22/1/12

Συνδρομο Άμεσης Αποκατάστασης Εργένη-ΣΑΑΕ

        Επιστημονικά μιλώντας το Σύνδρομο Άμεσης Αποκατάστασης Εργένη (ΣΑΑΕ) μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε γνωρίζει άτομο χωρίς σύζυγο, αρραβωνιαστικό/ιά, γκόμενο/α ή έστω ένα back-up plan. Είναι στην ίδια κατηγορία ψυχολογικών συνδρόμων με την Σπαστική Προξενίτιδα (Spasmotic Matchmaking-SM), την Διαταραχή Ελλειματικής Διακριτικότητας (Discretion Deficit Disorder-DDD). Η εμφάνιση του ΣΑΑΕ στους οικείους επηρεάζεται από τον εργένη, το φύλο του και την ηλικία του. Μετά από στατιστικές αναλύσεις των δεδομένων τα αποτελέσματα μπορούν να παρουσιαστούν στις πιο κάτω γραφικές.
         
             Εικόνα 1: Στατιστική εμφάνισης ΣΑΑΕ σε σχέση με                  το φύλο του εργένη στο περιβάλλον.

Όπως φαίνεται καθαρά στην Εικόνα 1 το ΣΑΑΕ εμφανίζεται σε μεγαλύτερο ποσοστό στο περιβάλλον μιας single lady από ότι  όταν ο εργένης είναι αρσενικού φύλου.

             Εικόνα 2: Μεταβολή ΣΑΑΕ κατά την διάρκεια του                     χρόνου και συγκριτικά για τα δύο φύλα.

Στην Εικόνα 2 βλέπουμε ότι το ποσοστό εμφάνισης στην περίπτωση των θυληκών εργενισσών είναι ήδη ψηλό στα 25 χρόνια όπου οι συγγενεις παρουσιάζουν ήδη ακμάζον ΣΑΑΕ που κυμαίνεται στο ~50%. Παρατηρούμε μία αύξηση μέχρι τα 30 ακολουθούμενη από ακόμα μία αύξηση με μεγαλύτερη κλίση μέχρι τα 35 όπου οι συγγενείς και φίλοι απλά παθαίνουν αμόκ. Μετά τα 35 όπως βλέπουμε το ποσοστό εμφάνισης του ΣΑΑΕ πέφτει κατακόρυφα αφού οι συγγενείς θεωρούν ότι έχει μείνει στο ράφι ανεπιστρεπτί. Διαφορετική εικόνα παρατηρούμε στην αντίστοιχη διακύμανση για τους άντρες. Στα 25 και όταν έχουν επιστρέψει οι περισσότεροι από τις σπουδές, το ενδιαφέρον του περιβάλλοντος για την αποκατάσταση του εργένη είναι μικρό αφού "πρέπει να κάμει την ζωή του ο μιτσής". Παρατηρούμε μια αυξητική τάση μέχρι τα 35 όπου μπορεί να θεωρηθεί σταθερή. Μετά τα 35 η κλίση αύξησης του ενδιαφέροντος για αποκατάσταση του εργένη πολλαπλασιάζεται με το ενδιαφέρον του περιβάλλοντος να κτυπά κόκκινο, αφού ο εργένης έχει μεγαλώσει πολύ και ποια θα τον πάρει έτσι που ιδιοτρόπεψε?
        Υπάρχουν δύο διακριτές μορφές με τις οποίες το ΣΑΑΕ εκδηλώνεται. Το ΚΣΑΑΕ ή αλλιώς Καταναγκαστικό Σύνδρομο Άμεσης Αποκαταστάσης είναι η πιο ήπια μορφή της ψυχικής αυτής ασθένειας και μπορεί να εμφανιστεί σε μεγαλύτερο εύρος ατόμων. Κατά το ΚΣΑΑΕ οι παθόντες αξιολογούν οποιοδήποτε πιθανό γαμπρό ή νύφη κατά της διάρκεια διεργασιών. Στην συνέχεια παρουσιάζουν τα στοιχεία στον γνωστό τους εργένη κάνοντας νύξεις για τα θετικά στοιχεία του κελεπουριού.
        Το ΨΣΑΑΕ, δηλαδή το Ψυχωτικό Σύνδρομο Άμεσης Αποκαταστάσης Εργένη εμφανίζεται συνήθως στον στενό οικογενειακό κύκλο, όπου οι συγγενείς όχι μόνο προσπαθούν αγωνιωδώς να αποκαταστήσουν το μοναχικό άτομο αλλά συμπάσχουν και με την μοναξιά του, το παρηγορούν και του κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Συνήθως μετά από έντονη εμφάνιση του ΨΣΑΑΕ το θύμα περνά σε μια ψυχολογική κατάσταση γνωστή ως το Σύνδρομο του Ευερέθιστου Εργένη (Irritable Single Syndrome-ISS). Συμπτώματα του Συνδρόμου αυτού είναι τα νεύρα, η αδιαφορία για τις οικογενειακές μαζώξεις και οι επανειλημμένες εξόδοι με απλούς φίλους που δεν έχουν κανένα σκοπό να ανοίξουν το πολυπόθυτο νοικοκυριό, απλά και μόνο να περάσουν καλα-poor singles.
        Τα άτομα που πάσχουν από το ΣΑΑΕ δεν έχουν κάποιο αντίκτυπο στην ζωή τους. Εκείνοι που υποφέρουν τελικά είναι οι εργενηδες που λυγίζουν κάτω από την πίεση του περιβάλλοντος τους και καταλήγουν με την προαναφερθείσα διαταραχή (ISS). Πολλά περιστατικά ISS δεν δηλωνονται στις αρχές με αποτέλεσμα οι στατιστικές να μην είναι ακριβείς.
        Με τα δεδομένα  που προκύπτουν το κράτος θα πρέπει να πάρει μέτρα για την αντιμετώπιση αυτού του ανησυχητικού φαινομένου και να το περιορίσει πριν πάρει διαστάσεις επιδημίας. Προτείνουμε ένα ποσό να δίνεται-ισάξιο του πολιτικού πρόσφυγα-σε όλους τους αποδεδειγμένους πάσχοντες του ISS ώστε να μπορούν να πνίγουν τα νεύρα τους και να μην καταλήξουν σε δολοφονία.

7/1/12

Intro!


Ok!
Εδώ είμαστε!
Σαν άλλη Beatrix Kiddo ξύπνησα μια μέρα λες κι από κόμμα. Όλο το ροζ συννεφάκι στο οποίο χοροπηδούσα τα τελευταία, ή και πρώτα όπως το βλέπει ο καθένας, 25 χρόνια έγινε πυκνό και με έπνιγε. Ξύπνησα σε μια άλλη πραγματικότητα και αφού μούλιασα στο ζουμί μου για καμπόσους μήνες πήρα την απόφαση και τα έκανα όλα άνω κάτω.
Κάτω από τα βλέμματα έκπληκτων συγγενών και φίλων χώρισα, τα έβαψα κόκκινα και χτύπησα tattoo. Διέλυσα όλη την υποτιθέμενα κατά-πληκτική ζωή μου επειδή τελικά δεν ήταν αυτό που ήθελα. Ξεκίνησα να κάνω όλα τα διασκεδαστικά πράγματα που έχασα τόσα χρόνια που ήμουν η καλή η κόρη. Βόλτες και κοκτέιλ και ψηλά τακούνια. Και χορό και γέλια και κόσμο, κόσμο, κόσμο.
Κάπου μεταξύ όλης αυτής της παραζάλης βρισκόμασταν να μιλούμε μερικές φορές σοβαρά και σε βάθος. Και τότε που βγαίνουν τα προσωπικά στην φόρα και μιλούν από τα μύχια-πάντα ήθελα να χρησιμοποιήσω αυτή την λέξη-της ψυχής ανακαλύπτεις πως δεν είσαι μόνη σου σε αυτή την παλαβομάρα. Υπάρχουν κι άλλοι που έχουν ίδιες ανησυχίες. Μια, δύο, τρεις είπα να το ψάξω το θέμα.   
Έτσι κάνω πάντα, κάτι συμβαίνει και σκέφτομαι ας ψάξουμε το υπόόβαθρο και τι οδηγεί σε αυτόό και ποιοι επηρεάάζονται και πως φτάσαμε ως εδώώ και από διαφορετική γωνίία και να μάθουμε και την αντίθετη άάποψη. Οπότε και ανοίγω το αγαπημένο μου Google. Με το Google έχουμε πολλές ιδιαίτερες στιγμές να θυμάμαι όπως τότε που μου έσωσε τη ζωή ή τότε που πληκτρολόγησα “ice cream pictures” στο Google gravity (try that).
Ενηγουέη, άνοιξα το Google και σκεφτόμουν πώς να το ψάξω, ποτέ δεν παίρνεις αυτό που θέλεις εάν δεν το ζητήσεις σωστά έλεγε ένας καταπληκτικός μου καθηγητής (χωρίς παύλα αυτή τη φορά). Οπότε μετά από «σκληρή» σκέψη πληκτρολόγησα “26 year old crisis” και τότε ΜΠΑΜ! Εμφανίστηκαν στην οθόνη μου αμέτρητα sites, άρθρα, εφημερίδες, αναλύσεις, συζητήσεις, μελέτες και έρευνες.
Αλληθώρισα προς στιγμής, «δε ρε κόσμος που περνάει crisis» σκέφτηκα. Εμφανίστηκε πολλές φορές η φράση Quarter Life Crisis. 3 στους 4 βρετανούς λέει η Daily Mail* περνούν αυτή την κρίση, η κρίση μέσης ηλικίας έχει μετακινηθεί στα 26 λέει η Guardian* οι Αμερικάνοι λυγίζουν από το βάρος των προσδοκιών λέει το ABC News* και έχουν κάνει και website για συζήτηση και στήριξη*-typicaaaaal.
Διάβασα τα πάντα και έψαξα και ακόμα λίγο, βρήκα κι άλλα και διάβασα και αυτά. Και κατέληξα στο «Κρίση είναι θα περάσει», το πώς θα περάσει είναι το διασκεδαστικό μέρος. Μπορεί να είναι κρίση και διάστημα αναθεώρησης και συναισθηματικών ναδίρ και ζενίθ αλλά δεν παύει από το να είναι περίοδος συνειδητοποίησης και ίσως η τελευταία ευκαιρία να κάνεις ότι θέλεις, όποτε θέλεις, όπου θέλεις και με όποιους θέλεις. Οπότε ας χαρώ τα 26 μου χρόνια και την κρίση που τα συνοδεύει πριν χαθεί!
Εδώ είμαστε, 26 και πάνω, σε κρίση! Yohooooooooooooo!