3/1/14

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ (ΓΙΑ ΑΓΡΙΟΥΣ) #2: Ο καφές

Είσαι γυναίκα? Είσαι στην Κύπρο? Εργάζεσαι? Πόσες φορές έκαμες καφέ του μάστρου?
(ο μάστρος, εν τη γυρίζει η γλώσσα μου τούντην λέξη. Εν σάννα και διάς του την κυριαρχία. Φίλε μου δουλεύκω σου πλερώνεις με εντ οφ στόρι. Εμένα ο μάστρος μου εν ο Fitz)

Εμέναν η μάνα μου απαγόρευσε μου να κάμνω καφέ. «Εν σε σπούδαζα να μου κάμνεις καφέ του κάθενου». Επίσης η μάνα μου εν επολλοδέχετουν να κάμνουμεν καφέδες μες το σπίτι ή στα τραπέζια. Έτσι κάνω του παππού μου και της γιαγιάς μου, αν τύχει και του παπά. Αλλά δεν φημίζομαι-κοινώς εν μου περνά.

Στην προηγούμενη μου δουλειά είχαμε καμπόσους επισκέπτες. Αλλά εν είχαμε σέκρεταρι ή ρεσέψιον οπότε όποια ήταν τjιαμέ κατάυρα έκαμνε καφέ. Εγώ εβουρούσα και εχώνουμουν επειδή αλήθκεια εν θα κάθουμε να κάμνω καφέ. Είμαι υπάλληλος και όι δούλος. Ήμουν μπίζι, ήμουν τουαλέττα, μιλούσα στο τηλέφωνο ή απλά έκλεια την πόρτα του γραφείου και έκαμνα ότι εν άκουα. Ώσπου και ήρτεν η μέρα που εν είχε καμιά άλλη εύκαιρη, μόνο εγώ εκάθουμουν. Έρκετε η λογίστρια βουρητή «ήρτεν ο τάδε και ο τάδε και πήαιννε να κάμεις καφέδες»
«γαμώτο» σκέφτουμαι «there is no way out, fuckity fuck».
 Πάω με τα τακκούνια και το πουκαμισούδιν να τους πάρω παραγγελία συνέχεια να σκέφτουμαι ξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλαξεφτίλα. Ηθέλασιν νέσκαφε και ένας καφέ κυπριακό. Πάω στην κουζίνα βράζω το νερό. Φκάλλω και το μπρίκκι.

Ο ένας ήθελε σκέττο μάυρο νέσκαφε

Συνταγή για σκέττο μάυρο νέσκαφε: προσθέτω 3 κουταλάκια νέσκαφε. Βάζω μισό βραστό νερό μισό κρυό ώστε να έχει μιαν χλιαρή θερμοκρασία. Νεκατώνω.

Ο άλλος ήθελε σκέττο με μισό γάλα

Συνταγή για σκέττο με μισό γάλα: προσθέτω 3 κουταλάκια νέσκαφε. Βάζω λίγο βραστό νερό και διαλύω. Προσθέτω κρυό γάλα μέχρι την χαραγή.

Ο τελευταίος ήθελε κυπριακό σκέττο.

Συνταγή για κυπριακό σκέττο: βάλλω 2 κουταλάκια καφέ σε νερό μετρημένο στο φετjιανιούι. Βράζω το μίγμα στο μπρίκκι, βράζω βράζω ώσπου να φουσκώσει, απομακρύνω από την φωτιά, ξαναβράζω, φουσκώνει, απομακρύνω, ξαναβράζω και επαναλαμβάνω τα βήματα ώσπου να γίνει κατούρημα, σερβίρω με ένα ποτήρι νερό.

Έβαλα τους και μες τον δίσκο, επήρα τους εσέρβιρα τους και επήα πίσω στο γραφείο μου.
Εν μου ξαναζητήσαν να κάμω καφέ-ΕΒΕΡ.
Γαμώτοστερεότυπα και τα σεξιστικά σας δεν θα καμω καφέ ποττέ

5 σχόλια:

  1. Πολλά καλή μέθοδος! Ούτε εμένα μου αρέσκει να κάμνω καφέδες στη δουλειά, άμαν έρτει κανένας ξένος παραγγέλω του που την κατινιέρισσα (χάλια ο καφές της) και πληρώνει η δουλειά εκτός αν είναι κανένα πλάσμα που έχουμε ιδιαίτερες σχέσεις και κάμνω του που τα δικά μας. Εν μας πιέρωνουν για να κάμνουμε καφέ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αχ εν που τζείνα που μεγαλώνεις μισώντας τα. Κάμε καφέ, μαζί με το κάμε το τραπέζι μετά το φαΐ (ενώ ο αρφός σου ήδη μεταφέρθηκε στον καναπέ τζαι θωρεί saved by the bell).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η πρώην μαστόρισσα είχε την απαίτηση να της κάμνω τσάι (γιασεμί που το έφερνε που το ίνγκλαντ γιατί τα τσάγια που είχαμε δαμέ εν ήταν αρκετά καλά). Άμα εν την έβλεπα (επειδή εν με καλημέριζε) ότι ήρτε, τζι εν της έκαμνα, έπιανε με τηλέφωνο να μου πει "moonlight.....μα εξήχασες με;".
    Απεχθάνουμουν το, αλλά εγώ ήμουν η τηλεφωνήτρια, άτε.

    Στη νέα μου δουλειά, είμαστε πολλά λία άτομα, τζαι επειδή πάντα ρωτά ο καθένας τους ξένους του, όποιος είναι διαθέσιμος κάμνει. Τα αφεντικά μου εν μου ζητήσαν ποτέ να κάμω καφέ (εξάλλου ούτε πίνω καφέ, ούτε τζείνοι έννα μου κάμουν τσάι εμένα), αλλά εκτιμώ ότι εν μου ζητούν να κάμω στους ξένους τους.
    Πλέον άμα ακούσω ξένο άλλου να θέλει κάτι έννα προθυμοποιηθώ (τζι ας μεν τους κάμνω καλούς όντως), όπως τζαι τζείνοι έννα κάμουν για τους δικούς μου ξένους.
    Εν με ενοχλεί καθόλου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. xaxaxaxaxa wreo to kolpo s!!emena eutuxws damai p ime en m zitoun etsi pramata tziai mia fora p eprepe na kamo gt en ixe kanena allo molis efuan oi xenoi irte o mastros m k eipe m sorry p ekama kafe.:-)idea inta mastro :-Psouzaaaaa

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Χαχαχαχαχαχαχαχα! Από τα καλύτερά σου! Μου θύμησε τη γιαγιά μου, όταν ήμουν μικρός και πήγαινα στο σπίτι της, έφτιαχνε 10 καφέδες για τις φιλενάδες της που έπαιζαν χαρτιά. "Όλους τους ίδιους τους φτιάχνω και λέω της καθεμιάς πως αυτός είναι εκείνος που παρήγγειλε, δεν κατάλαβε ποτέ καμία τίποτα!"

    ΑπάντησηΔιαγραφή