29/8/13

Σαν το μικρό φαντασματάκι τριγυρνάς

Ασπούμε υπάρχουν 2 είδη "πρώην" γκόμενων χοντρικά!
1. οι πρώην που ήταν σύντροφοι, αναπτυχθήκαν κάποια αισθήματα σημαντικά
2. οι πρώην που ήταν για να περάσει η ώρα, να καλυφτούν κάποιες ανάγκες

Είτε έτσι είτε γιουβέτσι εν πρώην, ένα και το αυτό! 

Τωρά υπάρχουν 2 σχολές περί αντιμετώπισης των πρώην:
1. χωρίζω->end of story
2. χωρίζω->διατηρώ επαφή είτε πυκνή είτε αραιή επειδή νοιάζουμε και θέλω να είναι καλά

Εγώ είμαι της πρώτης σχολής. Χωρίζω άρα no connection at all, ούτε facebook ούτε ηλεκτρονικά, ούτε μηνύματα, ούτε τίποτε! Προφανώς δεν νοιαζόμαστε αρκετά για να είμαστε ζευγάρι άρα δεν υπάρχει λόγος να ξέρω τι κάνεις και τι βάζεις στο facebook και τι κάνεις στην προσωπική σου ζωή. Ναι, θέλω να είσαι καλά, και ευτυχής αλλά εύρε τα μόνος σου, εν με κόφτει ρε κουμπάρε! 

Εν μαρέσκουν οι επικοινωνίες. Αν δεν ενοιάζεσουν αρκετά για να την έχεις γκόμενα και προτεραιότητα εν καταλαβένω προς τι η επικοινωνία ή η οποιαδήποτε πιθανή δίοδος επικοινωνίας ή διαρροής πληροφοριών περί του ατόμου αυτού.

"Μα επεράσαμε κάποια πράματα μαζί" ε? και? ή είσαι ή δεν είσαι! Δως την την ευτjιή σου και στο καλό! 

Η διατήρηση μιας κατάστασης και φαντασμάτων που οποιαδήποτε ώρα και στιγμή κάμνουν "μπου" μόνο υγιής δεν είναι!


27/8/13

Σταυρώστε με σταυρώστε με!

Ξαπλώνω στο εδαφος σε σχήμα "σταυρός" με ανοιχτό θώρακα και τον βλέπω που περιεργάζεται τα όργανα μου χωρίς να με αγγίζει. Συνοφρυωμένος κοιτά έντονα την καρδία μου, την αορτή, τους πνεύμονες.  Είμαι "γυμνή". Εκτεθιμένη στην αγριάδα, τον βάναυσο τρόπο που μπορεί να με χειριστεί. Να δει όλο το εσωτερικό με καθαρό βλέμμα. Η καρδιά μου χτυπά έντονα, η αδρεναλίνη μου διασπείρεται σε όλους μου τους μύες. Αναπνέω γρήγορα. Τον βλέπω που με περιεργάζεται ήρεμα, με τα δάκτυλα του αγγίζει τους ζεστούς μου πνεύμονες γεμάτους αίμα και αέρα σαν μπαλόνια. Στο μυαλό μου έντονο το βουητό, δεν μπορώ να ακούσω κάτι άλλο εχτός από το εκκωφαντικό βουητό που μου θυμίζει "κίνδυνος". Τον σπρώχνω και πετάγομαι πάνω κρατώντας το στήθος μου πριν χυθούν τα όργανα έξω. Αρπάζω το σπαθί και τον κοιτάζω ίσια στα μάτια. Βλέπει με, μισογελά περιπεχτικά υπό γωνία, σταυρώνει τα μπράτσα του και θωρεί με σάννα και διασκεδάζει. Σπάζει μου τα νεύρα μου, και ταυτόχρονα κάμνει με να νιώθω λλίο γελοία. Νιώθω ότι αν το γυρίσω πάνω του τούντο σπαθί εννά το πιάσει με τα χέρια του τα σκληρά να το ζαβώζει. 
"Κοίτα" λέει με ύφος ξέρωτισουλεωπρέπειναμεπιστεψεις, "ή γυρίζεις το πάνω μου και βλέπεις το outcome ή βλέπεις ότι και γω κρατώ τσεκούρι και έρκεσε να πάμε να παίξουμε"
"Ανάθεμαντα ρε Fitz, άφησμε να παίξω την σκληρή"
"Μα είσαι, αλλά μαζί μου εν χρειάζεται"
"Μαζί σου όι ε?"
Νέφκει μου όι με κείνο το μισο το χαμόγελο το πονηρό που εκρετεσουνατονακκασει.  
"Ε τωρά εν ξέρω, τι θέλεις να κάμουμε? Εν και ξέρω τι κάμνουν τα ζευγάρια"
"Ώστε είμαστεν ζευγάρι? Μάλιστααααα Beatrix, θέλεις να είμαστε και ζευγάρι, χαχα ζευγάρι? χαχαχα". Γαμώ τες εξυπνάδες του εν μπαίνω πάνω του τούτου, εκάτσαμεν πάνω.
"Άφησμε" απαντώ σικκηρτισμένη που με έπιασε μέσα πάλε, ξαπολώ του το χέρι του και προχωρώ μπροστά, αρπάσσει με και φιλά με
"Beatrix είσαι η γκόμενα μου"
"Σκατά" απαντώ μες τα χέρια του.

PS: Σταυρώστε με, σταυρώστε με.
Αυτόν τον άνθρωπο τον αγαπάω.
Απ’ την καψούρα μου παραμιλάω.

8/8/13

Το τσεκούρι του Fitz

Στρώνει τον γιακκά του και μιλά μου. Μιλά με μια φωνή ήρεμη, ρίχνει τους παλμούς μου, το αίμα μου κυλά αργά στις αρτηρίες και τις φλέβες μου, η οξυγόνωση μου μειωμένη, οι κινήσεις μου αργές, είμαι σαν σε μέθη. Οι κόρες των ματιών μου καταγράφουν τις κινήσεις του. Θωρεί με υπό γωνία, με το πιο γοητευτικό πονηρό χαμόγελο, έξυπνο πονηρό χαμόγελο. οι κινήσεις του καμπυλώνουν το φως και έρκουνται πάνω μου λάμψεις που ηλεκτρικές εκκενώσεις. Περπατά στιβαρά δίπλα μου, στέρεα ομαλά βήματα, στο έδαφος, βαριά πόδια, σταθερή πορεία. Μιλά μου για πράματα έξω που τούτον τον κόσμο, νιώθω να ακούω μιαν ιστορία που εν ξαναειπώθηκε. Είμαι η Beatrix, και αρέσκει του, είμαι η άγνωστη Χ και θωρεί την, κατάμματα, και βλέπει τες τούτες ούλλες ένας άγνωστος.

Εν μου τjιείζει και θωρώ των που κινεί τα χέρια του γυρώ μου, ταλαντώνεται ο χώρος και το αίμα μου κινείται αργά. Νιώθω να τον θέλω με ούλλα τα κύτταρα μου. Προετοιμάζει με και παίζει με και είμαι σαν το θύραμα που πάει να ππέσει στην παγίδα. Περπατούμε και μιλούμε και περπατούμε, και κολλά με σε ένα τοίχο. Και όταν με αγγίζει στο μάγουλο οι παλμοί μου εκτοξέυονται, και τραβά με κοντά, χαμογελά με αμηχανία και κολλά το στόμα του πας το δικό μου. Αφήνει με λλίο και καρτερά αντίδραση. Τραβώ τον πάνω μου και ανταλλάσουμε σάλια.

Σταματά, εμφανίζει ένα τσεκούρι, σηκώνει το, χτυπά τον θώρακα μου και αννοίει τον, ππέφτω χαμέ και τραβά τα κόκκαλα μου να ανοίξουν δεξιά αριστερά.

6/8/13

Being BK "Θα γίνω βραζιλιάνα και θα λύνω προβλήματα κβαντομηχανικής"

 

-είμαι μεγάλη, αρκετά μεγάλη για να έχω καριέρα
-εν έχω καριέρα
-εν έχω καν ελπίδα για καριέρα
-ήρτα δαμέ για καριέρα
-να φκάλλω λεφτά
-έχει 5 χρόνια που προχωρώ με σχέδιο
-επήεννε καλά
-τωρά?
-ούτε που τα 3 το μιαλλύτερο εν με θωρώ να πιάννω
-επιμένω?
-ή κάμνω αλλαγή πλεύσης?
-είτε θα σάσει είτε θα φάω τα μούτρα μου
-ή θα γιάνει ή θα με φάει η γάγγραινα

τρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρ

-να αλλάξω τομέα απασχόλησης?
-να τα πετάξω ούλλα?
-να είμαι μια καμιά ?
-να ξεκινήσω που το μηδέν?
-το μηδέν θα κάνω κύκλο
-φαύλος κύκλος?
-φαύλη έλλειψη? εγώ θα λέω φαύλη έλλειψη για να είμαι πρωτοποριακιά και να πίνω το
κοκτέηλ μου στην ονασαγόρου, που πατά πλεόν και ο φίλος μου ο δήθεν που με περίπαιζε που του λαλούσα να πάμε τjιαμέ πριν 4 χρόνια. Ναι και μένα άρεσκε μου πριν γίνει έτσι παναϋριν, αρέσκει μου και τωρά και ας εφκάλαν το σhιοινί και το παλλούτjι 

τρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρ

-ένναιν αργά να αρκέψω που το μηδέν?
-έπρεπε να έφκαλλα ήδη σοβαρά λεφτά
-έτσι ήταν ο στόχος
-μα έχει κρίση
-ε ΣΟ ΓΟΥΑΤ!
-η κρίση εν για τους ordinary πιπολ
-ριλάξ ε λιτολ Μπι
-αφού είμαι καλύτερη που τον μέσο εργαζόμενο
-ναι αλλά δεν είσαι θεός
-σε έχω κάνει θεό? (τούτο για τον Fitz)
-25% η ανεργεία?
-εγώ θα είμαι στο 75%
-στόχος θα είμαι στο ποσοστό που θα φκάλλει και λεφτά
-πώς πώς πώς πώς πώς, πώς πώς πώς πώς πώςπώς πώς πώς πώς πώςπώς πώς πώς πώς πώςπώς πώς πώς πώς πώς, πώς πώς πώς πώς πώς, πώς πώς πώς πώς πώςπώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς?

πώωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωως?

-ναι αλλά αν μείνω στην δουλειά μου?
-αν στηρίξω το όνομα μου
-με ένα αφεντικό που εν εκτιμά τίποτε
-με σκατά μισθό να μεν μπορώ να κάμω τίποτε?
-αλλά με connections
-να δυναμώσω την φήμη μου
-να κάμω κόκκαλο στην αγορά
-σε 4-5 χρόνια να μπόρω να αυτονομηθώ?
-σε 4-5 χρόνια να μπορώ να φκάλω σοβαρά λεφτά?
-με ένα αφεντικό που εν εκτιμά τίποτε, εν θέλω να δουλέφκω για λλόου του, εν θέλω να δουλέφκω για λλόου του, εν θέλω να δουλέφκω για λλόου του, εν θέλω να δουλέφκω για λλόου του, εν θέλω να δουλέφκω για λλόου του, εν θέλω να δουλέφκω για λλόου του, εν θέλω να δουλέφκω για λλόου του, εν θέλω να δουλέφκω για λλόου του

-τίποτε ενναιν σίουρο
-τίποτε εν πάει όπως θέλω
-και καλά ο θεός γελά άμα κάμνουμε σχέδια
-εγώ που εν με κόφτει που θεούς?
-ποιός γελά στην περίπτωση μου?
-χα?
-χα?
-πε τε μου ρε ποιός που σας γελά να έρτω να σας κάμω 10 τόνους που γελάτε πας την ρασhη μου

τρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρ

-ξέρω εννά τα καταφέρω
-μα ξέρω?
-ή εννά με φάει η αυτοπεποίθηση?
-πώς πώς πώς πώς πώς, πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς, πώς πώς πώς πώς πώς, πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς πώς?
-αρέσκει μου η δουλειά μου
-υπό άλλες συνθήκες θα ήταν η κατάλληλη δουλειά για μένα
-με άλλο αφεντικό
-με άλλα λεφτά
-γαμώτο
-να δοκιμάσω σε ανταγωνιστή?
-γαμώτο γαμωτο γαμώτο
 -χρειάζουμε μια γαμημένη πορεία αλλιώς ότι απέρριψα για να "φτάσω" δαμέ, το οποίο είναι και το Lower point, θα ήταν βλακεία
-ότι άφηκα πίσω για να πάρω τούτο τον σκατόδρόμο χτυπά μου την πορτα και λαλεί μου "έκαμες λάθος"
-ως και το ότι ήρτα πίσω
-καταπιεζω το στο πίσω μέρος του μυαλού μου
-κλείω ντουλαπούθκια, κλειδώνω τα και πετάσσω το κλειδί
-ώσπου έρκουντε όπως το τσουνάμι και πνίουν με
-χάνω τον έλεγχο
-αλλα πρέπει να τα καταφέρω
-αλλιώς έκαμα λάθος

τρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρ

-εν θωρώ ειδήσεις επειδή κάμνει την ζωή μου να φατσάρει μηδαμινή
 -υποχείριο?
-μια μονάδα στο πλήθος?
-ασήμαντη
-στο κόσμο μου είμαι η πιο σημαντική
-γι αυτό στον κόσμο μου βάλλω ότι θέλω
-δυσκολέφκουμε τωρά τελευταία
-τι να κάμω τι να κάμω τι να καμω τι να καμω τι να καμω τι να καμω
-τίποτε εν μπορώ να κάμω προς το παρόν
-μες το αδιέξοδο, με τοίχους απείρου ύψους
-χμμμ όπως το απειροβαθο φρέαρ δυναμικού
-ξέρω τες λύσεις στην θεωρεία
-μπόρω να τες κάμω και πράξη?

The model: Particle in a Box

The solution: Time Dependent Schrodinger Equation 

Ναι παίζω την έξυπνη, αν δεν τα ξέρεις τούτα πάλε πιάννεις τι θέλω να πω, απλά εν πιο fancy με το quantum mechanics "frosting"

3/8/13

Περί ευτυχίας

Οι άνθρωποι προσπαθούν να είναι ευτυχισμένοι. Πάντα προσπαθούν να δείξουν στους άλλους ότι εν ευτυχισμένοι, πλέουν σε πελάγη χαράς και ευτυχίας, παντούν πεταλούδες, το δρώμα τους μυρίζει ανθόνερο και κυκλοφορούν πας σε σύννεφο.

1. οι υπερευτυχισμένοι
Γιατί υποκρίνονται τους υπερευτυχισμένους? Νομίζω μόνον οι πελλοί εν ευτυχισμένοι συνέχεια. Γιατί εν δεχούμαστε ότι έχουμε τα πάνω μας και τα κάτω μας? Ότι κάθε ύψος ακολουθεί το βάθος? Και ότι πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι αν ο μέσος όρος του πάνω και του κάτω εν πάνω που το 0. Εν θετικό. Πόση πίεση νιώθει ο μέσος άνθρωπος να είναι ευτυχισμένος, αισιοδοξος, θετικός, χαμογελαστός? Όι εν είμαι συνέχεια ευτυχισμένη. Έχει φορές που νιώθω ένα συναίσθημα να με πλυμμηρίζει, που εκείνη η στιγμή εν τέλεια, όσο τέλεια μπορούσε να είναι, που νιώθω ότι εν μπορώ να το περιγράψω με λόγια κείνο το συναίσθημα του να κατακλύζεσαι που ευτυχία και απλά στέκεσαι και το απολαμβάνεις όσο μπορείς. Έχει στιγμές που ππέφτω χαμέ και εν θέλω τίποτε, μετρώ την ανάσα μου, μέσα έξω, μέσα έξω, μέσα έξω, εν ούλλα μάταια και μηδαμινά. Έχει στιγμές που γελώ μέχρι δακρύων, λαλώ τα πιο πετυχημένα αστεία, τα πιο σαρκαστικά, τα πιο shocking, τα πιο απρόσμενα και γίνουμε το κέντρο της βαρετής παρέας, απολαμβάνω την προσοχή και εν απλά οκ. Είμαι απλά οκ. Και αν με ρωτήσει κανείς μπορεί να υποκριθώ. Γιατί να υποκρίνομαι? Η στιγμιαία διάθεση σου σε χρόνο dt της διάρκειας ζωής σου δεν καθορίζει την γενική ικανοποίηση σου.

2. Αν προσπαθείς να νιώθεις ευτυχισμένος είσαι ευτυχισμένος?
Όλοι είναι παθιασμένοι στο να αποδείξουν την ευτυχία τους, την οικογένεια τους, την δουλειά τους, την ζωή τους, την επιτυχία τους, να έχουν κύκλο, να έχουν φίλους, να έχουν στάτους, να έχουν, να έχουν, να είναι. Να δείχνουν ευτυχισμένοι. Η επιδίωξη της ευτυχίας? Της μέσα σου ευτυχίας, με αυτά που θέλεις? Ανά δεδομένη στιγμή να ζυγίζεις?Αν κάνεις ότι μπορείς όλα θα παν καλά? Όχι, μερικές φορές μπορεί να τα κάνεις όλα σωστά και πάλι να γίνουν όλα σκατά. Με το να πιστεύεις ότι θα παν όλα καλά θα γίνουν όλα καλα. Όχι, μπορεί να μην παν όλα καλά, δεν έχεις την υπέρτατη δύναμη, όχι δεν είσαι θεός, δεν θα γίνουν όλα μαγικά. Σε κάθε σκατο που θα φας δεν σημαίνει ότι το σύμπαν σου χρωστάει κάτι καλύτερο.

3. Οι μίζεροι
Κάποιοι έχουν αποδεκτεί την μιζέρια, επειδή εν επικίνδυνο να αποδεχτείς ότι μπορεί να είσαι ευτυχισμένος σε κάποια φάση. Ότι μπορεί σε τούτη τη ζωή με τα 1 000 000 000 προβλήματα σου μπορεί να βρεθεί κάτι θετικό. Και το θετικό, το καλό, όπως και τα άλλα που μπορεί να εμφανίστηκαν πιο παλιά, τα καταπνίγουν, τα διώχνουν, επειδή μετά δεν έχουν κάτι για να μιζεριάζουν, μετά πρέπει να αποδεκτούν ότι έγινε κάτι καλό, θα πρέπει να ηρεμήσουν, να χαλαρώσουν και να δουν τον εαυτό τους, και αυτό που θα δουν ίσως και να μην είναι αυτό που θέλουν, ή κατι που να μπορούν να αντιμετωπίσουν. Είναι πιο εύκολο να είσαι μονίμως δυστυχισμένος παρά να ελπιζεις στην ευτυχία. Δεν αντέχουν όλοι την ολοκλήρωση,

Χμμμ, εγώ?
Εγώ εν ξέρω