23/4/13

Άτομα τα οποιά ο κόσμος θα ήταν καλύτερος διά της απουσίας τους


10. Εκείνοι που μόλις σε γνώρισαν ή σε ξέρουν λίγο και επιμένουν να σου μιλούν μες τα μούτρα, μαλάκα σε απόσταση αναπνοής. Πόσο μάλλον να σου τjιείζουν κιόλας.

Ρε φίλε εξανάκουσες τον προσωπικό χώρο, τους κανόνες στοιχειώδους ευγένιας και το σπαθί μου?

9/4/13

Time Out #15 Στου Μανώλη τη ταβέρνα έππεσε μια.....σπάθα!

Φτάννουμεν στην ταβέρνα.
Μπαίνω μέσα την ταβέρνα. Πλέον έμεινε μου το pr-style entrance λόγω εργασίας, χαιρετώ τους όλους που εργάζονται "τι κάνετε καλά, μα πολύ ωραίο το μέρος σας, ναι ναι με περιμένουν, άτε ελπίζω να έχετε το καλύτερο πουρέκι όπως λέτε." Αν έχει και κανένα άντρα κάμνεις λλίο την χαζή πιιιιιιιιι στα πόδια σου. Έτσι σχεδόν πάντα έχω και καλό service. Τι εννοείς εν πολλά trashy τούτο που κάμνω? Who gives a fuck mate.
Ένηγουεεεεεεεεεη! Μπαίνω κάθουμε με την παρέα μου, μιλούμε, έρκουντε οι μεζέδες, τρώμε, ξεκινά η μουσική, γεμώνει η ταβέρνα, μια πιστούα μια σταλιά, 2x3. Ήταν διάφορες παρέες εδώ και εκεί, ωραίο το κλίμα. Μια παρέα ξεχώριζε, γυναικοπαρέα μάνα μου μάνα μου. Ήταν 6. Οι μισές 40άρες και πάνω και οι μισές 30 και κάτω. Οι δε +40άρες ήταν είτε χωρισμένες είτε αγάμητες. Μα τα μίνια? Μα τα μαλλιά τα extreme, μα τα όλο υποσχέσεις βλέμματα, μα τα κακαρίσματα, μα τα χάχχανα που ακούουνταν πάνω που τη μουσική, μα τα πελλαρίσματα. Να παίζουν με τα λουκάνικα-for fucks sake.
"Ρε δε βάλλω το ούλλο βούκκο"
"Ο βούκκος σου μάνα μου εσένα εν απύθμενος"
Φαντάστου ο πούττος της ήθελα να προσθέσω αλλά άτε έσκασα.
Φακκούν οι ορμόνες τους κόκκινο, παίζει να εν και χειρότερες μου τες έφηβες πριν το πρώτο γαμήσι ρε. Νταξει καταλαβαίνω ότι: 1. ήσουν καταπιεσμένη, 2. πολύ πιθανό να μεν έκαμες και καμιά ιδιαίτερη ζωή πριν τον γάμο, 3. να είσαι χτιτjιασμένη. Αλλά ρε παιδί μου, τόσος ξεπεσμός?
Ένηγουέη περνούσε η ώρα. εφάμε και μεις, εφάν και οι περισσότεροι και παίζει ένα πονεμένο ζειμπέκκικο. Σηκώνεται πάνω η μια και βουττά μες την πίστα, +40 εφαρμοστό φουστάνι μίνι γκρίζο, γόβες lady gaga style, κοντά πολλά κοντά κόκκινα της φωτιάς μαλλιά με φράντζα να κρέμμετε-κάμνω εμετό μες τους μεζέδες.  Αν έβαλλα στοίχημα το για πότε θα έβλεπα τον κώλο της ήταν να φκάλω πολλά λεφτά αφού προς τιμή της εν τον είδαμε. Εσυναχτήκαν και οι άλλες γυρώ στα γόνατα και ελαγκοδέρνουνταν το καταδύναμην πισκαλλιώντας ρυθμικά. Είχε ένα τραπέζι μπροστά μπροστά στην πίστα μεγάλη παρέα >50 χρονών όλοι. Και να την θωρεί ο ένας να ξερογλύφεται. Μα μιλούμε σαν το σκυλί το νηστικό ρε φίλε.  Τελιώνει το ζεϊμπέκκικο, ρίχνει του η κοντοκουρεμένη ένα βλέμμα όλο υποσχέσεις και πάει και κάθεται. Επαίζαν διάφορα τραγούδια εχόρευκε ο κόσμος, εππεφτέ φλερτ της χωρισμένης με τον νηστικό, όλα καλά. 
Και να ξεκινά το "θα ζήσω ελεύθερο πουλλί". Ανοίγω παρένθεση να πω όσοι γαμπροί εχορέψετε το τούτο στο γάμο σας να πα να πεχτείτε. Και επίσης όσοι άντρες έχετε μιαν γυναίκα που σας έκαμε τους μπάσταρτους σας, ανάγιωσεν τους, καθαρίζει τες ξιμαρισhιές σας, πλυνίσκει τα σώβρακα σας και ανέχεται σας, εσάς και την οικογένεια σας και πάλε όπου βρεθείτε πρέπει να τραγουδήσετε τούτο το τραγούδι με στυλάκι του καταπιεσμένου είσαστε άχρηστοι που δεν εκτιμούν τίποτε και επίσης να πάτε να πεχτείτε. Επίσης είσαστε ζώα που εκμηδενίζεται μια γυναίκα και την σχέση σας για να δηλώσετε ότι θέλετε να γαμάτε ποτjιεί ποδά-like animals. Κλείνει η παρένθεση. 
Και σηκώνεται ο παντρεμένος ο νηστικός και τραγουδά μες την πίστα το θα ζήσω ελέυθερο πουλλί. Μισο-κκέλης, κοιλαράς, γενικά μια κατάσταση τραγική, ούτε στα νιάτα του παίζει να ετρώετουν σαν γκόμενος. Η γυναίκα του-το θύμα, άλλη ηλίθια και κείνη-εχαμογελούσε παγωμένα-όσο ο λεβέντης εσήκωννε το ποτήρι του προς την χωρισμένη με νόημα και εκείνη εχαμογελούσε με ύφος 10000 παρθένων ενώ σταύρωνε τα πόδια της αλά σαρον στόουν. 
Πατώ πάς το τραπέζι πετάσσουμε πας τον πολυέλαιο και καταλήγω πας την ράχη του, αρπάσσω τον που το μέτωπο και περνώ το σπαθί μου στο λαιμό του.
"Ρεζίλι άντρα νηστικέ, χώριστην γυναίκα σου και γάμα όπου θέλεις, μες την εξευτελίζεις αν δεν σου κάμνει, εννά μου πάει και που κανάρα σε κανάρα, πρόσεχε μεν σε πιάσει κοίλη στα μισά του δρόμου" και απότομα τραβώ το και κυλά η κεφαλάρα του στο πάτωμα.
 Βρέθουμε απέναντι πας το τραπέζι της χωρισμένης:
"Αν μη τι άλλο έχε την αξιοπρέπεια να μεν κολλάς στους αντράες της μιας και της άλλης, αλλά τι να λέμε, γυναίκα που κυκλοφορά έτσι σκέδιο που να εύρει αξιοπρέπεια." έμπηξα το μες το στομάχι της και έγυρε κάτω.
Και ύστερα επερπάτησα αργά προς την σύζυγο σέρνοντας το σπαθί μου στο πατωμα αφήνοντας μια γραμμή αίματος..
"Πώς ανέχεσε τούτο το πράμα, πώς γίνεσαι το θύμα, πώς συμπεριφέρεσαι έτσι, τι παράδειγμα δίνεις στα παιδιά σου? πώς σιωπάς? ο γάμος εν σεβασμός, εκτίμηση, καλή διάθεση και γαμήσι. πώς μένεις στον γάμο σου να σε ρεζιλεύκει έτσι" 
Έκλαιε σε κάθε βήμα μου. Εσταμάτησα μπροστά της. 
"Μεν γίνεσαι το θύμα,. μια ζωή ένει" είπα της.
Άρχισε να τρέχει να φύει μακρυά μου. 
Εγύρησα και είδα την ταβέρνα. Τα γιαίματα all over the place!
"Ωραία περάσαμε, αλλάαααα ποιός τα πλένει όλα αυτά?" είπα και το κοινό άρχισε να χειροκροτά!