7/1/12

Intro!


Ok!
Εδώ είμαστε!
Σαν άλλη Beatrix Kiddo ξύπνησα μια μέρα λες κι από κόμμα. Όλο το ροζ συννεφάκι στο οποίο χοροπηδούσα τα τελευταία, ή και πρώτα όπως το βλέπει ο καθένας, 25 χρόνια έγινε πυκνό και με έπνιγε. Ξύπνησα σε μια άλλη πραγματικότητα και αφού μούλιασα στο ζουμί μου για καμπόσους μήνες πήρα την απόφαση και τα έκανα όλα άνω κάτω.
Κάτω από τα βλέμματα έκπληκτων συγγενών και φίλων χώρισα, τα έβαψα κόκκινα και χτύπησα tattoo. Διέλυσα όλη την υποτιθέμενα κατά-πληκτική ζωή μου επειδή τελικά δεν ήταν αυτό που ήθελα. Ξεκίνησα να κάνω όλα τα διασκεδαστικά πράγματα που έχασα τόσα χρόνια που ήμουν η καλή η κόρη. Βόλτες και κοκτέιλ και ψηλά τακούνια. Και χορό και γέλια και κόσμο, κόσμο, κόσμο.
Κάπου μεταξύ όλης αυτής της παραζάλης βρισκόμασταν να μιλούμε μερικές φορές σοβαρά και σε βάθος. Και τότε που βγαίνουν τα προσωπικά στην φόρα και μιλούν από τα μύχια-πάντα ήθελα να χρησιμοποιήσω αυτή την λέξη-της ψυχής ανακαλύπτεις πως δεν είσαι μόνη σου σε αυτή την παλαβομάρα. Υπάρχουν κι άλλοι που έχουν ίδιες ανησυχίες. Μια, δύο, τρεις είπα να το ψάξω το θέμα.   
Έτσι κάνω πάντα, κάτι συμβαίνει και σκέφτομαι ας ψάξουμε το υπόόβαθρο και τι οδηγεί σε αυτόό και ποιοι επηρεάάζονται και πως φτάσαμε ως εδώώ και από διαφορετική γωνίία και να μάθουμε και την αντίθετη άάποψη. Οπότε και ανοίγω το αγαπημένο μου Google. Με το Google έχουμε πολλές ιδιαίτερες στιγμές να θυμάμαι όπως τότε που μου έσωσε τη ζωή ή τότε που πληκτρολόγησα “ice cream pictures” στο Google gravity (try that).
Ενηγουέη, άνοιξα το Google και σκεφτόμουν πώς να το ψάξω, ποτέ δεν παίρνεις αυτό που θέλεις εάν δεν το ζητήσεις σωστά έλεγε ένας καταπληκτικός μου καθηγητής (χωρίς παύλα αυτή τη φορά). Οπότε μετά από «σκληρή» σκέψη πληκτρολόγησα “26 year old crisis” και τότε ΜΠΑΜ! Εμφανίστηκαν στην οθόνη μου αμέτρητα sites, άρθρα, εφημερίδες, αναλύσεις, συζητήσεις, μελέτες και έρευνες.
Αλληθώρισα προς στιγμής, «δε ρε κόσμος που περνάει crisis» σκέφτηκα. Εμφανίστηκε πολλές φορές η φράση Quarter Life Crisis. 3 στους 4 βρετανούς λέει η Daily Mail* περνούν αυτή την κρίση, η κρίση μέσης ηλικίας έχει μετακινηθεί στα 26 λέει η Guardian* οι Αμερικάνοι λυγίζουν από το βάρος των προσδοκιών λέει το ABC News* και έχουν κάνει και website για συζήτηση και στήριξη*-typicaaaaal.
Διάβασα τα πάντα και έψαξα και ακόμα λίγο, βρήκα κι άλλα και διάβασα και αυτά. Και κατέληξα στο «Κρίση είναι θα περάσει», το πώς θα περάσει είναι το διασκεδαστικό μέρος. Μπορεί να είναι κρίση και διάστημα αναθεώρησης και συναισθηματικών ναδίρ και ζενίθ αλλά δεν παύει από το να είναι περίοδος συνειδητοποίησης και ίσως η τελευταία ευκαιρία να κάνεις ότι θέλεις, όποτε θέλεις, όπου θέλεις και με όποιους θέλεις. Οπότε ας χαρώ τα 26 μου χρόνια και την κρίση που τα συνοδεύει πριν χαθεί!
Εδώ είμαστε, 26 και πάνω, σε κρίση! Yohooooooooooooo!

10 σχόλια:

  1. καλοσωρισες και καλή κριση να έχουμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλωσόρισες μικρή! Η κρίση των 26 και κάτι ( χμμ τελικά εν αποδεδειγμένο με έρευνες ότι εν τότε που την περνάμε; ) είναι μια απόλαυση! Είναι όλο αυτό που βγάζει το κείμενο σου!
    - Ρε δεν με παρατάτε!!!

    Και να δεις ότι ως τα 30 ( εν πολλά;;; ) θα βρεις αυτά που θες και θα το διασκεδάσεις!

    Εγώ περνούσα μέχρι πριν λίγες μέρες την κρίση των 40. Νομίζω αυτή εν έρχεται νωρίτερα γιατί ολόκληρο 4αρι ειναι αυτό! Είμαι σε φάση που την ξεπερνώ. βρήκα το... κουμπί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ποποοο! νομίζω τελικά απλά περνούμε μια μεγάλη κρίση με διαστήματα νηφαλιότητας!
      Θα τα βρω λες όλα αυτά! Μακάρι! Από το στόμα σου...προς το παρόν απολαμβάνω την άγνοια του τι τελικά θέλω!
      Καλως σας βρήκα!

      Διαγραφή
  3. Καλωσόρισες!! Απόλαυσα το πιο πάνω κείμεο με το ΣΕΕΑ (έτσι λέγεται;), το στέλνω άμεσα σε λινκ στην αδερφή μου η οποία υποφέρει πάραυτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΣΑΑΕ, άμεση αποκατάσταση! Να της δώσεις τα στοιχεία μου να συμμετέχει στην ομάδα υποστήριξης για πάσχοντες! :P
      Καλή υπομονή να της πεις! Καλως σας βρήκα! τα φιλιά μου

      Διαγραφή
    2. Εδώ πάσχουσα αδερφή εόλικα(ς). Θέλω απλά να τονίσω ότι έζησα (και σήμερα μες την χαρά μου) την τηλεφωνική πίεση του ΨΣΑΑΕ (στα 30 σου εκεί φτάνει η μανούλα-αναγκαστικά δηλαδή)χωρίς δυστυχώς την κουβέντα παρηγοριάς! Η δήλωση ήταν ότι μέσα στον επόμενο χρόνο, θα πρέπει να αγοράσω κι εγώ το νυφικό μου... Ναι ναι, ω ναι! Μπορεί να το πιάσω καλέ μου και να το φορώ στα καρναβάλια....και γιατί όχι εξάλλου;;; Ή αν με καλέσουν στα Όσκαρς.... χμ.... Ενιγουέι, θα σε παρακολουθώ στενά kiddo, μέχρι να πάθεις το ISS σου, ή να φτάσεις τα 29 (εμένα τζαμέ με έπιασε η κρίση!!!)

      Διαγραφή
    3. Τους αγωνιστικόυς μου χαιρετισμούς!
      Κοίτα εγώ λέω να αγοράσεις ένα νυφικό να βρίσκετε, αν και επεράσαν τα καρναβάλια. Μπορείς να το βάζεις στην Λήδρας και να κάνεις τον μίμο, μπορείς να το βάζεις σε πάρτυ παιδικά και να κάνεις την barbie, μπορείς να το βάζεις σε όποιο μέρος θέλεις ώστε να μην σε ενοχλεί άνθρωπος, ποιός θα μιλήσει στην κοπελιά με το νυφικό που πίνει καφέ?
      Πρεπει να αντισταθούμε! εμένα η μαμά είχε άλλο τροπάρι-χτύπησε το βιολογικό της ρολόι για εγγόνι έλεγε, όσπου και της είπα "Οκέη μάδερ, πάω τωρά δαμέ έξω να σου κάμω ένα"! Ηταν μια κρίση ISS το παραδέχομαι..

      Διαγραφή