5/5/12

Το κέντρο του σύμπαντος

Μεγάλωσα και εγώ όπως και οι άλλοι, λες και ήμουν το κέντρο του σύμπαντος. Η ιερότητα και η σημαντικότητα του ανθρώπου, του εγώ, του θέλω, σταμπαρίστηκε στον εγκέφαλο μου. Η καταλληλότητα των πράξεων ήταν must, η καταλληλότητα του ατόμου, της παρέας. Η ενασχόλιση με τις τρίχες, των προβλημάτων, του δράματος που ζει ο καθημερινός άνθρωπος. Οι σκοτούρες, τα καθήκοντα, η υποκρισία, η ανάγκη να ταιριάζεις κάπου, η ανάγκη του να υποκρίνεσαι ότι ταιριάζεις κάπου, όλα όσα κάνουν τον άνθρωπο μέλος μιας ομάδας, μιας κοινότητας, μιας χώρας, του κόσμου. Ακόμα και οι περιέργοι και οι διαφορετικοί είναι επίτηδες περίεργοι και διαφορετικοί, αυτοί που δεν θέλουν να ανήκουν, ενάντια στο κατεστημένο, ανήκουν στο δικό τους κατεστημένο.

Και μετά ήμουν ένα παιδί που μετράει τα άστρα, και διαβάζει, και αγοράζει βιβλία, και το ψάχνει το θέμα. Και ανακαλύπτω αστέρια και ήλιους και γαλαξίες. Και όλα αυτά ανήκουν στο σύμπαν, και το σύμπαν ανήκει με άλλα σύμπαντα στο υπερσύμπαν. Και μετά νιώθεις μικρός και ασήμαντος, και αυτό είναι απελευθερωτικό, είσαι τίποτα, όλα είναι τίποτα, και θυμάμαι να σκέφτομαι την φράση "η ελαφρότητα του είναι".

Και παράλληλα ασχολήθηκα με την θρησκεία, και πήγα εκκλησία, πολλές φορές, και μίλησα με κόσμο, και διάβασα βιβλία και κατέληξα πως όταν πεθάνω θα είναι το τέλος. Γεννήθηκα τυχαία, από ένα σπερματοζωάριο από τα εκατομμύρια, τα χρωματοσώματα μου συνδυάστηκαν με αυτόν τον μοναδικό τρόπο και όταν θα πεθάνω αυτό τελειώνει, ένα χρονικό διάστημα που θα περάσω σε ένα μέρος σε ένα πλανήτη και μετά θα επιστρέψω, θα επιστρέψουν τα συστατικά μου, τα στοιχεία που με απαρτίζουν, ο άνθρακας και το υδρογόνο και όλα τα άλλα πίσω, από εκεί που γεννήθηκαν, στην Γη, στο σύμπαν. Και όλα αυτά που γράφω τώρα εδώ, και όσα έγραψα αλλού θα χαθούν. Και ένιωσα μέσα μου την φράση "η ελαφρότητα του είναι".

Και μετά σκέφτηκα ότι το μόνο που έχει σημασία τελικά για μένα μέσα σε όλη αυτη τη ματαιότητα είναι εγώ, να είμαι άνθρωπος για μένα, να έχω την συνείδηση μου ήσυχη για μένα, να περνώ καλά, να ζήσω όλα όσα θέλω, να πάω όπου θέλω, να γευτώ όσα θέλω, να νιώσω όλα όσα θέλω, να ΖΗΣΩ και όχι να περάσω και να γίνω άνθρακας πίσω στην Γη. Έβαλα εμένα στο κέντρο του σύμπαντος ξανά, από άλλη οπτική γωνία.

4 σχόλια:

  1. Απαντήσεις
    1. προς το παρόν εν έχω τροχιά, εν όλα προγραμματισμένα κουτουρού! :)

      Διαγραφή
  2. Eisai omorfa "mplegmeni". Ta erotimata kai o tropos skepsis sou mou thimizoun emena. Einai anakoufistiko na epiveveonw oti iparxoun kialloi giro mou pou exoun tin dinatotita na skeftontai me oli ti simasia tis leksis.

    Eipa omorfa mplegmeni gia pollous logous. O protos einai oti oi provlimatismoi sou einai ousiastikoi. O anthropos geniete me 2 fovies kai mexri tin ilikia ton 10 eton ton katadiokoun ekatontades. Ta prepei einai anousia afou einai ipokimenika de stamatame pote omos na vomvardizomaste me auta apo olous tous katatromagenous kai ektroxiasmenous giro mas. Ekplissomai pou kataferes meta apo xronia plisis egkefalou na statheis sta podia sou kai na anatheoriseis ta panta vazontas epitelous se proti mira to ti esi theleis kai pragmatika exeis anagki na nioseis kai na kaneis.

    Telospanton tha mporousa kai tha ithela na sinexiso na grafo gia to ipolipo tis nixtas omws idanika auti einai mia sizitisi pou ginete face2face gia na einai amfidromi k apolaustiki :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πόσο συμφωνώ με το κείμενο σου... Και ακόμα περισσότερο συμφωνώ με το ότι έψαξες, διάβασες, μελέτησες και μετά απόρριψες ή κράτησες με τι θα πορευτείς στη ζωή. Αυτό είναι δύναμη.

    "Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο, καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο, το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."
    Ασκητική (Νίκος Καζαντζάκης)

    ΑπάντησηΔιαγραφή