24/11/12

Το τσίρκο ΙΙΙ

Στέκομαι στην άκρη, στην άκρη της εισόδου. Η ανάσα μου κομμένη. Βάζω την παλάμη μου στο στόμα να καλύψω τον ακανόνιστο ήχο της. Βγαίνει λάμψη από την είσοδο του τσίρκου. Εγώ στέκομαι δίπλα στα σκοτεινά. Οι ακτίνες από το φως διαγράφουν πορεία και τελικά χάνονται στο σκοτάδι. Αποκαλύπτουν την ζωή που κρύβεται στα σκοτάδια, την μικρή ζωή. Μικρά έντομα πετούμενα αποκαλύπτονται στην ακτίνες του φωτός. Κρύβομαι, ακουμπώ στην άκρη της εισόδου και κρύβομαι. Μέσα γίνεται η παράσταση, ήμουν και γω. Τα ρούχα μου ταιριάζουν με τον ακροβάτη. Θυμώνω. Στα μαλλιά μου στρας, λαμποκοπούν. Τα τινάζω νευρικά. Καρικατούρα που λαμποκοπεί. Το στήθος μου ανεβοκατεβαίνει, έτρεχα, έφυγα. Τον ακολούθησα. Ήρθε σκοτεινός και τον είδα στο πλήθος. Τον ακολούθησα και με έβγαλε εδώ έξω.
Στέκομαι στην άκρη της εισόδου στα σκοτεινά. Και ακούω, τον ακροβάτη. Έρχετε τρέχοντας στην είσοδο. Λάμπει μέσα στο φως, ελαφρά πατώντας στα σκοτεινά, όσο όσο για να με βρει. Κοιτά δεξιά, καχύποπτα πάνω από τον ώμο του, με στενά μάτια, σχιστό σοβαρό στόμα. Και μετά κοιτά αριστερά, με την ίδια ψυχρή έκφραση, με το πρόσωπο τέλειο, σαν άγαλμα, τέλειο πρόσωπο, σφιχτοί μύες. Κλείνω τα μάτια. Με βλέπει. Έρχετε κοντά, βάζει το χέρι απαλά στον λαιμό μου, κλείνω τα μάτια, η αναπνοή μου ηρεμεί. Χαϊδεύει απαλά τα χείλη μου που ανοίγουν, αγγίζει τα δόντια μου, δεν δαγκώνω. Μου χαμογελά
"Έλα" 

9 σχόλια:

  1. έλα μεσα οι θεατές περιμένουν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αρεσκουν μου τούτα τα αλλοπροσαλα σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. :) έχουν ένα ππόιντ εννεν και τέέέέλεια αλλοπρόσαλα! ;)

      Διαγραφή
  3. Απαντήσεις
    1. Θαυμασμος! Τόσο στο σκιλ σου στην συγγραφή αλλα τζαι στο να εσιης τουτα ούλλα in your head τζαι να μεν καμνεις έκρηξη!

      Διαγραφή