14/2/13

Μα εβάλετε πολλά ωραίους τίτλους για τούτο το παιχνίδι και εγώ εν μπορώ να σκεφτώ τίποτε πανέξυπνο

Την Λουκρεζια εδιάβαζα την. Άρεσκε μου πάντα που αλλάσσει η φωτο αναλόγως με την εποχή! Μερικές φορές γράφει κάτι ποστς και κάμνει κάτι συνειρμούς που φέφκει η φάτσα μου να πουμε! Όπως το ποστ μετους Les Miserables-απίστευτο ποστ, έπαιρνε το ποτjιει έπαιρνε το ποδά και τελικά καταλήγει σε ένα συμπέρασμα biiiiiiiissshhkkkkttt (that's the sound of my brain exploding)! Ο Σικρετ Πίκος Απικος ήταν ευκαιρεία να την διαβάσω πιο διεξοδικά. Να βρω παλιά της ποστς και να δω την εξέλιξη του μπλογκ.

Κάθομαι με το σπαθί μου στο μπαράκι. Περιμένω περιμένω, αρκέφκω και ακονίζω το, νευριάζω να με στήννουν. Είπε θα με αναγνωρίσει που το σπαθί, ένναιν κατι που χώνεται. Θωρώ μιαν κορού, έρκετε απαλά κοντά μου. Τα μαλλιά της ελαφρύ καστανό ίσια, μακριά, απαλό δέρμα. Έχει κάτι κοσμήματα περίεργα, ένα φουστάνι βελούδο μακρύ που κωλοσέρνεται χαμέ.
"Ανάθεμαν τα" σκέφτουμε "εγώ με τα σπαθκιά τούτη με μεσαιωνικά ρούχα εννά φκάλουμε νάμι"
Κάθεται απέναντι μου και συστήνεται. Παραγγέλλουμε, εγώ blood orange ginger cosmo, αυτή ξερή φασκομηλιά με αγιόκλημα. 
Ερχονται τα ποτά και ρωτώ στα ίσhια:

Β: Αν έπρεπε να επιλέξεις μια ταινία-μόνο μια-την οποία θεωρείς εσύ την πιο ωραία ή την πιο σημαντική, ποιά θα ήταν αυτή και γιατί?
(αντινάσσεται αλλά διατηρεί την ηρεμία της) 
L: Μα τί ερωτήσεις εν τούτες. Πρωί πρωί θα με πεθάνεις τη γυναίκα (εν νάκκον συγχισμένη από της φασκομηλιά) Εν το ξέρεις ότι είμαι φιλμ φρικιό τζιαι για μένα εν ΠΟΛΛΑ δύσκολη ερώτηση τούτη;;;;; Έσhιει χάρη που είμαι αρκετά σταθερή πας τα πράματα  που μου αρέσκουν γι’ αυτό επέτυχες περιπτωσάρα...Στα 16 μου, κάπου το Πάσχα του 2003, είδα τον ‘Νονό’ (The Godfather) τζιαι αποφάσισα ράιτ δέαρ εντ δεν ότι τούτη η ταινία (για μένα) είναι η τοπ ταινία όλων των εποχών. Το γιατί; Επειδή, δεν ήταν απλά μια ταινία για γκάνστερς αλλά μια ταινία για να σου δείξει κάποιες χαμένες ηθικές αξίες, είτε επρόκειτο για ηθικές αξίες μέσα στην οικογένεια είτε επρόκειτο για τη διαφθορά των προσωπικών και των επαγγελματικών σχέσεων.Εγώ τουλάχιστον, έτσι την είδα. Τούτη τη ταινία θεωρώ την ως την πιο σημαντική που πολλές άλλες γιατί άφηκε μου (κατά κάποιο τρόπο) στίγμα ανεξίτηλο στη καρδιά μου τζιαι όσες φορές τζιαι να την δω, θα αισθανθώ έτσι όπως είχα αισθανθεί όταν την είδα για πρώτη φορά πριν 10 (ακριβώς) χρόνια.

Νέφκω και προχωρώ ακάθεκτη:
 
Β: Αν έπρεπε να κάνεις την μουσική επένδυση της ζωής σου ποιά τραγούδια θα επέλεγες? Γιατί?
 
 (στυλλομαθκιάζει με το αγιόκλημα δαμε)
L: ΑΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ!!!! You’re killing me. Θα μου πάρει 100 ποστς να απαντήσω έτσι ερώτηση. Σίγουρα, θα είσhε μέσα τα εξής τραγούδια η ζωή μου (τζιαι ότι συμπέρασμα θέλεις φκάλε):
Claire de Lune – Claude Debussy, Tchaikovsky – Swan Lake & The Nutcracker, Prokopief – Dance of the Knights (Romeo & Juliet) , Samuel Barber – Adagio for Strings, Albinoni – Adagio in G Minor, songs by Leonard Cohen, songs by Opeth, songs by Pink Floyd, Liza Minelli – Cabaret, Διάφανα Κρίνα – Θα πεθάνω ένα πένθιμο του φθινώπορού δείλι, τραγούδια από την Τσανακλίδου και τον Αλκίνοο Ιωαννίδη, The Lion King – The Circle of Life, Wicked – Defying Gravity, Les Miserables – Do you hear the people sing, anything by Astor Piazolla, Evita – Oh what a circus, songs by Simon & Garfunkel, Ella Fitzgerald, Edith Piaf, Eartha Kitt, any music composition from Craig Armstrong, Alan Silvestri, Hans Zimmer, Dario Marianelli, Thomas Newman, Howard Shore & Danny Elfman, Javier Navarrette – Long, long time ago, songs by Radiohead, Archive, Anathema,Queen & Ευανθία Ρεμπούτσικα, Ελένη Τσαλιγοπούλου & Νταλάρας – Εσένα δε σου άξιζε αγάπη, οτιδήποτε από Πουλόπουλο, Μελίνα Μερκούρη – Χάρτινο το Φεγγαράκι, Abba – The winner takes it all & Fernado, Frank Sinatra, The Beatles, Guns’n’Roses, Muse, Michael Buble, Snow Patrol, Sigur Ros, Led Zepellin, Audrey Hepburn/Henri Mancini – Moon River, Julie Garland/ Ray Charles - Somewhere over the Rainbow, Louis Armstrong – What a wonderful world .
Ούφου, να πω τζι’ άλλα οξά εβαρέθηκες με;;;; (ρωτά κάμνοντας αέρα με την βεντάλια της) Γενικά εν πολλά vast τζιαι με ποικιλία το ρεπερτόριο της ζωής μου. Ξέρω ότι εν λίο μακάβριο τούτο που θα πω, αλλά ως τζιαι για τη κηδεία μου έχω σετ playlist. :-p (εγώ έχω το τραγούδι που θα παίξει και ξέρουν το 2 πλάσματα just in case:P)

Q: Εξήγα το ψευδώνυμο σου! Όχι τι σημαίνει, ήβρα το στα ποστς σου, αλλά τι εκπροσωπεί εκτός που το ζώδιο σου. 
A: Το ψευδώνυμο μου. Βασικά εν εκατάλαβα πολλά την ερώτηση, τι σχέση έσhιει το ψευδώνυμο μου με το ζώδιο μου αλλά τέσπα. (κλάφτα χαράλαμπε, άλλα εκατάλαβα)
Όπως θα ξέρεις λοιπόν το ψευδώνυμο μου εν βασισμένο πάνω στην Λουκρέζια Βοργιά ή Βόργια (δε ξέρω ακριβώς που μπαίνει ο τόνος στα ελληνικά, σόρρυ), η οποία ήταν μέλος μιας από τις πιο διεφθαρμένες οικογένειες της Ιταλίας το 15ο αιώνα μ.Χ. Ήταν κάτι σαν την οικογένεια Κορλεόνε για την εποχή τους δηλαδή, τζιαι έτσι μπορείς να καταλάβεις τζιαι το φασhινέισhιον μου πας τη συγκεκριμένη οικογένεια. Για μένα η Λουκρέζια αντιπροσωπεύει την απόλυτη διαφθορά τζιαι αθωότητα συνάμα. Εν λίο οξύμωρον τούτο αλλά εν αλήθκεια. Η τόση αγάπη της για την οικογένεια της εκατάστρεψε της ζωή της, τζιαι αν τζιαι πανέξυπνη (τζιαι αρκετά χαρισματική) νομίζω ότι ίσως ποτέ της δεν εσυγχώρεσε πραγματικά τον εαυτό της για όλα τα «εγκλήματα» τα οποία εδιέπραξε συνειδητά ή ασυνείδητα στη ζωή της. Γενικά το ψευδώνυμο μου, εν η μεγάλη μου αγάπη που έχω προς την Ιταλική και Αγγλική Αναγέννηση, τζιαι η Λουκρέζια για μένα ξεχωρίζει απ’ άλλες τις δόλιες τζιαι δυναμικές γυναίκες της Αναγέννησης. Γι’ αυτό την ξεχωρίζω.
Θα ήθελα το μπλογκ μου να ήταν βασισμένο (για να είμαι ειλικρινής) πάνω στην Virgin Queen, aka Elizabeth I, αλλά εν το ετόλμησα γιατί η Βασίλισσα Ελισάβετ Ι, εν ένα πολλά προσωπικό κομμάτι του εαυτού μου, μιας τζιαι αφιέρωσα την εως τώρα ενίληκη ζωή μου μελετώντας τζιαι αναλύοντας την ζωής τούτης της γυναίκας. Γενικά, αν δεν εκατάλαβες ακόμα, είμαι φουλ παιδί της Αναγέννησης.
Χάππι, οξά; Εν απάντησα τζίνο που ήθελες;;; Ντάμιτ, επροσπάθησα, επροσπάθησα!!! (λέει χτυπώντας το χέρι στο τραπέζι και εγώ αγριέφκω, αλλά κραθκιούμε μεν μασhιερωθούμε)







 
B:Πιστεύεις στα ζώδια? 
L:  Στα ζώδια όχι τόσο. Στα χαρακτηριστικά των ζωδίων, ναι. Ας πούμε εν πιστέφκω σε τζίνα που θα θιεβάσω σε κανένα τίβι-μανία ή κανένα σίτι-φρι-πρες. Τζίνα για μένα εν της πλάκας. Τα χαρακτηριστικά των ζωδίων όμως, ναι, πολλές φορές μπορώ να σου πω ότι βρίσκω πράματα που I can relate to.
 
Β: Βλέπω και συ λες mother england-γιατί? Αλήθεια θα πας? Αντέχεις μακριά από την Κύπρο και τα συνεπακόλουθα? 
L: Well, για μένα εν Mother England, επειδή που το καιρό που ήμουν μικρή, χωρίς να υπάρχουν ιδιαίτερες επαφές από την οικογένεια μου ή το περιβάλλον μου, ήξερα ότι ήθελα να πάω Αγγλία. Τζιαι όντως μόλις επήα, είπα που μέσα μου “welcome home, Lucrezia”. Έκτοτε, πάντα νιώθω εντελώς χαμένη τζιαι έξω που τα νερά μου στη νήσο, ότι like I never really belonged. Ενώ στην μάδερ Ίνγκλαντ, οτιδήποτε τζιαι να περνούσα, πάντα ένιώθα/νιώθω ότι εν σάννα είμαι σπίτι μου. Φυσικά τζιαι θέλω να πάω!!!!!! Ήντα ερωτήσεις εν τούτες;;;; Αν είχα τα λεφτά (εν το μόνο μου προβληματάκι τούτο), θα επίενα εχτές!!! Τζιαι (μεταξύ μας) δε θα ξαναπατούσα στη νήσο. Ντοντ γκετ μι ρόνγκ, τζιαι η Κύπρος έσhιει τα καλά της, αλλά με την Αγγλία έχω μια πολλά ιδιαίτερη τζιαι δυνατή σύνδεση. Εν μπορώ να το εξηγήσω, τζιαι όταν προσπαθώ οι παραπάνω μες την νήσο λαλούν με σνομπ. Σόου. Αυτά.
 
Β: Βλέπεις Dexter-good good-αλλά υπάρχoυν δύο απόψεις. Η πρώτη είναι "ναι σκοτώνει ανθρώπους που το αξίζουν" και η δεύτερη "μα σκοτώνει ανθρώπους, όποιοι κι αν είναι". Εσύ που κλίνεις? 
L: Το 1ο φυσικά. Κοίτα, ναι το να σκοτώνεις εν εν καλό, όποιος τζι’ αν είναι. Κανένας εν σου δια το χάιερ πάουερ να κρίνεις ποιος αξίζει τζιαι ποιός όι, αλλά ο Ντέξτερ....όκεϊ εν η φάση ότι πραγματικά εν σκοτώνει μόνο κατά τη δική του σωστή κρίση, αλλά πολλές φορές μελετά τζιαι αφού δει ότι μερικές φορές ο νόμος μπορεί να φτάσει ως ένα συγκεκριμένο σημείο, τζίνος απλά τελειώνει τη δουλειά. Γιου νόου γουάτ άι μιν; Μεν με παρεξηγήσεις, δεν λέω ότι εν σωστό ή λάθος, απλά λέω ότι καταλάβω τα γιατί του, τις ανάγκες του τζιαι γι’ αυτό κλίνω προς την πρώτη απόψη.
 
B: Άτε πε μας και το αγαπημένο σου χρώμα, το αγαπημένο σου λουλούδι, 3 λέξεις που σε περιγράφουν και οτι άλλη βλακεία εγράφαμε στα λευκώματα και θέλεις να την μοιραστείς :P 
L: Το αγαπημένο μου χρώμα είναι το πράσινο - της ελπίδας-, ΑΛΛΑ, το χρώμα που φορώ πολλά συχνά εν το κόκκινο - του πάθους.
Το αγαπημένο μου λουλούδι εν ο ασφόδελος, η ματσικόριδο ή γουοτέβερ το λαλούμε, βασικά εν το white daffodil.
Τρεις λέξεις που με περιγράφουν...χμμμ καλές ή κακές;;; Θέλεις να σου πω τζιαι τις θκιο;;;;;  
3 Κακές: (πάντα οι κακιές πρώτα)
  1. Αυταρχική
  2. Ευέξαπτη
  3. Really bad judge of character.
3 Καλές:
  1. Γενναιόδωρη
  2. Χαμογελαστή
  3. Παθιασμένη (μέχρι αηδίας ή μέχρι σπαστικότητας)
Μααααα, εν θυμούμαι τίποτε που τα λευκώματα. Ο λόγος, τζιαι νόου οφενς, εν επειδή την ημέρα που έφυα που το σχολείο ήταν η χάπιεστ ντέι οφ μάι λάιφ που εξίχασα (στην κυριολεξία) τα πάντα τζιαι που το Γυμνάσιο τζιαι που το Λύκειο. Απλά έκαμα τα ούλα μπλακ άουτ. Σόρρυ. But here’s something funny I found online the other day:
“Roses are Red
Violets are Blue
But I wouldn’t know that
Because you never give me
Any roses, you Bastard.”

Τούτο το ποίημα αρέσκει μου πολλά! :-p"
Και έτσι ξαφνικά πίννει το αγιόκλιμα ούλλο. 
"Ετελιώσαμε?" ρωτά 
"Ναι, έρκεσε να πάμε για χορό?"
"Όι, όι σόρρυ I have to go" λέει και φεύγει, έτσι άνετα! 

Κλείνω με ένα από τα πιο ωραία-η ταπεινή μου άποψη (η ποια? ταπεινή ναι καλα)-ποστς της φιλτατης:

ότι είναι θα ρθει αλλιώς θα προσπεράσει

Disclaimer: Νο blood was shed during this interview

7 σχόλια:

  1. Τωρα αστα αστεία ηταν να επερνούσετε καλα αν επιαινετε για ντρινκς! Χαχα αρεσεν μου τζαι το ντισκλέιμερ! χαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Eniosa polla relate me tin Lucrezia se kapia pramata (Cyprus, school etc). Thanx pu mu esistises tuti tin blogger.

    Beatrix mu, bravo, i see self-control, owww, shoo proud of you ^^

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. oi re inta wraio post!!!!!!!!jai beatrix isoun jai fronimi thwrw!!!!oi reeeeeeeeee

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ομγ ρε λου εφοήθηκα σε με τα τραγούδια... ββρίσκω σε πανέτοιμη...
    κατά τα άλλα εμάθαμεν αξιόλογα πράγματα για σενα... ουάου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. πολλά to the point οι ερωτήσεις! I really liked them!
    ενδιαφέρον επιλογή οι Borgias για το όνομα του blog! πολλά έξυπνο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. πολλα ωραιο ποστ με ωραιες ερωτησεις και ωραιοτατες απαντησεις!
    Εχω μιαν ανησυχια ομως, η μπεατριξ εν πολλα ησυχη τελευταια!
    ΡΑ ΙΝΤΑΜΠΟΥ ΕΠΑΘΕΣ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. πεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε επήρε μου 500 μέρες να δω τη συνέντευξη. σόρρυ Μπίατριξ μου, μιαν οι εκλογές, μιαν κάτι δράματα δεν την είδα. Χαχαχα, άρεσε μου πολλά η βεντάλια τζιαι τα 'σχεδόν-μασhαιρώματα'. Αλλά γιατί αρνήθηκα το χορό; Είμαι τόσο σνομπ;;;;;; :p I love dancing <3
    Θανξ, εγέλασα αρκετά πάντως. =D

    ΑπάντησηΔιαγραφή