3/10/12

Time Out #6 Ματωμένος γάμος

Όταν έπιασα το προσκλητήριο  3 μήνες πριν τον γάμο ήξερα το μέσα μου, ότι αυτή θα ήταν μια νύχτα που θα την θυμούμουν για πάντα.  Με προσκάλεσαν σε γάμο στο καταπληκτικό Λιοπέτρι? Αυγόρου? Σε ένα χώρο δεξιώσεων που δεν θυμάμαι το όνομα. Δεν αναφέρω πότε ακριβώς ήταν μην καρφωθούμε.
Εξεκίνησα να πάω, εν αντροπή να μεν πάμε. Είπα να πηαίννω σε γάμους που τουλάχιστον μιλώ με τους συμμετέχοντες συχνά-aka τουλάχιστον 1 φορά το δεκαήμερο. Είχε ένα σχεδιάγραμμα-ΕΤΣΙ χάρτη με το συμπάθιο- πας το προσκλητήριο, όι στρίψε τjιαμέ, όι περνάς που το τάδε, όι θωρείς το κείνο στα δεξιά και πάεις πάνω σε ένα δρόμο κουρβωτό, αγχώθηκα έστω κι αν ξέρω την Κύπρο αρκετά και δεν χάνουμε εύκολα.  Και κάπου μεταξύ του καφέ Φοντάνα και του δρόμου του κουρβωτού-που δεν το έβρισκα-εχάθηκα. Ο λαβύρινθος του Πάνα γαμώτο. Επετάσσουνταν μυθικά τέρατα που τα σκοτάθκια, ο δρόμος έμοιαζε ατέλειωτος, κάπου εσhιάστηκα και τον Μινώταυρο-άσε έκαμα τα πάνω μου. Επαρακαλούσα να μεν βρεθώ τίποτε στα κατεχόμενα. Ήβρα έναν χωρκανό σε μια πεζίνα-που επήρε μμάτι τες ζάμπες μου μες το car τέλεια ποθκιάντροπα-εξήγησε μου. Βρίσκω το κέντρο μετά που κανένα μισάωρο.
 Κατεβαίνω που το Beatrix-mobile ισhιώνω το φουστανούι μου το κόκκινο στέκουμε στες τακκούνες μου μες την χωματjιά και αγναντέυω το Hall που γίνεται η δεξίωση. Κόσμος και κοσμάκης, το πάρκινγκ γεμάτο, τεραστίων διαστάσεων. Όντας σινγκλ επήα μόνη μου καμαρωτή, καμαρωτή εστάθηκα στην σειρά η οποία έφταννε ως το παρκινγκ, εκαρτέρουν μισήν ώρα να τους δώκω το φακελλούι μου, έδωκα τους το φακελλούι μου, εκαρτέρουν μισή ώρα να πιάσω φαί που το (μ)πουφέ. Είχε κάτι φαγιούθκια τίπικαλ του γάμου, καμιά σαλατού, καμιά πατατού, καμια σουβλού. Κάτι ξυδάτα μαραμένα. Και φρούτο, κάτι μήλα αμολυμένα με κάτι ροδάκινα καταφατjιημένα-μιλούμε για Quality Control όι αστεία! Μετά αγνάντεψα το κέντρο-το οποίο έχει το σάιζ του ΓΣΠ, είδα την παρέα μου, επήα προς το μέρος τους, τα μμάθκια του κόσμου εκρούζαν πας εκείνους που ερέσσαν, έκατσα, έφαα, εδώκαν μου και ένα κουραπιέ, τα νεύρα μου, δώκε ρε κουμπάρε ένα λουκκούμι να το ευχαριστηθώ, εν κανεί που ήρτα μες τα τριβήλλουρα για χάρη σου. 
Εκάτσαμε και πρώτο τραπέζι πίστα, είχε κάτι (γ)κόμενους στο δίπλα τραπέζι, με το κοτσί το σγουρό, μαύρους και κεινο το ύφος "μες τον νου μου είσαι στα 4, αππάρα μου". Είχεν έναν άκκανε και το κάτω χείλος του-επάθαμεν shock. Στο κέντρον της παρέας με αυξημένη την συγκέντρωση της τεστοστερόνης, εκάθετουν ο "αρχηγός", με σπιρτόζικο υφάκι, ποκείνο που έχεις άμα καπνίζεις και μπαίνει ο καπνός με τα μάθκια σου και κλείεις τα ελαφρά για να προστατεύσεις τους οφθαλμούς σου, Clint Eastwood ένα πράμα. Ένηγουέη ο μη χέσω-Clint έφκαλλε τους οφθαλμούς του πας την "φίλη" μου-ούφου έχει και πιο ωραίες μου στον κόσμο.
Και αρκέφκει η μουσική, στο κέντρο, που εγίνετουν το πάρτυ, το γαμήλιο πάρτυ, γάμος, χαρά-υποτίθεται! Και ξεκινά μου με το "'Ολα σε θυμίζουν", συνεχίζει με "Το λάθος" (ασλανίδου), "Το πάτωμα" και άλλα εύθυμα, κύριε ελέησον δηλαδή, ύστερα έμαθα εν η νύφη που τα διάλεξε. Ύστερα συνεχίζουμε με πιο ελαφρολαϊκό πρόγραμμα και φκαίνoυν πάνω οι γέναιτjιοι, σούστου και να σουστείς. Αρέσκουν μου ειδικά τζιείνες που σούζουντε εχτός ρυθμού εν η αδυναμία μου. Και έχει μιαν τύπισσα, ωραία γεναίκα, ντυμένη ελαφρά lady Gaga, χορεύκει έτσι πιο προκλητικά, έχει το κλώσμα μες το γιαίμα της γαμώτο, χορεύκει μπροστά στο τραπέζι του μη χέσω-Clin, ο οποίος καπνίζει τσιγάρο σέρτικο και θωρεί την φίλη μου με πόθο. Η lady Gaga σhιάζεται την φίλη μου και σhιυλλιάζει πάει και κάθεται μες τα νεύρα. Εντομεταξύ το παναύριν επήρε φωθκιά, εμπαίνναν μέσα τα κοπελλούθκια στην πίστα, εππέφταν χαμέ, εκλαίασιν, οι γέναιτjιοι να χορεύκουν, να μπλέκουνται τα κοπελλούθκια μες τα πόθκια τους. Εμπήκαν τα ζεϊπέκκικα, ο  μη χέσω-Clint εσηκώστιν με το τσιαρούιν το σέρτικο να χορέψει μπροστά που την φίλη μου. Η lady Gaga αφήνιασε, εθώρεν μας και εκαταλάβαινες ότι εκουτσομπόλευκε, εμέναν ελύσαν τα νεύρα μου. Σηκώνουμε να πάω τόιλετ και να φύω. Περνώ μπροστά που το τραπέζι της lady Gaga και λαλεί της φίλης της-
"Μάνταλως καταλάβουντε οι λευκωσιάτισσες που νομίζουν ότι έχουν στιλ"
Εν εγύρισα πάνω της και επροχώρησα. Στο στραφίν, εβάλαν τες καρέκλες και εν εμπορούσα να ρέξω. 
"Να περάσω?"
Εχαχανίζαν. 
"Μπορώ να περάσω?" ξαναρωτώ poking her στην πλάτη με το δάκτυλο μου
Εχαχανίζαν.
Φκάλλω την σπάθα και κόφκω της την κεφαλή της. Οι φιλενάδες επαγώσαν. 
"Τωρά μπορώ να περάσω?"
Ετραβήσαν τες καρέκλες τες πλαστικές γρήγορα και ανοίξαν μου το δρόμο. 
"Ευχαριστώ" είπα χαμογελώντας "ότι κι αν εν η ευγένεια σε τούτο τον τόπο α?" 


26 σχόλια:

  1. Ενα μόνο θα πω. Σε θαυμάζω για την υπομονή σου που άντεξες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χαχα, ήντα θεά είσαι!

    Πε μου, εν (ξ)επίτηδες που φορείς κόκκινα φουστάνια; Για να μεν φαίνουνται τα γαίματα μετά τα ματζιελιά που αφήνεις πίσω σου; :)

    Αρέσκουν μου πολλά οι περιγραφές σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ενιοοείται ότι φορώ κόκκινα γι αυτό, όπως και τα μαλλιά :P

      Διαγραφή
  3. χαχαχα το σκηνικό με τα κοπελλούθκια και τις συμπεθέρες στην πίστα ήταν θεικό.

    πιστή οπαδός σου. Που εν το φαν κλαμπ να γραφτώ..;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. έχει γάμο χωρίς το σκηνικό κείνο? όι πε μου!

      Διαγραφή
  4. μεγάλες στιγμές!!

    εγώ στον τελευταίο γάμο που πήγα, είχανε πιει όλοι τόσο πολύ και είχανε γίνει όλοι ντίρλα, στο τέλος της βραδιάς (όταν είχαμε μείνει μόνο οι πολύ κοντινοί φίλοι..), κατέληξα να κρατάω τον γαμπρό στους ώμους μου, για να τον πάω στην τουαλέτα γιατί απειλούσε να κατουρήσει πάνω του! όλοι οι υπόλοιποι δεν επικοινωνούσανε με το περιβάλλον, οι κουμπάροι ήτανε εξαφανισμένοι πίσω από κάτι θάμνους και βγάζανε τα μάτια τους, η νύφη κοιμότανε κάτω από ένα τραπέζι και μόνο εγώ είχα ακόμη σώας τα φρένα (!!) και έπρεπε να επιτελέσω το δύσκολο αυτό έργο. κι όχι τίποτα άλλο, αλλά λυπήθηκα το γαμπριάτικο κουστούμι, γιατί ήτανε πολύ ωραίο και ακριβό και δεν του άξιζε να κατακατουρηθεί τη μία και μόνο φορά που θα φορεθεί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχαχαχαχαχαχααχ όι ρε ήντα καθήκον! :D μάνα μου ρε, είσαι καλή φί΄λη, εγώ θα τον άφηνα να τα κάμει πάνω του

      Διαγραφή
  5. δηλαδή δεν πρέπει να βλέπουμε; να ειμαστε χαμηλοβλεπουσηδες; αφού τα δειχνετε εν καλά να το δείχνουμε ότι το εκτιμάμε το ωραίο. αν δεν κοιτάξουμε ειμαστε χαχες, γκει, μαλλαππαπες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ε έχει βλέμματα και βλέμματα,άλλο της εκτίμησης άλλο το βιάζω σε με τα μμάθκια

      Διαγραφή
  6. Ουλλη μερα αλοπως εν τζαι καμνεις αλλη δουλεια κορη εσυ!
    τς τς τς καθεσαι τζι ακονιζεις ππαλες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. :D εν για σας που δουλέφκω, καθαρίζω τον τόπο

      Διαγραφή
  7. Απαντήσεις
    1. πες το κ έγινε ;) υπομονή..! ή που τα καλά φκάλε "σπαθί"

      Διαγραφή
  8. Μα το τελεμαρκετιγκ διαφημηζει κατι ανοξειδωτα μαχαιρια..αλοπως εν ποτζινο που κρατας...φυσικα μπορει να δν τζαι χατορι χανζο το σπαθι... :p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. εν και είμαστε τίποτε ερασιτέχνες ρε χατόρι χάνζο που τα καλα!

      Διαγραφή
  9. Καμε μου μια κκοπια του σπαθκιου σου πλιζζζ. Εχω κατι υποψη μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. ahaha teleio! i perigrafi twn erwtylwn apsogi!

    epeidi omws en ta paw kala me ta alligorika, pws metafrazetai stin pragmatikotita to "fkallv tin spatha je kofkw tin jefalin tis"??!

    sorry gia ta greekli, evark na ta allaksw

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. εσήκωσα το πόδι μου και έρεξα που πάνω της ποβαρώντας ίσως παραπάνω από ότι έπρεπε.

      Διαγραφή
  11. Μα δε την Λευκωσιάτισσα!
    Δηλαδή τούτο το κέντρο εν το αντίπαλο δέος του Τρίκκη?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ο Τρίκκης εν άπιαστος, εν το royalty του χωρκαθκιού!

      Διαγραφή
  12. Δεν υπάρχουν χυδαία βλέμματα, υπάρχουν χυδαίες σκέψεις!!! :Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ε και τα βλεμματα παραπέμπουν σε σκέψεις ;)

      Διαγραφή
  13. xa xa xa xa xa!!!!!!!!!fakkwwwwwwwwwwwwwwwwwww akomaaaaaaaaaaaaaa!!!!!!!!!!!!!xa xa xa xa xa xa xa!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή