29/6/12

Κινηματογραφώντας

Έχω τα χέρια μου απλωμένα και οι άκριες των δακτύλων μου περνούν απαλά πάνω από τα φιλμ. Λωρίδες ατέλιωτες χαμέ, πας τους πάγκους, μέσα σε κιβώτια, κομμάθκια παντού, μπλεγμένα, χωρίς αρχή, χωρίς τέλος. Στο δωμάτιο μιαν έχει φως, μιαν έχει σκοτάδι, μιαν κόκκινο, μιαν  ψυχρό μπλε, μιαν μια μίξη που φώτα που κινούνται. Πιάνω μια λωρίδα που την μέση και θωρώ την σκηνή και χαμογελώ, ακολουθώ τες σκηνές όσπου να φτάσω στην άκρη και προσπαθώ να την τυλίξω. Πιάνω την άλλη και εν μπερδεμένη. Νεκατώνω τα κιβώτια, αδειάζω τους πάγκους για να συγυρίσω τούτο το χάος. Η ώρα περνά και οι λωρίδες πολλυνίσκουν, φτάνουν ως τα πόδια μου και εν μαλακές, φρέσκες, προσέχω να μεν μπει φως του ήλιου και κάψει τες, καταστρέψει τες. Κάμνω ατέλιωτα κυλινδράκια από φιλμ και στοιβάζω τα αλλά εν λήφκουν. Πρέπει να δουλέφκω πιο γρήγορα. Όταν καθαρίζει λίγο θωρώ μια μηχανή προβολής στην άκρια να δουλέφκει.
"Πρέπει να έβρω την αληθινή ταινία"
Συγυρίζω συγυρίζω συγυρίζω και μένουν δύο ταινίες. Η μια μες τα πόθκια μου εν κοντή, με κομμένη ζαβά στην άκρια, θωρώ την εξέλιξη και χαμογελώ. Τραβώ την να δω τι γίνεται στην συνέχεια και πάει πάνω πάνω πάνω μες τα μαλλιά μου και σχηματίζεται πίσω στο σβέρκο μου, σταματώ να το σκέφτουμε και σταματά και το φιλμ.
Η άλλη εν τζιείνη που εν ενωμένη με την μηχανή και φκαίνει που τον ομφαλό μου. Κοντέφκω και θωρώ με απέναντι στην προβολή.
Εχει μπροστά ένα βουναλάκι που φιλμ νεκατωμένο.
1 βουναλάκι που το σώμα, εκατομμυρια κυλινδράκια που τον νου.

7 σχόλια:

  1. Αγαπώ(τζιαι ταυτόχρονα θαυμάζω) το τρόπο που γράφεις! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. σκέψεις σκέψεις σκέψεις αναμνήσεις...
    Συμφωνώ με του πιο πάνω~~!!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. του φουρνοφκιου, της βανίλιας ή της πάντα?? για να ξέρω δλδ με τι συμφωνείς :P
      σκέψεις σκέψεις σκέψεις Indeed

      Διαγραφή
    2. τί μπορει να κάμει ένα "ς" τελικα...;p με τους πιο πάνω εννοούσα;)

      Διαγραφή