7/10/12

Το τσίρκο ΙΙ

Περνούν οι κλόουν που μπροστά μου, οι ακροβάτες, χαμογελούν μου, περνούν τα λιοντάρια δείχνοντας τα δόντια τους, κάθομαι στην μέση. Περνούν οι ταχυδακτυλουργοί, οι μάγοι με τα λαμπερά τους ρούχα, όμορφα κορίτσια με στρας στα μαλλιά. Περνούν οι ελέφαντες τα άλογα, οι τίγρεις, πουλιά εξωτικά πετούν μέσα στην τέντα. Κάθομαι στο σκαμνί στο κέντρο της τέντας. Η παρέλαση περνά που μπροστά μου, η μπάντα παίζει εύθυμα, όλοι φοράνε στολές λευκές και παίζουν ρυθμικά. Άλλος το τύμπανο, άλλο το τρομπόνι, όλοι με χαμόγελα στα πρόσωπα.
Η πομπή παρελαύνει κυκλικά γύρω μου, πετάνε μπάλες και τις αρπάζουν, καταπίνουν σπαθιά, ξερνάνε φωτιές, χορεύουν και γελούν. Τα ζώα άλλα βαριεστημένα, άλλα αλαφιασμένα ακολουθούν, η μπάντα δίνει τον ρυθμό. Και το τέλος της πομπής γίνεται ένα με την αρχή της, δεν έχω τρόπο να φύγω. Κάθομαι στο σκαμνί, πόδια ενωμένα, χέρια σταυρωτά. Βλέπω δεξιά αριστερά, δεν έχω τρόπο να φύγω. Ο ρυθμός γίνεται πιο γρήγορα και η διάμετρος του κύκλου πιο μικρή, πλησιάζουν προς το μέρος μου και κινούνται όλα πιο γρήγορα, όλα πιο παρανοϊκά. Προσέχω τις λεπτομέρειες, τις αφύσικες κινήσεις τους, τα περίεργα χρώματα τους, τα παγωμένα χαμόγελα. Η καρδιά μου χτυπά όλο και πιο γρήγορα και το βουητό στα αυτιά μου δυναμώνει, τα μάτια μου σκανάρουν τον χώρο γρήγορα, σε πανικό. Νιώθω να κυλάει κάτι στο πρόσωπο μου, αγγίζω το μάγουλο μου και είναι υγρό, κλαίω? Εγω κλαίω? Από πότε? Πλησιάζουν και μπορώ να τους δω, σάπιους και δύσοσμους, τώρα πια τρέχουν και κάνουν χαμογελαστές αφύσικες γκριμάτσες μπροστά μου, γελούν απόκοσμα. 
"Τι κοιτάς?" μου λέει ο ακροβάτης. 
Δεν μιλώ, τον κοιτώ τρομοκρατημένη ενω το κεφάλι μου πάει να σπάσει. Βουητό από 10 000 μέλισσες μέσα στο μυαλό μου.
"Νομίζεις είσαι καλύτερη? Είσαι καλύτερη από μας?" φωνάζει τις λέξεις στα μούτρα μου.
Αγκαλιάζω τα γόνατα μου και βλέπω τα χέρια μου, σάπια, πασπατεύω τα ρούχα μου, η κοιλιά μου σάπια, ο λαιμός, το σώμα. Χορεύουν τώρα πια γύρω μου, με αγγίζουν. Γονατίζω και με καταπίνει το τσίρκο. 
Κάπου βραδιάζει, δεν πειράζει, πες πως τελειώνει ο κόσμος εδώ.

16 σχόλια:

  1. Κουγιουμτζης !!!
    ΑΘΑΝΑΤΟΣ!!!
    Καλη σου μερα

    Andreas

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ωωωω πολλά ωραίο. Εν εκατάλαβα τι θέλεις να πεις βέβαια αλλά ένιγουεϊ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Άσχετο μάλλον με το τι θέλεις να πεις, αλλά μου θύμισε ένα παιδικό βιβλίο του Ευγένιου Τριβιζά! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μήπως τελικά τούτο το τραγούδι εκφράζει σε καλύτερα σε τούτη την ανάρτηση???

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. more like:
      http://youtu.be/0DQimvlEpjY

      χωρίς το "since you ve gone away" part

      Διαγραφή
  5. " :) δαμέ εν καταλάβω εγώ ώρες ώρες :P " really? Or ur just being nice?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μα ενεχει σπάθα σήμερα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Κορη μα θωρεις ετσι οροματα? ΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ! Εν σοβαρη η κατασταση σου! :Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. εγώ ξέρω το, εσύ τωρά το ανακαλύφκεις :D

      Διαγραφή
  8. Μια πρώην μου δούλευε σε βιβλιοπωλείο και είναι μια από τις εξυπνοτερες γυναίκες που ξέρω. Μια φορά συζητούσαμε ποίηση και γω έθεσα επί τάπητος το επιχείρημα ότι αυτόματες γραφές, σουρεαλισμός και λοιπά είναι μαλακίες της ολκής. Κείμενο που δεν έχει νόημα και σκοπό, είναι άνευ σημασίας και ανάξιο σχολιασμού. Τζαι τζείνη είπε μου ότι την ποίηση εν την καταλαβαίνεις. Νοιώθεις την.
    Για μεν πολυλογώ, εν εκατάλαβα χριστοπαναγία που το κείμενο. Αλλά για κάποιο λόγο άρεσε μου. Εν ξέρω τι είναι, αλλά εννα εφαρμόσω τον κανόνα της. Εννεν ανάγκη να το καταλάβω για να μου αρέσει. Νομιζω νοιωθω το

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. :) χαίρομαι που σαρεσε έστω και έτσι! αν και για μένα εν ξεκάθαρο τι λέει :p
      και σίουρα έχει νόημα, και σίουρα έχει σκοπό. σκοπός του είναι να εκφραστώ, και το νόημα του είναι να αποτυπώσω το ότι νιώθω εκγλωβισμένη σε ένα κόσμο, σάπιο τσίρκο, και ότι τελικά με καταπίνει αυτή η κατάσταση

      Διαγραφή