλίας εννα έπρεπε να προσπαθήσει. Γιατί να μεν ξέρει και γιατί να μεν της πει. ΕΓώ αν είχα πρόβλημα θα το έλεα. Ακόμα τζιαι αν ήμουν σε άλλη φάση και δεν μπορούσα να είμαι όπως παλιά με κάποιο πάλαι θα το έλεα. Εν ξέρω...

      Διαγραφή
  5. Καταλάβω σε. Έζησα κάτι παρόμοιο με φίλη 10ετίας. Κολλητή. .Ετυχε να παρεξηγηθω με τον κολλητό του γκόμενού της (και νυν άντρα) και για αυτό το λόγο άρχισε να ξεκόφκει. Και ξαφνικά εγίναμεν ξένες. Έκαμα κι εγώ λάθη παραδέχουμαι το. Αλλά επροσπάθησα μετά χωρίς ανταπόκριση. Μετά που 8 χρόνια άμα το σκεφτώ ακόμα πληγώνει με. Εν μπορώ να κάμω κάτι. Ούτε συ νομίζω. Πλέον έχει η κάθε μια τη ζωή και την οικογένεια της, κι άλλες προτεραιότητες. Προφανώς ο χρόνος και οι συνθήκες αλλάζουν πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. I'm with Amy on this one!
    Δεν πιστεύω ότι στις ανθρώπινες σχέσεις που μας ενδιαφέρουν θα πρέπει να μετρούμε ευκαιρίες (σόρρυ Μάνα!).
    Εφόσον πράγματι την σκέφτεσαι και σε ενδιαφέρει η αποκατάσταση της σχέσης σας, να το μοιραστείς μαζί της. Στη χειρότερη περίπτωση, θα έχει ξεκαθαρίσει το θέμα (ότι δεν) και δεν θα σε απασχολεί πια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. και εγώ συμφωνω
      επειδή οκ έχω τις παρέες μου, και τους γνωστούς που θα χαχανίσω, αλλά τις φίλες μου, έχω τες σε άλλο επίπεδο, ενναιν παρέες, εν σχέσεις. επενδύω χρόνο, ενέργεια και εαυτό.

      Διαγραφή
  7. Πολλά αστείος ο καιρός που έρκεται τούτο το ποστ, μετά που τούτο το ποστ http://pellokattos.blogspot.com/2014/10/cause-im-all-alone.html τζαι τες συζητήσεις τες οποίες έκαμα με αφορμή τζείνο.

    Τέσπα, συμφωνώ με μάνα. Καταλαβαίνω ότι απορείς κι εσύ,αλλά κανεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Το πόσο σε καταλαβαίνω εν ηξέρεις.
    Αλλά εν μπορείς να εκβιάσεις την παρουσία κανενός. Μπορεί να σε νοιάζεται, μπορεί να μεν έγινε κάτι ιδιαίτερο για να ξεκόψετε. Μπορεί απλά να χωρίσαν οι δρόμοι σας, έτσι ήσυχα τζιαι απαρατήρητα. Συμβαίνει.

    Δε το όμως θετικά. Ελευθερώνει "΄χωρο" για την επόμενη φιλία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. όντως ελεθυέρωσε, έχει και 4 χρόνια η κουβέντα :)

      Διαγραφή
  9. Μου έτυχε να βρεθώ και από τις 2 πλευρές. Στη μια περίπτωση ήταν σχοινί και κόπηκε επειδή ξεκίνησε να μπαίνει σε μια φάση που εμένα δεν μου άρεσε όμως ήξερε το γιατί ξέκοψα. Στην άλλη την περίπτωση απλά μια καλή μέρα εξαφανίστηκε χωρίς να δώσει σημεία ζωής ή να μου πει το πώς και το γιατί. Προσπάθησα να επικοινωνήσω γιατί συμφωνώ με την Μπρέντα, αλλά δεν.

    Σε κάθε περίπτωση η ζωή συνεχίζεται όπως λέει και η Μάνα, κυρίως όταν έχεις ήδη δώσει μια ευκαιρία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. πάντως οι γυναικείες συμβουλές εν χάννουν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Tο κείμενο απευθύνεται σε εκείνη σε μορφή γραμματος. Οπότε γιατί δεν της το στέλνεις;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. ουφφουυυ.ουλλα ειναι υποκειμενικα.εσσιει σχεση παντα με τον χαρακτηρα του καθε ενος...με το πως βλεπει τα πραματα...με την θεωρια του για την ζωη...με την ηθικην του και τελος με τις αναγκες και τα "θελω" του.Ενα πραγμα ομως Δεν μπορει Ποτε να αλλαξει και αυτο φυσικα αν πραγματι υπηρξε καποτε αληθινο... Η "εγνοια"...δηλαδη η αναγκη του αλλου για το αν εσυ εισαι καλα.Αυτο πιστευω πως ειναι το υπερτατο στοιχειο της αγαπης.Κανενας δεν "νοιαζεται" αληθινα αμα επιλεξει να ειναι "απων" απο την ζωη καποιου.Και δεν μιλω για τα συνηθη ανθρωπινα συναισθηματα οπως λυπη(μανα μου τι επαθε;)-αγαπη(αγαπω τον/την μακαρι ναν καλα)-κ.λ.π.Κακα τα ψεματα ολοι μας λιγο πολυ βρεθηκαμε και στις δυο οψεις του νομισματος.Κανενας δεν θελει το κακο του αλλου(οι σωστοι και χωρις κακια ανθρωποι αυτης της γης).Αυτο ομως δεν σημαινει οτι στη " ουσια" μας πολυνοιαζει τι κανει,πως περνα και αν ειναι καλα καποιος.Το "νοιαζομαι" σημαινει παρουσια!Και λεγοντας "παρουσια" εννοω εμπρακτη και ουσιωδη.Δεν εχει σχεση αν μιλας με τον αλλο καθε μερα,καθε δεκαπεντε η πεντε φορες τον χρονο.Η ουσια ειναι οτι εισαι εκει-παρων και ετοιμοπολεμη.Γιατι μπορει η ζωη να μας "πηρε" σε αλλα μονοπατια αλλα Ν Ο Ι Α Ζ Ο Μ Α Ι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Έτσι είναι μάνα μου, οι περισσότεροι. Κατά βάθος μαλάκες! Αϊσιχτίρ, θυμήθηκα πρωινιάτικα τα δικά μου αντίστοιχα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή