26/6/13

Απαντήσεις σε άκυρες ερωτήσεις

Το διασκεδάζω που οι ανθρώποι με λυπούνται. Που είμαι μόνη μου, κότjια κοπέλλα, κάποιος εννά βρεθεί....Είμαι μόνη μου, καταπιεζουμε, πολλά δύσκολη η ζωή μου. Εν πολλά δύσκολο να είμαι ανεξάρτητη να κάμνω ότι θέλω, όποτε θέλω, με όποιον θέλω. Να φκαίνω, να μπαίνω, να γυρίζω, να ππέφτω στο κρεβάτι όποτε θέλω και να θωρώ ότι θέλω, να φορώ ότι θέλω. Να παίρνω τις αποφάσεις μόνη μου, με κέντρο εμένα και να μεν πρέπει να κάμνω εκπτώσεις για τα θέλω του νου και του άλλου. Τραγικό.

Οπότε πρέπει να απαντώ σε τέτοιες ατάκες με στυλ και άποψη.

Β: Beatrix
ΑΚΧ: Αδιάκριτος/Καθυστερημένος Χ

AKX: Και συ μια κοπέλλα μόνη σου
Β: Ναι...καλύτερα να είχα λευχαιμία ένα πράμα

ΑΚΧ: Εννά βρεθεί κάποιος μεν αγχώνεσε
Β: Ναι, κάποιος εννα στραωθεί να με αποκαταστήσει και μένα να διαιωνιστώ

ΑΚΧ: Τούτα τα τριήμερα, που να πάεις και συ μόνη σου
Β: Χτύπα κι άλλο θα τ'αντέξω δεν πεθαίνω ετσ'απλά θα παλέψω (τραγουδιστά και με το χέρι να σηκώνεται στον αέρα ρυθμικά και πονεμένα μπουζούκι στην Αθήνα στυλ)

ΑΚΧ: Τούτα τα τριήμερα, που να πάεις και συ μόνη σου
Β: Βασικά εννά πάω με ένα γκόμενο που γαμιούμαστε σαν τα κουνέλια στο Παρίσι

ΑΚΧ: Και συ μια κοπέλλα μόνη σου
Β: Ήμουν κλειδωμένη σε ένα υπόγειο για 10 χρόνια και εβίαζε με ένας μαύρος και έκαμε μου 3 κοπελλούθκια 

ΑΚΧ: Πάεις σε τούντους γάμους μόνη σου
Β: Ναι, κάθουμε σε μια γωνιά του κέντρου και κλαίω όποτε πάω

ΑΚΧ: Πάεις σε τούντους γάμους μόνη σου
Β: Ναι που την απελπισία γαμιούμε στις τουαλέτες με τον κουμπάρο κάθε φορά

ΑΚΧ: Πάεις σε τούντους γάμους μόνη σου
Β:..και γράφουν μου το όνομα μου πας το παπούτσι που κάτω και περιμένω να δω πότε εννά σβηστεί και εν σβήννεται, ούτε την γαμημένη την ανθοδέσμη πιάννω, εν ξέρω, όλα δείχνουν ότι έκλεισα σαν γυναίκα

ΑΚΧ: Εννά βρεθεί κάποιος μεν αγχώνεσε
Β: Ε άτε,μ εχάλασες μου ούλλα το άξιον, βάλε ένα σπόιλερ αλέρτ τα ευλοημένα

ΑΚΧ: Α, εμεινές μόνο εσύ ελεύθερη δηλαδή....
Β: Ναι στην ηλικία μου εν ποινικό αδίκημα

ΑΚΧ: Α, εμεινες μόνο εσύ ελεύθερη δηλαδή..
Β: Ναι, επειδή στην τελική ότι κι αν έκαμες στη ζωή σου το μόνο που έχει σημασία είναι να έχεις κάποιον να σε πηδά επί μονίμου βάσεως 

ΑΚΧ: Α, έμεινες μόνο εσύ ελεύθερη δηλαδή...
Β: Είμαι ερμαφρόδιτη και εν ξεπερνά κανένας ότι έχω πέος και βυζιά

20/6/13

Η Άγνωστη Χ

Beatrix is exiting...
 
Χ: Τι εν τούτο το θέμα που έχω.
Γιατί έχω το μπλογκ? Τι εν τούτη η ανάγκη?
Το να δραπετεύω? Γιατί έχω την ανάγκη να δραπετεύω? Και γιατί διατηρώ τούτο το "μέρος" με τόση ευλάβεια? Και γιατί το βλέπω, το καταλαβαίνω τωρά? Και τι με οδηγεί στο να καταλάβω τούτα τα πράματα?

Τι εν η Beatrix? Τι διαφορά έχει που μενα? Πόσο αληθινή είναι? Υπαρχει?

Έχω την ανάγκη να δραπετεύω, πάντα, που το μέρος, που τους ανθρώπους, που τον εαυτό μου, που το μυαλό μου, που τον κόσμο. Απολαμβάνω να μπαίνω στους ρόλους, να ελίσσουμαι, να είμαι τόσα άτομα αλλά στον πυρήνα η ίδια. Εν υποκρίνουμαι, κάθε ρόλος εν αληθινός, νιώθω τον, εν κομμάτι μου.

Πρέπει να μπορώ να φύω, πρέπει να μπορώ να νιώθω ότι εν έχει κανένας την ανάγκη μου, εν θα λείψω. Και θα μου πεις η οικογένεια σου έχει σε ανάγκη. Εν έχω επιλογή σε κείνο ναι, εν το κομμάτι που αντέχω. Αλλά οι άλλοι? Εν μπορώ να νιώθω δεμένη, εν μπορω να νιωθω ότι ο άλλος έχει expectations πολλά παραπάνω που μπορώ να προσφέρω. 

Οπότε η Beatrix βοηθά στο να δραπετεύω, που τον κόσμο, το μυαλό μου και εμένα.

So what if I loose Beatrix?













Είμαι η άγνωστη Χ, εν με ξερετε-και η Beatrix κρατά με σε επαφή (like Joyglow does it!)





15/6/13

Time Out #17 Όταν βλέπω αεροπλάνο μου 'ρχεται να σου την...κόψω-την καρωτίδα

Γενικά είμαι πολύ καλή συνταξιδιώτισσα. Αν καθίσεις δίπλα μου στο αεροπλάνο δεν θα κάνω φασαρία εάν θέλεις να κοιμηθείς. Δεν θα διεκδικήσω το κοινό μας μπράτσο της καρέκλας. Δεν θα σε ενοχλήσω να πάω τουαλέττα επειδή το αποφεύγω, δεν θα σου πολυμιλήσω, πολύ πιθανό να μην ξέρεις τίποτε για μένα όταν θα κατεβούμε στο αεροδρόμιο. Αν μου μιλήσεις θα σε ζυγίσω. Αν είσαι κανένας γκόμενος του χαϊρκού θα πέσει λλίο φλερτ να περάσει η ώρα. Αν είσαι κανένα έξυπνο ή ενδιαφέρον άτομο θα συζητήσουμε αρκετά και παίζει να με ενθουσιάσεις, αλλά αυτά τα δύο είναι λίγο δύσκολο να τα συναντήσεις οπότε μάλλον θα σε αγνοήσω, και αν συνεχίσεις να με τσιγκλάς θα σου το κόψω. Εχτός κι αν είσαι βλάκας ή ηλίθια και συνεχίσεις να με πρήζεις με αποτέλεσμα να κινδυνεύει η ζωή σου.

Είπα να τιμήσω τις Κυπριακές μια τελευταία φορά. Έκλεισα το εισητήριο μου, έκαμα online check-in επειδή θέλω να θκιαλέω την θέση που θα κάτσω, επήα στο αεροδρόμιο μία ώρα πριν, έδωκα τη βαλίτσα μου, επέρασα μέσα, εν εχτύπησε το πιου πιου για μέταλλα και χάρηκα που δεν θα με χούφτιαζε η αστυνομικίνα. Εγόρασα ακριβά καλλυντικά επειδή έτσι, επειδή γαμώ την κρίση σας θέλω να νιώσω λλίο καλά και η παλέτα του ντιόρ με τες 5 σκιές και η μια έχει και στρασάκια, είναι το αντίδοτο (1980). (Fuck my poverty) Ήταν όλα ωραία, επήα στο gate, εμπήκα στο αεροπλανίδιο και όλα ήταν ωραία. Και βρίσκω την θέση μου. Παραθυρούι. Δίπλα εκάθετουν ένας τύπος αδιάφορος, με σπινθηροβόλο βλέμμα της αγελάδας. Πήγα, τον ενόχλησα να μπω στη θέση μου, έβαλα τη ζώνη μου, έτοιμη για να πετάσουμεν! (Γούυυυυυυιιιιιιιιι!)
"Ασhημα τα πράματα" λαλεί μου. (ντουσhhhhhhhhhh)
Γυρίζω πάνω του "Συγνώμη?"
"Με την οικονομία, άσhημη κατάσταση"
Ήταν καλή η μέρα, εν εκνευρίστηκα, είχα υπομονή, οπότε εχαμογέλασα του-ναι συμβαίνει μου αραιά και που-εχαμογέλασα του και εσυμφώνησα.
Άρκεψε τjιαμέ εμάσhιετούν για την κατάσταση, ιστορίες κακά, ανάθεμα κι αν άκουα. Εκινήτουν λλίο σπαστικά, έκαμνε κάτι απότομες κινήσεις σαν το τικ. Εφλυαρούσε ακατάσχετα, είπε μου ούλλες του τες απόψεις, εκατάληξε στο Κυπριακό, είπε για τα φυσικά αέρια, για τα πετρέλαια. Εγώ εν απαντούσα.
Ύστερα αφοσιώθηκα στο να θωρώ έξω από το πάραθυρο προσπαθώντας να σβήσω την φωνή του από το μυαλό μου. Με πολλή αυτοσυγκέντρωση προσπαθούσα να διατάξω τα αυτιά μου να αγνοήσουν τους ήχους του. Και τότε νιώθω το δρωμένο του χέρι πας το μπράτσο μου. Νευριάζω ρε κουμπάρε άμα είσαι σκατά συνομιλητής και ο μόνος τρόπος που έχεις να μου τραβήσεις την προσοχή είναι να μου τjίζεις. Εγύρισα απότομα πάνω του και είδα το χέρι του με ένταση. Εν εκατάλαβε ότι ετσιτώθηκα ή έκαμε ότι εν εκατάλαβε. Εσυνέχισε το λογύρδιο, για την ανεργία και εμείς οι νέοι ανθρώποι τι εννά κάμουμε, και η ανεργία εννά ανεβεί σε πολλά ψηλά επίπεδα, τjιαι εννά περάσουμε πολλά ασhημα.
"Έχεις να προτείνεις κάτι?" ρωτώ τον.
"Μα τι να προτείνω? Αφού εβάλαμεν τους τjιαμέ να τα λύσουν και εκάμαν τα μαύρα και γέριμα"
Τέλεια-σκέφτουμε, ακόμα ένας κριτής χωρίς ουσιαστική άποψη, χωρίς κάτι να προτείνει, ακόμα ένα φερέφωνο των καναλιών, που απλά κάμνει αναμετάδοση όλων αυτών που ξέρω και δεν με κόφτoυν πλέον.
Πούρρου πούρρου ελύσαν τα νεύρα μου, εσκέφτουμουν να κάμω ένα απλικάτιον για το τσεκ ιν όπου να μπορείς να ελέξεις το βιογραφικό κείνου που κάθετε δίπλα σου και αν έκλεισες πρώτος την θέση να μπόρεις να τον σύρεις έξω. Με full body φωτογραφίες. Χωρίς τοπ για τους άντρες. Βασικά εν με κόφτει για cv, απλά φωτογραφίες να θκιαλέω. Για μιαν πτήση εν καλά απλά να έχει 6pack. (Ναι για σχέση δεν λέει να σας ενώνουν τα 6packs και το σεξ, μόνο) Αλλά αν θα θκιαλέω φωτογραφίες εννά πρέπει να έρκουνται χωρίς τοπ στην πτήση φυσικά. Και αν κρυώνουν? Μετά πάμε στις υγιεινές συνθήκες της πτήσης, αν έχεις γυμνόστηθους να περιδιαβαίνουν...εν ξέρω τι ελάλουν πριν που το να φανταστώ μιαν πτήση φουλ με άντρες με 6pack.

Οκ πίσω στον λαφαζάνη. Εμάσhιετουν και εγώ εν εδιούσα σημασία. Και ήντα δουλειά καμνω, που μεινίσκω, πόσων χρονών είμαι, αν είμαι παντρεμενη, που εσπούδασα, και αν επέρασα καλά. Ρε φίλε εν απαντώ πιάστο το ευλοημένο το ππόιντ να πνάσουμεν. Τίποτε ρε, πιο πρήχτης εγίνετουν. Και κάμνει το μοιραίο λάθος να μου τjιείσει πας το πόδι-στο γυμνό μου πόδι. Πάνω που το γόνατο Πάς την γαμπα. Την γάμπα μου. Την γάμπα ΜΟΥ. Ποιός? Ο άγνωστος λαφαζάνης. Επυροδοτήθηκε μια εκρηκτική αλυσιδωτή χημική αντίδραση. Εφκήκαν σπίθες που τjιαμέ που εκούμπησε το βρωμόσhερον του το ξιμαρισμένο το δρωμένο με ούλλους τους μικροοργανισμούς που συνάεις που ένας αεροδρόμιο. Επήραν οι ακετυλοχολίνες μου φωθκιά. Εγύρισα το κεφάλι μου σαν την μιτσhιά που τον εξορκιστή προς το μέρος του. Είδα τα μικρά του βλαμμένα μάτια, τα μαλλιά του που εν κοντοκουρεμμένα λεπτά πυκνά κινέζικα στάιλ, ερουθούνιζε το γουρούνι και εγέλαν. Εσιχάθηκα την αναπνοή που έφκαινε που τους πνεύμονες του, τα κύτταρα του που εμεταφερθήκαν πας το πόδι μου, ότι κοινό μόριο εμοιραστήκαμε, εσιχάθηκα τον ως τους πυρήνες του κυττάρου του γαμώ τα νετρόνια μου. Έπαιξα του την εντυπωσιασμένη, επαράσυρα τον στο κάτω μέρος του αεροπλάνου, τjιαμέ στες βαλίτσες. Έβαλα τον να γονατίσει είπα του ότι εν εκ φύσεως μαλακας και έσφαξα τον, επάτησα το γιαίμα του, και εκλώτησα το πας τα τοιχώματα της καμπίνας.

Άτε πάω θάλασσα.

Ναι ξέρω ότι μάλλον εν έχει τρόπο να πάεις στην καμπίνα με τες βαλίτσες αλλά έτσι θέλω να γράψω έσhιει τίποτε?!
Ναι ξέρω ότι κάτι συμβολίζει το κείμενο μου και έχει καποιο βαθύ νόημα :D

11/6/13

7/6/13

Συγκεντρώθου

Εγώ αποζητώ, την ευτυχία, και μόλις την γευτώ για λλία δευτερόλεπτα χορτάνω. Και θέλω κάτι άλλο. Κάτι, δεν είναι ποτέ αρκετό. Είναι λες και ζω για τα λίγα δευτερόλεπτα που διαρκεί αυτό το σύναίσθημα και μετά γίνομαι άπληστη, και τα θέλω όλα, τα θέλω όλα. Θέλω τα πάντα. Δεν μπορώ να ηρεμήσω και να δεκτώ το ένα. Δεν συμβιβάζομαι και συμβιβάζομαι και αυτό γίνεται αβάσταχτο. Τα θέλω όλα και δεν θα τα βρω. Τα θέλω όλα και δεν ξέρω τι θέλω και το μυαλό μου κάνει επικίνδυνες σκέψεις, και χτυπώ το κεφάλι μου στον τοίχο. Πώς δέχονται κάποιοι ανθρώποι την ευτυχία? Επιδιώκω την ευτυχία και όταν την πετυχαίνω πάντα καταλήγει να είναι λειψή το κεφάλι μου θα σπάσει από το πόσα σκέφτομαι. Κάθομαι στο τραπέζι με παρέα και είμαι αλλού. Και ξέρω ότι πολλοί ανθρώποι ξέρουν τι θέλουν, εγώ? Εγώ τι θέλω τι θέλω τι θέλω. Αυτό που θέλω είναι τόσο μεταβλητό, ανάλογα με την ώρα την μέρα και τη διάθεση μου. τι θέλω τι θέλω τι θέλω τι θέλω.
Τα πάντα και τίποτα. Τα πάντα επειδή θέλω τα πάντα και τίποτα επειδή τι στα ανάθεμα έχει σημασια πλεόν τίποτε τίποτε εν έχει σημασία. 
Στο μυαλό μου 1 000 000 σκέψεις και ανακατανομές, πράματα να πω, να σκεφτώ , τι θέλω, ποιούς θέλω, ποιοί λείπουν που θέλω να είναι εδώ, τι θέλω, τούτο το πράμα εν έπρεπε να εν τόσο δύσκολο. Είμαι ευχάριστη όσο μπορώ και γελώ και μιλώ και μες τον νου μου εν ξέρεις τι γίνεται και παίζω ούλλα τα παιχνίθκια.
 
Συγκεντρώθου Μπεατρίξ, τι λένε τι λένε, χτυπά το κινητό μου συγκεντρώθου Μπεατρίξ μήνυμα και και απαντώ, συγκεντρώθου Μπεατρίξ στον κόσμο συγκεντρώθου Μπεατρίξ, συγκεντρώθου στο εδώ, στο σήμερα στο τώρα.

2/6/13

Άτομα τα οποιά ο κόσμος θα ήταν καλύτερος διά της απουσίας τους

12. Άτομα σε ζευγάρια που παν στα cafe κάθουντε σε ένα καναπέ και γλύφουντε γλύφουντε γλύφουντε γλύφουντε γλύφουντε γλύφουντε γλύφουντε γλύφουντε. Και ύστερα καρτερούν όσπου να ξεκαβλώσει ο τύπος για να φύουν

Seriously? Is it like a fetish?