13/10/13

Το καρύδι

Γύρω μου φώτα, φασαρία, άνθρωποι, άνθρωποι, άνθρωποι αφόρητοι. Αφόρητοι, ανυπόφοροι, πρέπει να παίζω τα παιχνίδια τους, οι λέξεις τους μπαίνουν στα αυτιά μου, κάπου χάνονται στον δρόμο για μετάφραση από τον εγκέφαλο, οπότε ακούω λέξεις, ασυνάρτητες, αφόρητες. Κουράζομαι, να είμαι η Χ, κουράστηκα, κουράζομαι, πνίουμαι. Περπατούν στον δρόμο, τα μάτια τους παίζουν σε όλες τις κατευθύνσεις, στέκουμαι ακίνητη, είμαι εχτός από όλα, εχτός εχτός, εχτός. 
Εχτός, εν θέλω να μιλώ άλλο, αγγίζω τον λαιμό μου, θέλω να βάλω τα χέρια μου μέσα, να τες κόψω τες χορδές, θέλω να μπήξω στα αυτιά μου ξύλα, να μεν ακούω άλλο. Τραβώ το χέρια μου στο πρόσωπο μου, τραβώ τα μάγουλα μου προς τα κάτω, φωνάζω και εν ακούουμε.
Είμαι εχτός.
Ανοίω την πόρτα μπροστά μου και εν ένα κενό δωμάτιο, και στην μέση ένα καρύδι. Ψηλαφίζω το, εν ζεστό, και στα χέρια μου εμφανίζουνται οι πληγές μου ούλλες, εσαπίσαν, εσάπισα, το δέρμα μου, ο νους μου εσάπισε. Ακούεται το βουητό του δρόμου έξω, εγώ σαπίζω μέσα και σπάζω το καρύδι. Αδειάζω το. Βάλλω το ένα πόδι μες το τσόφλι, και μετά το άλλο, λυγίζω και μπαίνω μέσα ολόκληρη, ξαπλώνω σαν το έμβρυο, και κλείει που μόνο του. Ησυχία, κανένας, ακούω το που σφραγίζει και κοιμούμαι. Μουχλιάζω.

12 σχόλια:

  1. Αχ, τι ωραίο!!!!!!! Ταιριάζει με το καταθλιπτικό μου μουντ. Τέλεια! Ζούπερ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ατι ωραία, το σάββατο ήταν και για σένα "διασκεδαστικο"

      Διαγραφή
  2. Καταπληκτικό κειμενο!!λατρεύω τα αλληγορικα σου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τώρα να σε βρει εκεί μέσα ο Fitz και να σε κάνει γλυκό καρυδακι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ηρεμια. (Ενα καρυδάτο τωρα ειναι οτι πρεπει)

    ΑπάντησηΔιαγραφή